¹Een onderwijzing van Asaf. O mijn volk! neem mijn leer ter oren; neigt ulieder oor tot de redenen mijns monds.

¹(아삽의 마스길) 내 백성이여, 내 교훈을 들으며 내 입의 말에 귀를 기울일지어다

²Ik zal mijn mond opendoen met spreuken; ik zal verborgenheden overvloediglijk uitstorten, van ouds her;

²내가 입을 열고 비유를 베풀어서 옛 비밀한 말을 발표하리니

³Die wij gehoord hebben en weten ze, en onze vaders ons verteld hebben.

³이는 우리가 들은 바요 아는 바요 우리 열조가 우리에게 전한 바라

⁴Wij zullen het niet verbergen voor hun kinderen, voor het navolgende geslacht, vertellende de loffelijkheden des HEEREN, en Zijn sterkheid, en Zijn wonderen, die Hij gedaan heeft.

⁴우리가 이를 그 자손에게 숨기지 아니하고 여호와의 영예와 그 능력과 기이한 사적을 후대에 전하리로다

⁵Want Hij heeft een getuigenis opgericht in Jakob, en een wet gesteld in Israel; die Hij onzen vaderen geboden heeft, dat zij ze hun kinderen zouden bekend maken;

⁵여호와께서 증거를 야곱에게 세우시며 법도를 이스라엘에게 정하시고 우리 열조에게 명하사 저희 자손에게 알게 하라 하셨으니

⁶Opdat het navolgende geslacht die weten zou, de kinderen, die geboren zouden worden; en zouden opstaan, en vertellen ze hun kinderen;

⁶이는 저희로 후대 곧 후생 자손에게 이를 알게 하고 그들은 일어나 그 자손에게 일러서

⁷En dat zij hun hoop op God zouden stellen, en Gods daden niet vergeten, maar Zijn geboden bewaren;

⁷저희로 그 소망을 하나님께 두며 하나님의 행사를 잊지 아니하고 오직 그 계명을 지켜서

⁸En dat zij niet zouden worden gelijk hun vaders, een wederhorig en wederspannig geslacht; een geslacht, dat zijn hart niet richtte, en welks geest niet getrouw was met God.

⁸그 열조 곧 완고하고 패역하여 그 마음이 정직하지 못하며 그 심령은 하나님께 충성치 아니한 세대와 같지 않게 하려 하심이로다

⁹(De kinderen van Efraim, gewapende boogschutters, keerden om ten dage des strijds.)

⁹에브라임 자손은 병기를 갖추며 활을 가졌으나 전쟁의 날에 물러갔도다

¹⁰Zij hielden Gods verbond niet, en weigerden te wandelen in Zijn wet.

¹⁰저희가 하나님의 언약을 지키지 아니하고 그 율법 준행하기를 거절하며

¹¹En zij vergaten Zijn daden, en Zijn wonderen, die Hij hun had doen zien.

¹¹여호와의 행하신 것과 저희에게 보이신 기사를 잊었도다

¹²Voor hun vaderen had Hij wonder gedaan, in Egypteland, in het veld van Zoan.

¹²옛적에 하나님이 애굽 땅 소안 들에서 기이한 일을 저희 열조의 목전에서 행하셨으되

¹³Hij kliefde de zee, en deed er hen doorgaan; en de wateren deed Hij staan als een hoop.

¹³저가 바다를 갈라 물을 무더기 같이 서게 하시고 저희로 지나게 하셨으며

¹⁴En Hij leidde hen des daags met een wolk, en den gansen nacht met een licht des vuurs.

¹⁴낮에는 구름으로 온 밤에는 화광으로 인도하셨으며

¹⁵Hij kliefde de rotsstenen in de woestijn, en drenkte hen overvloedig, als uit afgronden.

¹⁵광야에서 반석을 쪼개시고 깊은 수원에서 나는 것 같이 저희에게 물을 흡족히 마시우셨으며

¹⁶Want Hij bracht stromen voort uit de steenrots, en deed de wateren afdalen als rivieren.

¹⁶또 반석에서 시내를 내사 물이 강 같이 흐르게 하셨으나

¹⁷Nog voeren zij wijders voort tegen Hem te zondigen, verbitterende den Allerhoogste in de dorre wildernis.

¹⁷저희는 계속하여 하나님께 범죄하여 황야에서 지존자를 배반하였도다

¹⁸En zij verzochten God in hun hart, begerende spijs naar hun lust.

