¹Toen hielden de drie mannen op van Job te antwoorden, dewijl hij in zijn ogen rechtvaardig was.

¹욥이 스스로 의롭게 여기므로 그 세 사람의 대답이 그치매

²Zo ontstak de toorn van Elihu, den zoon van Baracheel, den Buziet, van het geslacht van Ram; tegen Job werd zijn toorn ontstoken, omdat hij zijn ziel meer rechtvaardigde dan God.

²람 족속 부스 사람 바라겔의 아들 엘리후가 노를 발하니 그가 욥에게 노를 발함은 욥이 하나님보다 자기가 의롭다 함이요

³Zijn toorn ontstak ook tegen zijn drie vrienden, omdat zij, geen antwoord vindende, nochtans Job verdoemden.

³또 세 친구에게 노를 발함은 그들이 능히 대답지는 못하여도 욥을 정죄함이라

⁴Doch Elihu had gewacht op Job in het spreken, omdat zij ouder van dagen waren dan hij.

⁴엘리후가 그들의 나이 자기보다 많으므로 욥에게 말하기를 참고있다가

⁵Als dan Elihu zag, dat er geen antwoord was in den mond van die drie mannen, ontstak zijn toorn.

⁵세 사람의 입에 대답이 없음을 보고 노를 발하니라

⁶Hierom antwoordde Elihu, de zoon van Baracheel, den Buziet, en zeide: Ik ben minder van dagen, maar gijlieden zijt stokouden; daarom heb ik geschroomd en gevreesd, ulieden mijn gevoelen te vertonen.

⁶부스 사람 바라겔의 아들 엘리후가 발언하여 가로되 나는 연소하고 당신들은 연로하므로 참고 나의 의견을 감히 진술치 못하였노라

⁷Ik zeide: Laat de dagen spreken, en de veelheid der jaren wijsheid te kennen geven.

⁷내가 말하기를 날이 많은 자가 말을 낼 것이요 해가 오랜 자가 지혜를 가르칠 것이라 하였으나

⁸Zekerlijk de geest, die in den mens is, en de inblazing des Almachtigen, maakt henlieden verstandig.

⁸사람의 속에는 심령이 있고 전능자의 기운이 사람에게 총명을 주시나니

⁹De groten zijn niet wijs, en de ouden verstaan het recht niet.

⁹대인이라고 지혜로운 것이 아니요 노인이라고 공의를 깨닫는 것이 아니라

¹⁰Daarom zeg ik: Hoor naar mij; ik zal mijn gevoelen ook vertonen.

¹⁰그러므로 내가 말하노니 내 말을 들으라 나도 내 의견을 보이리라

¹¹Ziet, ik heb gewacht op ulieder woorden; ik heb het oor gewend tot ulieder aanmerkingen, totdat gij redenen uitgezocht hadt.

¹¹내가 당신들의 말을 기다렸고 당신들이 할 말을 합당하도록 하여 보는 동안에 그 변론에 내 귀를 기울였더니

¹²Als ik nu acht op u gegeven heb, ziet, er is niemand, die Job overreedde, die uit ulieden zijn redenen beantwoordde;

¹²자세히 들은즉 당신들 가운데 욥을 꺾어 그 말을 대답하는 자가 없도다

¹³Opdat gij niet zegt: Wij hebben de wijsheid gevonden; God heeft hem nedergestoten, geen mens.

¹³당신들이 혹시라도 말하기를 우리가 지혜를 깨달았었구나 그를 이길 자는 하나님이시요 사람이 아니라 하지 말지니라

¹⁴Nu heeft hij tegen mij geen woorden gericht, en met ulieder woorden zal ik hem niet beantwoorden.

¹⁴그가 내게 말을 내지 아니하였으니 나도 당신들의 말처럼 그에게 대답지 아니하리라

¹⁵Zij zijn ontzet, zij antwoorden niet meer; zij hebben de woorden van zich verzet.

¹⁵그들이 놀라서 다시 대답하지 못하니 할 말이 없음이로구나

¹⁶Ik heb dan gewacht, maar zij spreken niet; want zij staan stil; zij antwoorden niet meer.

¹⁶그들이 말이 없이 가만히 서서 다시 대답지 아니한즉 내가 어찌 더 기다리랴

¹⁷Ik zal mijn deel ook antwoorden, ik zal mijn gevoelen ook vertonen.

¹⁷나도 내 본분대로 대답하고 나도 내 의향을 보이리니

¹⁸Want ik ben der woorden vol; de geest mijns buiks benauwt mij.

¹⁸내게 말이 가득하고 내 심령이 나를 강박함이니라

¹⁹Ziet, mijn buik is als de wijn, die niet geopend is; gelijk nieuwe lederen zakken zou hij bersten.

¹⁹보라 내 가슴은 봉한 포도주 같고 새 가죽 부대가 터지게 됨 같구나

²⁰Ik zal spreken, opdat ik voor mij lucht krijge; ik zal mijn lippen openen, en zal antwoorden.

²⁰내가 말을 발하여야 시원할 것이라 내 입을 열어 대답하리라

²¹Och, dat ik niemands aangezicht aanneme, en tot den mens geen bijnamen gebruike!

²¹나는 결코 사람의 낯을 보지 아니하며 사람에게 아첨하지 아니하나니

²²Want ik weet geen bijnamen te gebruiken; in kort zou mijn Maker mij wegnemen.

²²이는 아첨할 줄을 알지 못함이라 만일 그리하면 나를 지으신 자가 속히 나를 취하시리로다