1O God der wraken! o HEERE, God der wraken! verschijn blinkende.
1Dio de vengxo, ho Eternulo, Dio de vengxo, aperu!
2Gij, Rechter der aarde! verhef U; breng vergelding weder over de hovaardigen.
2Levigxu, Jugxanto de la tero; Redonu la meritajxon al la fieruloj.
3Hoe lang zullen de goddelozen, o HEERE! hoe lang zullen de goddelozen van vreugde opspringen?
3Kiel longe la malvirtuloj, ho Eternulo, Kiel longe la malvirtuloj triumfos?
4Uitgieten? hard spreken? alle werkers der ongerechtigheid zich beroemen?
4Ili estas malhumilaj, parolas arogantajxon; Fanfaronas cxiuj malbonaguloj.
5O HEERE! zij verbrijzelen Uw volk, en zij verdrukken Uw erfdeel.
5Vian popolon, ho Eternulo, ili premas, Kaj Vian heredon ili turmentas.
6De weduwe en den vreemdeling doden zij, en zij vermoorden de wezen.
6Vidvinon kaj fremdulon ili mortigas, Kaj orfojn ili bucxas.
7En zeggen: De HEERE ziet het niet, en de God van Jakob merkt het niet.
7Kaj ili diras:La Eternulo ne vidas, Kaj la Dio de Jakob ne scias.
8Aanmerkt, gij onvernuftigen onder het volk! en gij dwazen! wanneer zult gij verstandig worden?
8Komprenu, senprudentuloj en la popolo; Kaj vi, malsagxuloj, kiam vi sagxigxos?
9Zou Hij, Die het oor plant, niet horen? zou Hij, Die het oog formeert, niet aanschouwen?
9CXu ne auxdas Tiu, kiu arangxis orelon? CXu ne vidas Tiu, kiu kreis okulon?
10Zou Hij, Die de heidenen tuchtigt, niet straffen, Hij, Die den mens wetenschap leert?
10CXu ne punas la gxustiganto de la popoloj, Kiu instruas al homo scion?
11De HEERE weet de gedachten des mensen, dat zij ijdelheid zijn.
11La Eternulo scias la pensojn de homo, Ke ili estas vantaj.
12Welgelukzalig is de man, o HEERE! dien Gij tuchtigt, en dien Gij leert uit Uw wet,
12Bone estas al la homo, kiun Vi, ho Eternulo, gxustigas, Kaj al kiu Vi instruas Vian legxon,
13Om hem rust te geven van de kwade dagen; totdat de kuil voor den goddeloze gegraven wordt.
13Por trankviligi lin en la malbonaj tagoj, GXis estos pretigita la foso por la malvirtulo.
14Want de HEERE zal Zijn volk niet begeven, en Hij zal Zijn erve niet verlaten.
14CXar la Eternulo ne forpusxos Sian popolon, Kaj Sian heredon Li ne forlasos.
15Want het oordeel zal wederkeren tot de gerechtigheid; en alle oprechten van hart zullen hetzelve navolgen.
15CXar jugxo revenos al vero, Kaj gxin sekvos cxiuj virtkoruloj.
16Wie zal voor mij staan tegen de boosdoeners? Wie zal zich voor mij stellen tegen de werkers der ongerechtigheid?
16Kiu helpas min kontraux malbonuloj? Kiu staras apud mi kontraux malbonaguloj?
17Ten ware dat de HEERE mij een Hulp geweest ware, mijn ziel had bijna in de stilte gewoond.
17Se la Eternulo ne estus mia helpanto, Mia animo preskaux kusxus jam silenta.
18Als ik zeide: Mijn voet wankelt; Uw goedertierenheid, o HEERE! ondersteunde mij.
18Kiam mi diris, ke mia piedo sxanceligxas, Via boneco, ho Eternulo, min subtenis.
19Als mijn gedachten binnen in mij vermenigvuldigd werden, hebben Uw vertroostingen mijn ziel verkwikt.
19Kiam mi havas interne multe da maltrankvilaj pensoj, Viaj konsoloj karesas mian animon.
20Zou zich de stoel der schadelijkheden met U vergezelschappen, die moeite verdicht bij inzetting?
20CXu aligxos al Vi trono de maljusteco, Kiu arangxas maljustajxon en la nomo de la legxo?
21Zij rotten zich samen tegen de ziel des rechtvaardigen, en zij verdoemen onschuldig bloed.
21Ili sin armas kontraux la animo de virtulo, Kaj sangon senkulpan ili akuzas.
22Doch de HEERE is mij geweest tot een Hoog Vertrek, en mijn God tot een Steenrots mijner toevlucht.
22Sed la Eternulo estos mia rifugxejo; Kaj mia Dio estos la roko de mia sxirmo.
23En Hij zal hun ongerechtigheid op hen doen wederkeren, en Hij zal hen in hun boosheid verdelgen; de HEERE, onze God, zal hen verdelgen.
23Kaj Li redonos al ili por iliaj malbonagoj, Kaj por ilia malboneco Li ilin ekstermos; Ilin ekstermos la Eternulo, nia Dio.