¹⁸저희가 저희 탐욕대로 식물을 구하여 그 심중에 하나님을 시험하였으며

¹⁹En zij spraken tegen God, zij zeiden: Zou God een tafel kunnen toerichten in de woestijn?

¹⁹그 뿐 아니라 하나님을 대적하여 말하기를 하나님이 광야에서 능히 식탁을 준비하시랴

²⁰Ziet, Hij heeft den rotssteen geslagen, dat er wateren uitvloeiden, en beken overvloediglijk uitbraken, zou Hij ook brood kunnen geven? Zou Hij Zijn volke vlees toebereiden?

²⁰저가 반석을 쳐서 물을 내시매 시내가 넘쳤거니와 또 능히 떡을 주시며 그 백성을 위하여 고기를 예비하시랴 하였도다

²¹Daarom hoorde de HEERE, en werd verbolgen; en een vuur werd ontstoken tegen Jakob, en toorn ging ook op tegen Israel;

²¹그러므로 여호와께서 듣고 노하심이여 야곱을 향하여 노가 맹렬하며 이스라엘을 향하여 노가 올랐으니

²²Omdat zij in God niet geloofden, en op Zijn heil niet vertrouwden.

²²이는 하나님을 믿지 아니하며 그 구원을 의지하지 아니한 연고로다

²³Daar Hij den wolken van boven gebood, en de deuren des hemels opende;

²³그러나 저가 오히려 위의 궁창을 명하시며 하늘 문을 여시고

²⁴En regende op hen het Man om te eten, en gaf hun hemels koren.

²⁴저희에게 만나를 비같이 내려 먹이시며 하늘 양식으로 주셨나니

²⁵Een iegelijk at het brood der Machtigen; Hij zond hun teerkost tot verzadiging.

²⁵사람이 권세 있는 자의 떡을 먹음이여 하나님이 식물을 충족히 주셨도다

²⁶Hij dreef den oostenwind voort in den hemel, en voerde den zuidenwind aan door Zijn sterkte;

²⁶저가 동풍으로 하늘에서 일게 하시며 그 권능으로 남풍을 인도하시고

²⁷En regende op hen vlees als stof, en gevleugeld gevogelte als zand der zeeen;

²⁷저희에게 고기를 티끌같이 내리시니 곧 바다 모래 같은 나는 새라

²⁸En deed het vallen in het midden zijns legers, rondom zijn woningen.

²⁸그 진중에 떨어지게 하사 그 거처에 둘리셨도다

²⁹Toen aten zij, en werden zeer zat; zodat Hij hun hun lust toebracht.

²⁹저희가 먹고 배불렀나니 하나님이 저희 소욕대로 주셨도다

³⁰Zij waren nog niet vervreemd van hun lust; hun spijs was nog in hun mond,

³⁰저희가 그 욕심에서 떠나지 아니하고 저희 식물이 아직 그 입에 있을 때에

³¹Als Gods toorn tegen hen opging, dat Hij van hun vetsten doodde, en de uitgelezenen van Israel nedervelde.

³¹하나님이 저희를 대하여 노를 발하사 저희 중 살진 자를 죽이시며 이스라엘의 청년을 쳐 엎드러뜨리셨도다

³²Boven dit alles zondigden zij nog, en geloofden niet, door Zijn wonderen.

³²그럴지라도 저희가 오히려 범죄하여 그의 기사를 믿지 아니하였으므로

³³Dies deed Hij hun dagen vergaan in ijdelheid, en hun jaren in verschrikking.

³³하나님이 저희 날을 헛되이 보내게 하시며 저희 해를 두렵게 지내게 하셨도다

³⁴Als Hij hen doodde, zo vraagden zij naar Hem, en keerden weder, en zochten God vroeg;

³⁴하나님이 저희를 죽이실 때에 저희가 그에게 구하며 돌이켜 하나님을 간절히 찾았고

³⁵En gedachten, dat God hun Rotssteen was, en God, de Allerhoogste, hun Verlosser.

³⁵하나님이 저희의 반석이시요 지존하신 하나님이 저희 구속자이심을 기억하였도다

³⁶En zij vleiden Hem met hun mond, en logen Hem met hun tong.

³⁶그러나 저희가 입으로 그에게 아첨하며 자기 혀로 그에게 거짓을 말하였으니

³⁷Want hun hart was niet recht met Hem, en zij waren niet getrouw in Zijn verbond.

