1Een onderwijzing van Asaf. O mijn volk! neem mijn leer ter oren; neigt ulieder oor tot de redenen mijns monds.
1 1 Masc�l. I Asaff.0 Gwrandewch fy nysgeidiaeth, fy mhobl, gogwyddwch eich clust at eiriau fy ngenau.
2Ik zal mijn mond opendoen met spreuken; ik zal verborgenheden overvloediglijk uitstorten, van ouds her;
2 Agoraf fy ngenau mewn dihareb, a llefaraf ddamhegion o'r dyddiau gynt,
3Die wij gehoord hebben en weten ze, en onze vaders ons verteld hebben.
3 pethau a glywsom ac a wyddom, ac a adroddodd ein hynafiaid wrthym.
4Wij zullen het niet verbergen voor hun kinderen, voor het navolgende geslacht, vertellende de loffelijkheden des HEEREN, en Zijn sterkheid, en Zijn wonderen, die Hij gedaan heeft.
4 Ni chuddiwn hwy oddi wrth eu disgynyddion, ond adroddwn wrth y genhedlaeth sy'n dod weithredoedd gogoneddus yr ARGLWYDD, a'i rym, a'r pethau rhyfeddol a wnaeth.
5Want Hij heeft een getuigenis opgericht in Jakob, en een wet gesteld in Israel; die Hij onzen vaderen geboden heeft, dat zij ze hun kinderen zouden bekend maken;
5 Fe roes ddyletswydd ar Jacob, a gosod cyfraith yn Israel, a rhoi gorchymyn i'n hynafiaid, i'w dysgu i'w plant;
6Opdat het navolgende geslacht die weten zou, de kinderen, die geboren zouden worden; en zouden opstaan, en vertellen ze hun kinderen;
6 er mwyn i'r to sy'n codi wybod, ac i'r plant sydd heb eu geni eto ddod ac adrodd wrth eu plant;
7En dat zij hun hoop op God zouden stellen, en Gods daden niet vergeten, maar Zijn geboden bewaren;
7 er mwyn iddynt roi eu ffydd yn Nuw, a pheidio ag anghofio gweithredoedd Duw, ond cadw ei orchmynion;
8En dat zij niet zouden worden gelijk hun vaders, een wederhorig en wederspannig geslacht; een geslacht, dat zijn hart niet richtte, en welks geest niet getrouw was met God.
8 rhag iddynt fod fel eu tadau yn genhedlaeth gyndyn a gwrthryfelgar, yn genhedlaeth �'i chalon heb fod yn gadarn a'i hysbryd heb fod yn ffyddlon i Dduw.
9(De kinderen van Efraim, gewapende boogschutters, keerden om ten dage des strijds.)
9 Bu i feibion Effraim, gwu375?r arfog a saethwyr bwa, droi yn eu holau yn nydd brwydr,
10Zij hielden Gods verbond niet, en weigerden te wandelen in Zijn wet.
10 am iddynt beidio � chadw cyfamod Duw, a gwrthod rhodio yn ei gyfraith;
11En zij vergaten Zijn daden, en Zijn wonderen, die Hij hun had doen zien.
11 am iddynt anghofio ei weithredoedd a'r rhyfeddodau a ddangosodd iddynt.
12Voor hun vaderen had Hij wonder gedaan, in Egypteland, in het veld van Zoan.
12 Gwnaeth bethau rhyfeddol yng ngu373?ydd eu hynafiaid yng ngwlad yr Aifft, yn nhir Soan;
13Hij kliefde de zee, en deed er hen doorgaan; en de wateren deed Hij staan als een hoop.
13 rhannodd y m�r a'u dwyn trwyddo, a gwneud i'r du373?r sefyll fel argae.
14En Hij leidde hen des daags met een wolk, en den gansen nacht met een licht des vuurs.
14 Arweiniodd hwy � chwmwl y dydd, a thrwy'r nos � th�n disglair.
15Hij kliefde de rotsstenen in de woestijn, en drenkte hen overvloedig, als uit afgronden.
15 Holltodd greigiau yn yr anialwch, a gwneud iddynt yfed o'r dyfroedd di-baid;
16Want Hij bracht stromen voort uit de steenrots, en deed de wateren afdalen als rivieren.
16 dygodd ffrydiau allan o graig, a pheri i ddu373?r lifo fel afonydd.
