¹Gedenk, HEERE, wat ons geschied is, aanschouw het, en zie onzen smaad aan.

¹여호와여, 우리의 당한 것을 기억하시고 우리의 수욕을 감찰하옵소서

²Ons erfdeel is tot de vreemdelingen gewend, onze huizen tot de uitlanders.

²우리 기업이 외인에게, 우리 집들도 외인에게 돌아갔나이다

³Wij zijn wezen zonder vader, onze moeders zijn als de weduwen.

³우리는 아비 없는 외로운 자식이오며 우리 어미는 과부 같으니

⁴Ons water moeten wij voor geld drinken; ons hout komt ons op prijs te staan.

⁴우리가 은을 주고 물을 마시며 값을 주고 섶을 얻으오며

⁵Wij lijden vervolging op onze halzen; zijn wij woede, men laat ons geen rust.

⁵우리를 쫓는 자는 우리 목을 눌렀사오니 우리가 곤비하여 쉴 수 없나이다

⁶Wij hebben den Egyptenaar de hand gegeven, en den Assyrier, om met brood verzadigd te worden.

⁶우리가 애굽 사람과 앗수르 사람과 악수하고 양식을 얻어 배불리고자 하였나이다

⁷Onze vaders hebben gezondigd, en zijn niet meer, en wij dragen hun ongerechtigheden.

⁷우리 열조는 범죄하고 없어졌고 우리는 그 죄악을 담당하였나이다

⁸Knechten heersen over ons; er is niemand, die ons uit hun hand rukke.

⁸종들이 우리를 관할함이여 그 손에서 건져낼 자가 없나이다

⁹Wij moeten ons brood met gevaar onzes levens halen, vanwege het zwaard der woestijn.

⁹광야에는 칼이 있으므로 죽기를 무릅써야 양식을 얻사오니

¹⁰Onze huid is zwart geworden gelijk een oven, vanwege den geweldigen storm des hongers.

¹⁰주림의 열기로 인하여 우리의 피부가 아궁이처럼 검으니이다

¹¹Zij hebben de vrouwen te Sion verkracht, en de jonge dochters in de steden van Juda.

¹¹대적이 시온에서 부녀들을, 유다 각 성에서 처녀들을 욕보였나이다

¹²De vorsten zijn door hunlieder hand opgehangen; de aangezichten der ouden zijn niet geeerd geweest.

¹²방백들의 손이 매어달리며 장로들의 얼굴이 존경을 받지 못하나이다

¹³Zij hebben de jongelingen weggenomen, om te malen, en de jongens struikelen onder het hout.

¹³소년들이 맷돌을 지오며 아이들이 섶을 지다가 엎드러지오며

¹⁴De ouden houden op van de poort, de jongelingen van hun snarenspel.

¹⁴노인은 다시 성문에 앉지 못하며 소년은 다시 노래하지 못하나이다

¹⁵De vreugde onzes harten houdt op, onze rei is in treurigheid veranderd.

¹⁵우리 마음에 희락이 그쳤고 우리의 무도가 변하여 애통이 되었사오며

¹⁶De kroon onzes hoofds is afgevallen; o wee nu onzer, dat wij zo gezondigd hebben!

¹⁶우리 머리에서 면류관이 떨어졌사오니 오호라 ! 우리의 범죄함을 인함이니이다

¹⁷Daarom is ons hart mat, om deze dingen zijn onze ogen duister geworden.

¹⁷이러므로 우리 마음이 피곤하고 이러므로 우리 눈이 어두우며

¹⁸Om des bergs Sions wil, die verwoest is, waar de vossen op lopen.

¹⁸시온산이 황무하여 여우가 거기서 노나이다

¹⁹Gij, o HEERE, zit in eeuwigheid, Uw troon is van geslacht tot geslacht.

¹⁹여호와여, 주는 영원히 계시오며 주의 보좌는 세세에 미치나이다

²⁰Waarom zoudt Gij ons steeds vergeten? Waarom zoudt Gij ons zo langen tijd verlaten?

²⁰주께서 어찌하여 우리를 영원히 잊으시오며 우리를 이같이 오래 버리시나이까 ?

²¹HEERE, bekeer ons tot U, zo zullen wij bekeerd zijn; vernieuw onze dagen als van ouds.

²¹여호와여, 우리를 주께로 돌이키소서 그리하시면 우리가 주께로 돌아가겠사오니 우리의 날을 다시 새롭게 하사 옛적 같게 하옵소서

²²Want zoudt Gij ons ganselijk verwerpen? Zoudt Gij zozeer tegen ons verbolgen zijn?

²²주께서 우리를 아주 버리셨사오며 우리에게 진노하심이 특심하시니이다