³⁷이는 하나님께 향하는 저희 마음이 정함이 없으며 그의 언약에 성실치 아니하였음이로다

³⁸Doch Hij, barmhartig zijnde, verzoende de ongerechtigheid, en verdierf hen niet; maar wendde dikwijls Zijn toorn af, en wekte Zijn ganse grimmigheid niet op.

³⁸오직 하나님은 자비하심으로 죄악을 사하사 멸하지 아니하시고 그 진노를 여러번 돌이키시며 그 분을 다 발하지 아니하셨으니

³⁹En Hij dacht, dat zij vlees waren, een wind, die henengaat en niet wederkeert.

³⁹저희는 육체 뿐이라 가고 다시 오지 못하는 바람임을 기억하셨음이로다

⁴⁰Hoe dikwijls verbitterden zij Hem in de woestijn, deden Hem smart aan in de wildernis!

⁴⁰저희가 광야에서 그를 반항하며 사막에서 그를 슬프시게 함이 몇번인고

⁴¹Want zij kwamen alweder, en verzochten God, en stelden den Heilige Israels een perk.

⁴¹저희가 돌이켜 하나님을 재삼 시험하며 이스라엘의 거룩한 자를 격동하였도다

⁴²Zij dachten niet aan Zijn hand, aan den dag, toen Hij hen van den wederpartijder verloste;

⁴²저희가 그의 권능을 기억지 아니하며 대적에게서 구속하신 날도 생각지 아니하였도다

⁴³Hoe Hij Zijn tekenen stelde in Egypte, en Zijn wonderheden in het veld van Zoan;

⁴³그 때에 하나님이 애굽에서 그 징조를, 소안 들에서 그 기사를 나타내사

⁴⁴En hun vloeden in bloed veranderde, en hun stromen, opdat zij niet zouden drinken.

⁴⁴저희의 강과 시내를 피로 변하여 저희로 마실수 없게 하시며

⁴⁵Hij zond een vermenging van ongedierte onder hen, dat hen verteerde, en vorsen, die hen verdierven.

⁴⁵파리 떼를 저희 중에 보내어 물게 하시고 개구리를 보내어 해하게 하셨으며

⁴⁶En Hij gaf hun gewas den kruidworm, en hun arbeid den sprinkhaan.

⁴⁶저희의 토산물을 황충에게 주시며 저희의 수고한 것을 메뚜기에게 주셨으며

⁴⁷Hij doodde hun wijnstok door den hagel, en hun wilde vijgebomen door vurigen hagelsteen.

⁴⁷저희 포도나무를 우박으로, 저희 뽕나무를 서리로 죽이셨으며

⁴⁸Ook gaf Hij hun vee den hagel over, en hun beesten aan de vurige kolen.

⁴⁸저희 가축을 우박에, 저희 양떼를 번갯불에 붙이셨으며

⁴⁹Hij zond onder hen de hittigheid Zijns toorns, verbolgenheid, en verstoordheid, en benauwdheid, met uitzending der boden van veel kwaads.

⁴⁹그 맹렬한 노와 분과 분노와 고난 곧 벌하는 사자들을 저희에게 내려 보내셨으며

⁵⁰Hij woog een pad voor Zijn toorn; Hij onttrok hun ziel niet van den dood; en hun gedierte gaf Hij aan de pestilentie over.

⁵⁰그 노를 위하여 치도하사 저희 혼의 사망을 면케 아니하시고 저희 생명을 염병에 붙이셨으며

⁵¹En Hij sloeg al het eerstgeborene in Egypte, het beginsel der krachten in de tenten van Cham.

⁵¹애굽에서 모든 장자 곧 함의 장막에 있는 그 기력의 시작을 치셨으나

⁵²En Hij voerde Zijn volk als schapen, en leidde hen, als een kudde, in de woestijn.

⁵²자기 백성을 양 같이 인도하여 내시고 광야에서 양떼같이 지도하셨도다

⁵³Ja, Hij leidde hen zeker, zodat zij niet vreesden; want de zee had hun vijanden overdekt.

⁵³저희를 안전히 인도하시니 저희는 두려움이 없었으나 저희 원수는 바다에 엄몰되었도다

⁵⁴En Hij bracht hen tot de landpale Zijner heiligheid, tot dezen berg, dien Zijn rechterhand verkregen heeft.