17Nog voeren zij wijders voort tegen Hem te zondigen, verbitterende den Allerhoogste in de dorre wildernis.
17 Ond yr oeddent yn dal i bechu yn ei erbyn, ac i herio'r Goruchaf yn yr anialwch,
18En zij verzochten God in hun hart, begerende spijs naar hun lust.
18 a rhoi prawf ar Dduw yn eu calonnau trwy ofyn bwyd yn �l eu blys.
19En zij spraken tegen God, zij zeiden: Zou God een tafel kunnen toerichten in de woestijn?
19 Bu iddynt lefaru yn erbyn Duw a dweud, "A all Duw arlwyo bwrdd yn yr anialwch?
20Ziet, Hij heeft den rotssteen geslagen, dat er wateren uitvloeiden, en beken overvloediglijk uitbraken, zou Hij ook brood kunnen geven? Zou Hij Zijn volke vlees toebereiden?
20 Y mae'n wir iddo daro'r graig ac i ddu373?r bistyllio, ac i afonydd lifo, ond a yw'n medru rhoi bara hefyd, ac yn medru paratoi cig i'w bobl?"
21Daarom hoorde de HEERE, en werd verbolgen; en een vuur werd ontstoken tegen Jakob, en toorn ging ook op tegen Israel;
21 Felly, pan glywodd yr ARGLWYDD hyn, digiodd; cyneuwyd t�n yn erbyn Jacob, a chododd llid yn erbyn Israel,
22Omdat zij in God niet geloofden, en op Zijn heil niet vertrouwden.
22 am nad oeddent yn credu yn Nuw, nac yn ymddiried yn ei waredigaeth.
23Daar Hij den wolken van boven gebood, en de deuren des hemels opende;
23 Yna, rhoes orchymyn i'r ffurfafen uchod, ac agorodd ddrysau'r nefoedd;
24En regende op hen het Man om te eten, en gaf hun hemels koren.
24 glawiodd arnynt fanna i'w fwyta, a rhoi iddynt u375?d y nefoedd;
25Een iegelijk at het brood der Machtigen; Hij zond hun teerkost tot verzadiging.
25 yr oedd pobl yn bwyta bara angylion, a rhoes iddynt fwyd mewn llawnder.
26Hij dreef den oostenwind voort in den hemel, en voerde den zuidenwind aan door Zijn sterkte;
26 Gwnaeth i ddwyreinwynt chwythu yn y nefoedd, ac �'i nerth dygodd allan ddeheuwynt;
27En regende op hen vlees als stof, en gevleugeld gevogelte als zand der zeeen;
27 glawiodd arnynt gig fel llwch, ac adar hedegog fel tywod ar lan y m�r;
28En deed het vallen in het midden zijns legers, rondom zijn woningen.
28 parodd iddynt ddisgyn yng nghanol eu gwersyll, o gwmpas eu pebyll ym mhobman.
29Toen aten zij, en werden zeer zat; zodat Hij hun hun lust toebracht.
29 Bwytasant hwythau a chawsant ddigon, oherwydd rhoes iddynt eu dymuniad.
30Zij waren nog niet vervreemd van hun lust; hun spijs was nog in hun mond,
30 Ond cyn iddynt ddiwallu eu chwant, a'r bwyd yn dal yn eu genau,
31Als Gods toorn tegen hen opging, dat Hij van hun vetsten doodde, en de uitgelezenen van Israel nedervelde.
31 cododd dig Duw yn eu herbyn, a lladdodd y rhai mwyaf graenus ohonynt, a darostwng rhai dewisol Israel.
32Boven dit alles zondigden zij nog, en geloofden niet, door Zijn wonderen.
32 Er hyn, yr oeddent yn dal i bechu, ac nid oeddent yn credu yn ei ryfeddodau.
33Dies deed Hij hun dagen vergaan in ijdelheid, en hun jaren in verschrikking.
33 Felly gwnaeth i'w hoes ddarfod ar amrantiad, a'u blynyddoedd mewn dychryn.
34Als Hij hen doodde, zo vraagden zij naar Hem, en keerden weder, en zochten God vroeg;
34 Pan oedd yn eu taro, yr oeddent yn ei geisio; yr oeddent yn edifarhau ac yn chwilio am Dduw.
35En gedachten, dat God hun Rotssteen was, en God, de Allerhoogste, hun Verlosser.
