1Aan de rivieren van Babel, daar zaten wij, ook weenden wij, als wij gedachten aan Sion.
1על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו בזכרנו את ציון׃
2Wij hebben onze harpen gehangen aan de wilgen, die daarin zijn.
2על ערבים בתוכה תלינו כנרותינו׃
3Als zij, die ons aldaar gevangen hielden, de woorden eens lieds van ons begeerden, en zij, die ons overhoop geworpen hadden, vreugd, zeggende: Zingt ons een van de liederen Sions;
3כי שם שאלונו שובינו דברי שיר ותוללינו שמחה שירו לנו משיר ציון׃
4Wij zeiden: Hoe zouden wij een lied des HEEREN zingen in een vreemd land?
4איך נשיר את שיר יהוה על אדמת נכר׃
5Indien ik u vergeet, o Jeruzalem! zo vergete mijn rechterhand zichzelve!
5אם אשכחך ירושלם תשכח ימיני׃
6Mijn tong kleve aan mijn gehemelte, zo ik aan u niet gedenke, zo ik Jeruzalem niet verheffe boven het hoogste mijner blijdschap!
6תדבק לשוני לחכי אם לא אזכרכי אם לא אעלה את ירושלם על ראש שמחתי׃
7HEERE! gedenk aan de kinderen van Edom, aan den dag van Jeruzalem; die daar zeiden: Ontbloot ze, ontbloot ze, tot haar fondament toe!
7זכר יהוה לבני אדום את יום ירושלם האמרים ערו ערו עד היסוד בה׃
8O dochter van Babel! die verwoest zult worden, welgelukzalig zal hij zijn, die u uw misdaad vergelden zal, die gij aan ons misdaan hebt.
8בת בבל השדודה אשרי שישלם לך את גמולך שגמלת לנו׃
9Welgelukzalig zal hij zijn, die uw kinderkens grijpen, en aan de steenrots verpletteren zal.
9אשרי שיאחז ונפץ את עלליך אל הסלע׃