⁵⁴저희를 그 성소의 지경 곧 그의 오른손이 취하신 산으로 인도하시고

⁵⁵En Hij verdreef voor hun aangezicht de heidenen, en deed hen vallen in het snoer hunner erfenis, en deed de stammen Israels in hun tenten wonen.

⁵⁵또 열방을 저희 앞에서 쫓아 내시며 줄로 저희 기업을 분배하시고 이스라엘 지파로 그 장막에 거하게 하셨도다

⁵⁶Maar zij verzochten en verbitterden God, den Allerhoogste, en onderhielden Zijn getuigenissen niet.

⁵⁶그럴지라도 저희가 지존하신 하나님을 시험하며 반항하여 그 증거를 지키지 아니하며

⁵⁷En zij weken terug, en handelden trouwelooslijk, gelijk hun vaders; zij zijn omgekeerd, als een bedriegelijke boog.

⁵⁷저희 열조같이 배반하고 궤사를 행하여 속이는 활 같이 빗가서

⁵⁸En zij verwekten Hem tot toorn door hun hoogten, en verwekten Hem tot ijver door hun gesneden beelden.

⁵⁸자기 산당으로 그 노를 격동하며 저희 조각한 우상으로 그를 진노케 하였으매

⁵⁹God hoorde het en werd verbolgen, en versmaadde Israel zeer.

⁵⁹하나님이 들으시고 분내어 이스라엘을 크게 미워하사

⁶⁰Dies verliet Hij den tabernakel te Silo, de tent, die Hij tot een woning gesteld had onder de mensen.

⁶⁰실로의 성막 곧 인간에 세우신 장막을 떠나시고

⁶¹En Hij gaf Zijn sterkte in de gevangenis, en Zijn heerlijkheid in de hand des wederpartijders.

⁶¹그 능력된 자를 포로에 붙이시며 자기 영광을 대적의 손에 붙이시고

⁶²En Hij leverde Zijn volk over ten zwaarde, en werd verbolgen tegen Zijn erfenis.

⁶²그 백성을 또 칼에 붙이사 그의 기업에게 분내셨으니

⁶³Het vuur verteerde hun jongelingen, en hun jonge dochters werden niet geprezen.

⁶³저희 청년은 불에 살라지고 저희 처녀에게는 혼인 노래가 없으며

⁶⁴Hun priesters vielen door het zwaard, en hun weduwen weenden niet.

⁶⁴저희 제사장들은 칼에 엎드러지고 저희 과부들은 애곡하지 못하였도다

⁶⁵Toen ontwaakte de Heere, als een slapende, als een held, die juicht van den wijn.

⁶⁵때에 주께서 자다가 깬 자 같이 포도주로 인하여 외치는 용사 같이 일어나사

⁶⁶En Hij sloeg Zijn wederpartijders aan het achterste; Hij deed hun eeuwige smaadheid aan.

⁶⁶그 대적들을 쳐 물리쳐서 길이 욕되게 하시고

⁶⁷Doch Hij verwierp de tent van Jozef, en den stam van Efraim verkoos Hij niet.

⁶⁷또 요셉의 장막을 싫어 버리시며 에브라임 지파를 택하지 아니하시고

⁶⁸Maar Hij verkoos den stam van Juda, den berg Sion, dien Hij liefhad.

⁶⁸오직 유다 지파와 그 사랑하시는 시온산을 택하시고

⁶⁹En Hij bouwde Zijn heiligdom als hoogten, als de aarde, die Hij gegrond heeft in eeuwigheid.

⁶⁹그 성소를 산의 높음 같이, 영원히 두신 땅 같이 지으셨으며

⁷⁰En Hij verkoos Zijn knecht David, en nam hem van de schaapskooien;

⁷⁰또 그 종 다윗을 택하시되 양의 우리에서 취하시며

⁷¹Van achter de zogende schapen deed Hij hem komen, om te weiden Jakob, Zijn volk, en Israel, Zijn erfenis.

⁷¹젖 양을 지키는 중에서 저희를 이끄사 그 백성인 야곱 그 기업인 이스라엘을 기르게 하셨더니

⁷²Ook heeft hij hen geweid naar de oprechtheid zijns harten, en heeft hen geleid met een zeer verstandig beleid zijner handen.

⁷²이에 저가 그 마음의 성실함으로 기르고 그 손의 공교함으로 지도하였도다