35 Yr oeddent yn cofio mai Duw oedd eu craig, ac mai'r Duw Goruchaf oedd eu gwaredydd.
36En zij vleiden Hem met hun mond, en logen Hem met hun tong.
36 Ond yr oeddent yn rhagrithio �'u genau, ac yn dweud celwydd �'u tafodau;
37Want hun hart was niet recht met Hem, en zij waren niet getrouw in Zijn verbond.
37 nid oedd eu calon yn glynu wrtho, ac nid oeddent yn ffyddlon i'w gyfamod.
38Doch Hij, barmhartig zijnde, verzoende de ongerechtigheid, en verdierf hen niet; maar wendde dikwijls Zijn toorn af, en wekte Zijn ganse grimmigheid niet op.
38 Eto, bu ef yn drugarog, maddeuodd eu trosedd, ac ni ddistrywiodd hwy; dro ar �l tro ataliodd ei ddig, a chadw ei lid rhag codi.
39En Hij dacht, dat zij vlees waren, een wind, die henengaat en niet wederkeert.
39 Cofiodd mai cnawd oeddent, gwynt sy'n mynd heibio heb ddychwelyd.
40Hoe dikwijls verbitterden zij Hem in de woestijn, deden Hem smart aan in de wildernis!
40 Mor aml y bu iddynt wrthryfela yn ei erbyn yn yr anialwch, a pheri gofid iddo yn y diffeithwch!
41Want zij kwamen alweder, en verzochten God, en stelden den Heilige Israels een perk.
41 Dro ar �l tro rhoesant brawf ar Dduw, a blino Sanct Israel.
42Zij dachten niet aan Zijn hand, aan den dag, toen Hij hen van den wederpartijder verloste;
42 Nid oeddent yn cofio ei rym y dydd y gwaredodd hwy rhag y gelyn,
43Hoe Hij Zijn tekenen stelde in Egypte, en Zijn wonderheden in het veld van Zoan;
43 pan roes ei arwyddion yn yr Aifft a'i ryfeddodau ym meysydd Soan.
44En hun vloeden in bloed veranderde, en hun stromen, opdat zij niet zouden drinken.
44 Fe drodd eu hafonydd yn waed, ac ni allent yfed o'u ffrydiau.
45Hij zond een vermenging van ongedierte onder hen, dat hen verteerde, en vorsen, die hen verdierven.
45 Anfonodd bryfetach arnynt a'r rheini'n eu hysu, a llyffaint a oedd yn eu difa.
46En Hij gaf hun gewas den kruidworm, en hun arbeid den sprinkhaan.
46 Rhoes eu cnwd i'r lindys, a ffrwyth eu llafur i'r locust.
47Hij doodde hun wijnstok door den hagel, en hun wilde vijgebomen door vurigen hagelsteen.
47 Dinistriodd eu gwinwydd � chenllysg, a'u sycamorwydd � glawogydd.
48Ook gaf Hij hun vee den hagel over, en hun beesten aan de vurige kolen.
48 Rhoes eu gwartheg i'r haint, a'u diadell i'r pl�u.
49Hij zond onder hen de hittigheid Zijns toorns, verbolgenheid, en verstoordheid, en benauwdheid, met uitzending der boden van veel kwaads.
49 Anfonodd ei lid mawr arnynt, a hefyd ddicter, cynddaredd a gofid � cwmni o negeswyr gwae �
50Hij woog een pad voor Zijn toorn; Hij onttrok hun ziel niet van den dood; en hun gedierte gaf Hij aan de pestilentie over.
50 a rhoes ryddid i'w lidiowgrwydd. Nid arbedodd hwy rhag marwolaeth ond rhoi eu bywyd i'r haint.
51En Hij sloeg al het eerstgeborene in Egypte, het beginsel der krachten in de tenten van Cham.
51 Trawodd holl rai cyntafanedig yr Aifft, blaenffrwyth eu nerth ym mhebyll Ham.
52En Hij voerde Zijn volk als schapen, en leidde hen, als een kudde, in de woestijn.
52 Yna dygodd allan ei bobl fel defaid, a'u harwain fel praidd trwy'r anialwch;
53Ja, Hij leidde hen zeker, zodat zij niet vreesden; want de zee had hun vijanden overdekt.
53 arweiniodd hwy'n ddiogel heb fod arnynt ofn, ond gorchuddiodd y m�r eu gelynion.
