1Een onderwijzing van David, een gebed, als hij in de spelonk was.
1大卫的训诲诗，是在山洞时作的，是一篇祷告。我大声向耶和华呼求，高声向耶和华恳求。
2Ik riep met mijn stem tot den HEERE; ik smeekte tot den HEERE met mijn stem.
2我在他面前倾吐我的苦情，在他面前陈述我的患难。
3Ik stortte mijn klacht uit voor Zijn aangezicht; ik gaf te kennen voor Zijn aangezicht mijn benauwdheid.
3我的灵在我里面软弱的时候，你知道我的道路。在我所行的路上，敌人暗设网罗陷害我。
4Als mijn geest in mij overstelpt was, zo hebt Gij mijn pad gekend. Zij hebben mij een strik verborgen op den weg, dien ik gaan zou.
4求你向我右边观看，没有人关心我；我没有逃难的地方，也没有人照顾我。
5Ik zag uit ter rechterhand, en ziet, zo was er niemand, die mij kende, er was geen ontvlieden voor mij; niemand zorgde voor mijn ziel.
5耶和华啊！我向你呼求；我说：“你是我的避难所，是我在活人之地的业分。
6Tot U riep ik, o HEERE! ik zeide: Gij zijt mijn Toevlucht, mijn Deel in het land der levenden.
6求你留心听我的呼求，因为我落到极卑微的地步；求你救我脱离逼迫我的人，因为他们比我强大。
7Let op mijn geschrei, want ik ben zeer uitgeteerd; red mij van mijn vervolgers, want zij zijn machtiger dan ik. [ (Psalms 142:8) Voer mijn ziel uit de gevangenis, om Uw Naam te loven; de rechtvaardigen zullen mij omringen, wanneer Gij wel bij mij zult gedaan hebben. ]
7求你把我从牢狱中领出来，好让我称赞你的名；义人必环绕着我，因为你以厚恩待我。”