¹En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.

¹וביום השלישי היתה חתנה בקנה אשר בגליל ואם ישוע היתה שם׃

²En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft.

²וישוע ותלמידיו היו גם הם קרואים אל החתנה׃

³En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.

³ויחסר היין ותאמר אם ישוע אליו יין אין להם׃

⁴Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen.

⁴ויאמר אליה ישוע מה לי ולך אשה עתי עדין לא באה׃

⁵Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.

⁵ותאמר אמו אל המשרתים ככל אשר יאמר לכם תעשו׃

⁶En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten.

⁶והנה ששה כדי אבן ערוכים שם כמשפט היהודים לטהרתם שתים או שלש בתים יכיל כל אחד׃

⁷Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe.

⁷ויאמר אליהם ישוע מלאו לכם הכדים מים וימלאום עד למעלה׃

⁸En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het.

⁸ויאמר שאבו נא והביאו אל רב המסבה ויביאו׃

⁹Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom.

⁹ויטעם רב המסבה את המים אשר נהפכו ליין ולא ידע מאין הוא ואולם המשרתים אשר שאבו את המים ידעו ויקרא רב המסבה אל החתן׃

¹⁰En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard.

¹⁰ויאמר אליו כל איש יתן בראשונה את היין הטוב וכאשר ישכרו יתן להם את הגרוע ואתה צפנת היין הטוב עד עתה׃

¹¹Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.

¹¹זאת תחלת האתות אשר עשה ישוע בקנה אשר בארץ הגליל וגלה את כבודו ויאמינו בו תלמידיו׃

¹²Daarna ging Hij af naar Kapernaum, Hij, en Zijn moeder, en Zijn broeders, en Zijn discipelen; en zij bleven aldaar niet vele dagen.

¹²ויהי אחרי כן וירד אל כפר נחום הוא ואמו ואחיו ותלמידיו ולא ארכו ימי שבתם שם׃

¹³En het pascha der Joden was nabij, en Jezus ging op naar Jeruzalem.

¹³ויקרבו ימי חג הפסח אשר ליהודים ויעל ישוע ירושלים׃

¹⁴En Hij vond in den tempel, die ossen, en schapen, en duiven verkochten, en de wisselaars daar zittende.

¹⁴וימצא במקדש מכרי בקר וצאן ובני יונה ואת מחליפי כסף ישבים שם׃

¹⁵En een gesel van touwtjes gemaakt hebbende, dreef Hij ze allen uit den tempel, ook de schapen en de ossen; en het geld der wisselaren stortte Hij uit, en keerde de tafelen om.

¹⁵ויקח חבלים ויעבתם לשוט ויגרש כלם מן המקדש ואת הצאן ואת הבקר ויפזר את מעות השלחנים ויהפך שלחנתיהם׃

¹⁶En Hij zeide tot degenen, die de duiven verkochten: Neemt deze dingen van hier weg; maakt niet het huis Mijns Vaders tot een huis van koophandel.

¹⁶ואל מכרי היונים אמר הוציאו אלה מזה ואל תעשו את בית אבי לבית מסחר׃

¹⁷En Zijn discipelen werden indachtig, dat er geschreven is: De ijver van Uw huis heeft mij verslonden.

¹⁷ויזכרו תלמידיו את הכתוב כי קנאת ביתך אכלתני׃

¹⁸De Joden antwoordden dan, en zeiden tot Hem: Wat teken toont Gij ons, dat Gij deze dingen doet?

¹⁸ויענו היהודים ויאמרו אליו אי זו אות תראנו כי כזאת אתה עשה׃

¹⁹Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten.

¹⁹ויען ישוע ויאמר אליהם הרסו את ההיכל הזה ובשלשה ימים אקימנו׃

²⁰De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten?

²⁰ויאמרו היהודים הנה זה ארבעים ושש שנה נבנה ההיכל הזה ואתה בשלשה ימים תקימנו׃

²¹Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams.

²¹והוא דבר על היכל גויתו׃

²²Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had.

²²ואחרי קומו מן המתים זכרו תלמידיו כי זאת אמר להם ויאמינו בכתוב ובדבר אשר דבר ישוע׃

²³En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed.

²³ויהי בהיתו בירושלים בחג הפסח האמינו רבים בשמו כי ראו האתות אשר עשה׃

²⁴Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende,

²⁴והוא ישוע לא הפקיד את עצמו בידם על אשר ידע את כלם׃

²⁵En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.

²⁵ולא הצטרך לעדות איש על האדם כי הוא ידע מה בקרב האדם׃