54En Hij bracht hen tot de landpale Zijner heiligheid, tot dezen berg, dien Zijn rechterhand verkregen heeft.
54 Dygodd hwy i'w dir sanctaidd, i'r mynydd a goncrodd �'i ddeheulaw.
55En Hij verdreef voor hun aangezicht de heidenen, en deed hen vallen in het snoer hunner erfenis, en deed de stammen Israels in hun tenten wonen.
55 Gyrrodd allan genhedloedd o'u blaenau; rhannodd eu tir yn etifeddiaeth, a gwneud i lwythau Israel fyw yn eu pebyll.
56Maar zij verzochten en verbitterden God, den Allerhoogste, en onderhielden Zijn getuigenissen niet.
56 Eto, profasant y Duw Goruchaf a gwrthryfela yn ei erbyn, ac nid oeddent yn cadw ei ofynion.
57En zij weken terug, en handelden trouwelooslijk, gelijk hun vaders; zij zijn omgekeerd, als een bedriegelijke boog.
57 Troesant a mynd yn fradwrus fel eu hynafiaid; yr oeddent mor dwyllodrus � bwa llac.
58En zij verwekten Hem tot toorn door hun hoogten, en verwekten Hem tot ijver door hun gesneden beelden.
58 Digiasant ef �'u huchelfeydd, a'i wneud yn eiddigeddus �'u heilunod.
59God hoorde het en werd verbolgen, en versmaadde Israel zeer.
59 Pan glywodd Duw, fe ddigiodd, a gwrthod Israel yn llwyr;
60Dies verliet Hij den tabernakel te Silo, de tent, die Hij tot een woning gesteld had onder de mensen.
60 gadawodd ei drigfan yn Seilo, y babell lle'r oedd yn byw ymysg pobl;
61En Hij gaf Zijn sterkte in de gevangenis, en Zijn heerlijkheid in de hand des wederpartijders.
61 gadawodd i'w gadernid fynd i gaethglud, a'i ogoniant i ddwylo gelynion;
62En Hij leverde Zijn volk over ten zwaarde, en werd verbolgen tegen Zijn erfenis.
62 rhoes ei bobl i'r cleddyf, a thywallt ei lid ar ei etifeddiaeth.
63Het vuur verteerde hun jongelingen, en hun jonge dochters werden niet geprezen.
63 Ysodd t�n eu gwu375?r ifainc, ac nid oedd g�n briodas i'w morynion;
64Hun priesters vielen door het zwaard, en hun weduwen weenden niet.
64 syrthiodd eu hoffeiriaid trwy'r cleddyf, ac ni allai eu gweddwon alaru.
65Toen ontwaakte de Heere, als een slapende, als een held, die juicht van den wijn.
65 Yna, cododd yr Arglwydd, fel o gwsg, fel rhyfelwr yn cael ei symbylu gan win.
66En Hij sloeg Zijn wederpartijders aan het achterste; Hij deed hun eeuwige smaadheid aan.
66 Trawodd ei elynion yn eu holau, a dwyn arnynt warth tragwyddol.
67Doch Hij verwierp de tent van Jozef, en den stam van Efraim verkoos Hij niet.
67 Gwrthododd babell Joseff, ac ni ddewisodd lwyth Effraim;
68Maar Hij verkoos den stam van Juda, den berg Sion, dien Hij liefhad.
68 ond dewisodd lwyth Jwda, a Mynydd Seion y mae'n ei garu.
69En Hij bouwde Zijn heiligdom als hoogten, als de aarde, die Hij gegrond heeft in eeuwigheid.
69 Cododd ei gysegr cyn uched �'r nefoedd, a'i sylfeini, fel y ddaear, am byth.
70En Hij verkoos Zijn knecht David, en nam hem van de schaapskooien;
70 Dewisodd Ddafydd yn was iddo, a'i gymryd o'r corlannau defaid;
71Van achter de zogende schapen deed Hij hem komen, om te weiden Jakob, Zijn volk, en Israel, Zijn erfenis.
71 o fod yn gofalu am y mamogiaid daeth ag ef i fugeilio'i bobl Jacob, ac Israel ei etifeddiaeth.
72Ook heeft hij hen geweid naar de oprechtheid zijns harten, en heeft hen geleid met een zeer verstandig beleid zijner handen.
72 Bugeiliodd hwy � chalon gywir, a'u harwain � llaw ddeheuig.