¹Een psalm van David, als hij was in de woestijn van Juda.

¹מזמור לדוד בהיותו במדבר יהודה אלהים אלי אתה אשחרך צמאה לך נפשי כמה לך בשרי בארץ ציה ועיף בלי מים׃

²O God! Gij zijt mijn God! ik zoek U in den dageraad; mijn ziel dorst naar U; mijn vlees verlangt naar U, in een land, dor en mat, zonder water.

²כן בקדש חזיתיך לראות עזך וכבודך׃

³Voorwaar, ik heb U in het heiligdom aanschouwd, ziende Uw sterkheid en Uw eer;

³כי טוב חסדך מחיים שפתי ישבחונך׃

⁴Want Uw goedertierenheid is beter dan het leven; mijn lippen zouden U prijzen.

⁴כן אברכך בחיי בשמך אשא כפי׃

⁵Alzo zou ik U loven in mijn leven; in Uw Naam zou ik mijn handen opheffen.

⁵כמו חלב ודשן תשבע נפשי ושפתי רננות יהלל פי׃

⁶Mijn ziel zou als met smeer en vettigheid verzadigd worden, en mijn mond zou roemen met vrolijk zingende lippen.

⁶אם זכרתיך על יצועי באשמרות אהגה בך׃

⁷Als ik Uwer gedenk op mijn legerstede, zo peins ik aan U in de nachtwaken.

⁷כי היית עזרתה לי ובצל כנפיך ארנן׃

⁸Want Gij zijt mij een hulp geweest; en in de schaduw Uwer vleugelen zal ik vrolijk zingen.

⁸דבקה נפשי אחריך בי תמכה ימינך׃

⁹Mijn ziel kleeft U achteraan; Uw rechterhand ondersteunt mij.

⁹והמה לשואה יבקשו נפשי יבאו בתחתיות הארץ׃

¹⁰Maar dezen, die mijn ziel zoeken tot verwoesting, zullen komen in de onderste plaatsen der aarde.

¹⁰יגירהו על ידי חרב מנת שעלים יהיו׃

¹¹Men zal hen storten door het geweld des zwaards; zij zullen de vossen ten deel worden. [ (Psalms 63:12) Maar de koning zal zich in God verblijden; een iegelijk, die bij Hem zweert, zal zich beroemen; want de mond der leugensprekers zal gestopt worden. ]

¹¹והמלך ישמח באלהים יתהלל כל הנשבע בו כי יסכר פי דוברי שקר׃