¹De woorden van de koning Lemuel; de last, maarmede zijn moeder hem onderwees.

¹דברי למואל מלך משא אשר יסרתו אמו׃

²Wat, o mijn zoon, en wat, o zoon mijns buiks? ja, wat, o zoon mijner geloften?

²מה ברי ומה בר בטני ומה בר נדרי׃

³Geeft aan de vrouwen uw vermogen niet, noch uw wegen, om koningen te verdelgen.

³אל תתן לנשים חילך ודרכיך למחות מלכין׃

⁴Het komt den koningen niet toe, o Lemuel! het komt den koningen niet toe wijn te drinken, en den prinsen, sterken drank te begeren;

⁴אל למלכים למואל אל למלכים שתו יין ולרוזנים או שכר׃

⁵Opdat hij niet drinke, en het gezette vergete, en de rechtzaak van alle verdrukten verandere.

⁵פן ישתה וישכח מחקק וישנה דין כל בני עני׃

⁶Geeft sterken drank dengene, die verloren gaat, en wijn dengenen, die bitterlijk bedroefd van ziel zijn;

⁶תנו שכר לאובד ויין למרי נפש׃

⁷Dat hij drinke, en zijn armoede vergete, en zijner moeite niet meer gedenke.

⁷ישתה וישכח רישו ועמלו לא יזכר עוד׃

⁸Open uw mond voor den stomme, voor de rechtzaak van allen, die omkomen zouden.

⁸פתח פיך לאלם אל דין כל בני חלוף׃

⁹Open uw mond; oordeel gerechtelijk, en doe den verdrukte en nooddruftige recht.

⁹פתח פיך שפט צדק ודין עני ואביון׃

¹⁰Aleph. Wie zal een deugdelijke huisvrouw vinden? Want haar waardij is verre boven de robijnen.

¹⁰אשת חיל מי ימצא ורחק מפנינים מכרה׃

¹¹Beth. Het hart haars heren vertrouwt op haar, zodat hem geen goed zal ontbreken.

¹¹בטח בה לב בעלה ושלל לא יחסר׃

¹²Gimel. Zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen haars levens.

¹²גמלתהו טוב ולא רע כל ימי חייה׃

¹³Daleth. Zij zoekt wol en vlas, en werkt met lust harer handen.

¹³דרשה צמר ופשתים ותעש בחפץ כפיה׃

¹⁴He. Zij is als de schepen eens koopmans; zij doet haar brood van verre komen.

¹⁴היתה כאניות סוחר ממרחק תביא לחמה׃

¹⁵Vau. En zij staat op, als het nog nacht is, en geeft haar huis spijze, en haar dienstmaagden het bescheiden deel.

¹⁵ותקם בעוד לילה ותתן טרף לביתה וחק לנערתיה׃

¹⁶Zain. Zij denkt om een akker, en krijgt hem; van de vrucht harer handen plant zij een wijngaard.

¹⁶זממה שדה ותקחהו מפרי כפיה נטע כרם׃

¹⁷Cheth. Zij gordt haar lenden met kracht, en zij versterkt haar armen.

¹⁷חגרה בעוז מתניה ותאמץ זרעותיה׃

¹⁸Teth. Zij smaakt, dat haar koophandel goed is; haar lamp gaat des nachts niet uit.

¹⁸טעמה כי טוב סחרה לא יכבה בליל נרה׃

¹⁹Jod. Zij steekt haar handen uit naar de spil, en haar handpalmen vatten den spinrok.

¹⁹ידיה שלחה בכישור וכפיה תמכו פלך׃

²⁰Caph. Zij breidt haar handpalm uit tot den ellendige; en zij steekt haar handen uit tot den nooddruftige.

²⁰כפה פרשה לעני וידיה שלחה לאביון׃

²¹Lamed. Zij vreest voor haar huis niet vanwege de sneeuw; want haar ganse huis is met dubbele klederen gekleed.

²¹לא תירא לביתה משלג כי כל ביתה לבש שנים׃

²²Mem. Zij maakt voor zich tapijtsieraad; haar kleding is fijn linnen en purper.

²²מרבדים עשתה לה שש וארגמן לבושה׃

²³Nun. Haar man is bekend in de poorten, als hij zit met de oudsten des lands.

²³נודע בשערים בעלה בשבתו עם זקני ארץ׃

²⁴Samech. Zij maakt fijn lijnwaad en verkoopt het; en zij levert den koopman gordelen.

²⁴סדין עשתה ותמכר וחגור נתנה לכנעני׃

²⁵Ain. Sterkte en heerlijkheid zijn haar kleding; en zij lacht over den nakomenden dag.

²⁵עז והדר לבושה ותשחק ליום אחרון׃

²⁶Pe. Zij doet haar mond open met wijsheid; en op haar tong is leer der goeddadigheid.

²⁶פיה פתחה בחכמה ותורת חסד על לשונה׃

²⁷Tsade. Zij beschouwt de gangen van haar huis; en het brood der luiheid eet zij niet.

²⁷צופיה הליכות ביתה ולחם עצלות לא תאכל׃

²⁸Koph. Haar kinderen staan op, en roemen haar welgelukzalig; ook haar man, en hij prijst haar, zeggende:

²⁸קמו בניה ויאשרוה בעלה ויהללה׃

²⁹Resch. Vele dochteren hebben deugdelijke gehandeld; maar gij gaat die allen te boven.

²⁹רבות בנות עשו חיל ואת עלית על כלנה׃

³⁰Schin. De bevalligheid is bedrog, en de schoonheid ijdelheid; maar een vrouw, die den HEERE vreest, die zal geprezen worden.

³⁰שקר החן והבל היפי אשה יראת יהוה היא תתהלל׃

³¹Thau. Geef haar van de vrucht harer handen, en laat haar werken haar prijzen in de poorten.

³¹תנו לה מפרי ידיה ויהללוה בשערים מעשיה׃