¹Maar Job antwoordde en zeide:

¹욥이 대답하여 가로되

²Och, of mijn verdriet recht gewogen wierd, en men mijn ellende samen in een weegschaal ophief!

²나의 분한을 달아 보며 나의 모든 재앙을 저울에 둘 수 있으면

³Want het zou nu zwaarder zijn dan het zand der zeeen; daarom worden mijn woorden opgezwolgen.

³바다 모래보다도 무거울 것이라 그럼으로 하여 나의 말이 경솔하였구나

⁴Want de pijlen des Almachtigen zijn in mij, welker vurig venijn mijn geest uitdrinkt; de verschrikkingen Gods rusten zich tegen mij.

⁴전능자의 살이 내 몸에 박히매 나의 영이 그 독을 마셨나니 하나님의 두려움이 나를 엄습하여 치는구나

⁵Rochelt ook de woudezel bij het jonge gras? Loeit de os bij zijn voeder?

⁵들 나귀가 풀이 있으면 어찌 울겠으며 소가 꼴이 있으면 어찌 울겠느냐 ?

⁶Wordt ook het onsmakelijke gegeten zonder zout? Is er smaak in het witte des dooiers?

⁶싱거운 것이 소금 없이 먹히겠느냐 ? 닭의 알 흰자위가 맛이 있겠느냐 ?

⁷Mijn ziel weigert uw woorden aan te roeren; die zijn als mijn laffe spijze.

⁷이런 것을 만지기도 내 마음이 싫어하나니 못된 식물 같이 여김이니라

⁸Och, of mijn begeerte kwame, en dat God mijn verwachting gave;

⁸하나님이 나의 구하는 것을 얻게 하시며 나의 사모하는 것 주시기를 내가 원하나니

⁹En dat het Gode beliefde, dat Hij mij verbrijzelde, Zijn hand losliet, en een einde met mij maakte!

⁹이는 곧 나를 멸하시기를 기뻐하사 그 손을 들어 나를 끊으실 것이라

¹⁰Dat zou nog mijn troost zijn, en zou mij verkwikken in den weedom, zo Hij niet spaarde; want ik heb de redenen des Heiligen niet verborgen gehouden.

¹⁰그러할지라도 내가 오히려 위로를 받고 무정한 고통 가운데서도 기뻐할 것은 내가 거룩하신 이의 말씀을 거역지 아니하였음이니라

¹¹Wat is mijn kracht, dat ik hopen zou? Of welk is mijn einde, dat ik mijn leven verlengen zou?

¹¹내가 무슨 기력이 있관대 기다리겠느냐 ? 내 마지막이 어떠하겠관대 오히려 참겠느냐 ?

¹²Is mijn kracht stenen kracht? Is mijn vlees staal?

¹²나의 기력이 어찌 돌의 기력이겠느냐 ? 나의 살이 어찌 놋쇠겠느냐 ?

¹³Is dan mijn hulp niet in mij, en is de wijsheid uit mij verdreven?

¹³나의 도움이 내 속에 없지 아니하냐 ? 나의 지혜가 내게서 쫓겨나지 아니하였느냐 ?

¹⁴Aan hem, die versmolten is, zou van zijn vriend weldadigheid geschieden; of hij zou de vreze des Almachtigen verlaten.

¹⁴피곤한 자 곧 전능자 경외하는 일을 폐한 자를 그 벗이 불쌍히 여길 것이어늘

¹⁵Mijn broeders hebben trouwelooslijk gehandeld als een beek; als de storting der beken gaan zij door;

¹⁵나의 형제는 내게 성실치 아니함이 시냇물의 마름 같고 개울의 잦음 같구나

¹⁶Die verdonkerd zijn van het ijs, en in dewelke de sneeuw zich verbergt.

¹⁶얼음이 녹으면 물이 검어지며 눈이 그 속에 감취었을지라도

¹⁷Ten tijde, als zij van hitte vervlieten, worden zij uitgedelgd; als zij warm worden, verdwijnen zij uit haar plaats.

¹⁷따뜻하면 마르고 더우면 그 자리에서 아주 없어지나니

¹⁸De gangen haars wegs wenden zich ter zijde af; zij lopen op in het woeste, en vergaan.

¹⁸떼를 지은 객들이 시냇가로 다니다가 돌이켜 광야로 가서 죽고

¹⁹De reizigers van Thema zien ze, de wandelaars van Scheba wachten op haar.

¹⁹데마의 떼들이 그것을 바라보고 스바의 행인들도 그것을 사모하다가

²⁰Zij worden beschaamd, omdat elkeen vertrouwde; als zij daartoe komen, zo worden zij schaamrood.

²⁰거기 와서는 바라던 것을 부끄리고 낙심하느니라

²¹Voorwaar, alzo zijt gijlieden mij nu niets geworden; gij hebt gezien de ontzetting, en gij hebt gevreesd.

²¹너희도 허망한 자라 너희가 두려운 일을 본즉 겁내는구나

²²Heb ik gezegd: Brengt mij, en geeft geschenken voor mij van uw vermogen?

²²내가 언제 너희에게 나를 공급하라 하더냐 ? 언제 나를 위하여 너희 재물로 예물을 달라더냐 ?

²³Of bevrijdt mij van de hand des verdrukkers, en verlost mij van de hand der tirannen?

²³내가 언제 말하기를 대적의 손에서 나를 구원하라 하더냐 ? 포악한 자의 손에서 나를 구속하라 하더냐 ?

²⁴Leert mij, en ik zal zwijgen, en geeft mij te verstaan, waarin ik gedwaald heb.

²⁴내게 가르쳐서 나의 허물된 것을 깨닫게 하라 내가 잠잠하리라

²⁵O, hoe krachtig zijn de rechte redenen! Maar wat bestraft het bestraffen, dat van ulieden is?

²⁵옳은 말은 어찌 그리 유력한지, 그렇지만 너희의 책망은 무엇을 책망함이뇨

²⁶Zult gij, om te bestraffen, woorden bedenken, en zullen de redenen des mismoedigen voor wind zijn?

²⁶너희가 말을 책망하려느냐 ? 소망이 끊어진 자의 말은 바람 같으니라

²⁷Ook werpt gij u op een wees; en gij graaft tegen uw vriend.

²⁷너희는 고아를 제비 뽑으며 너희 벗을 매매할 자로구나

²⁸Maar nu, belieft het u, wendt u tot mij, en het zal voor ulieder aangezicht zijn, of ik liege.

²⁸이제 너희가 나를 향하여 보기를 원하노라 내가 너희를 대면하여 결코 거짓말하지 아니하리라

²⁹Keert toch weder, laat er geen onrecht wezen, ja, keert weder; nog zal mijn gerechtigheid daarin zijn.

²⁹너희는 돌이켜 불의한 것이 없게 하기를 원하노라 너희는 돌이키라 내 일이 의로우니라

³⁰Zou onrecht op mijn tong wezen? Zou mijn gehemelte niet de ellenden te verstaan geven?

³⁰내 혀에 어찌 불의한 것이 있으랴 내 미각이 어찌 궤휼을 분변치 못하랴