¹Toen stond de satan op tegen Israel, en hij porde David aan, dat hij Israel telde.

¹Huan Setanin Israelte a suala, David bel Israelte sim utna a neisak hi.

²En David zeide tot Joab en tot de oversten des volks: Gaat heen, telt Israel van Ber-seba tot Dan toe, en brengt hen tot mij, dat ik hun getal wete.

²Huan Davidin Joab leh a miliante uh kiangah, Kuan unla, Beer-seba akipan Dan tanin Israel mite sim unla, a zah uh ka theih theihna dingin honghilh nawn un, a chi a.

³Toen zeide Joab: De HEERE doe tot Zijn volk, gelijk zij nu zijn, honderdmaal meer; zijn zij niet allen, o mijn heer koning, mijn heer tot knechten? Waarom verzoekt mijn heer dit? Waarom zou het Israel tot schuld worden?

³Huan Joabin kumpipa kiangah, toupa a mite a mun jain zong hihpung leh, kumpipa ka toupa, ka toupa mite mah hi lou uh ahi maw? bangdia ka toupan huai theih kilawp ahia? bangdia Israelte siamlouh tan lohna hi ding ahia oi? a chi a.

⁴Doch het woord des konings nam de overhand tegen Joab; derhalve toog Joab uit, en hij doorwandelde gans Israel; daarna kwam hij weder te Jeruzalem.

⁴Huchiin Joab a pawt khiaa, Israel gam tentengah a paia, Jerusalem ah a pai nawna.

⁵En Joab gaf David de som van het gestelde volk; en gans Israel was elfhonderd duizend man, die het zwaard uittrokken, en Juda vierhonderd duizend, en zeventig duizend man, die het zwaard uittrokken.

⁵Huan Joabin mihing om zah David a hilha. Israel gama namsau tawi mi tengteng maktaduai khat leh nuai khat ahi uh; huan Juda gama namsau tawi mi bel nuai li leh sing sagih ahi uh.

⁶Doch Levi en Benjamin telde hij onder dezelve niet; want des konings woord was Joab een gruwel.

⁶Levite leh Benjaminte bel a sim tel tei keia; kumpipa thu Joab jakdah lamtak ahi ngala.

⁷En deze zaak was kwaad in de ogen Gods; daarom sloeg Hij Israel.

⁷Huan huai thilah Pathian a kipak ta keia; huchiin Israelte a gawtta hi.

⁸Toen zeide David tot God: Ik heb zeer gezondigd, dat ik deze zaak gedaan heb; maar neem toch nu de misdaad Uws knechts weg, want ik heb zeer zottelijk gehandeld.

⁸Huan Davidin Pathian kiangah, Hiai thil ka nahihna ah nakpi takin ka nahihkhialta ahi; himahleh na sikha thulimlouhna hehpihtakin ngaidamin, haihuai takin ka nahihta ahi, a chi a.

⁹De HEERE nu sprak tot Gad, den ziener van David, zeggende:

⁹Huan TOUPAN David jawlnei Gad kiangah,

¹⁰Ga heen, en spreek tot David, zeggende: Aldus zegt de HEERE: Drie dingen leg Ik u voor; kies u een uit die, dat Ik u doe.

¹⁰Kuan inla, David kiangah, TOUPAN hichiin a chi, Thil thum ka hontah: na tunga ka hih dingin a lak ua khat telin, a chi hi, chiin a gen a.

¹¹En Gad kwam tot David, en zeide tot hem: Zo zegt de HEERE: Neem u uit:

¹¹Huchiin David kiangah Gad a vahoha, a kiangah, TOUPAN hichiin a chi,

¹²Of drie jaren honger, of drie maanden verteerd te worden voor het aangezicht uwer wederpartij, en dat het zwaard uwer vijanden u achterhale; of drie dagen het zwaard des HEEREN, dat is, de pestilentie in het land, en een verdervenden engel des HEEREN in al de landpalen van Israel? Zo zie nu toe, wat antwoord ik Dien zal wedergeven, Die mij gezonden heeft.

¹²A koi ahia na deih telin; kum thum kial kiak hia, na melmate namsaua delh phaka oma kha thum na melmate vuallelhsak hia, ni thum hi, TOUPA namsaua TOUPA angelin Israel gam tengtenga mi hihmanthat jel? chiin. Huchiin kei honsawlpa bang ka chi dawn dia, kingaihtuah inla, honhilh dih ve, a chi a.

¹³Toen zeide David tot Gad: Mij is zeer bange; laat mij toch in de hand des HEEREN vallen; want Zijn barmhartigheden zijn zeer vele, maar laat mij in de hand der mensen niet vallen.

¹³Huan Davidin Gad kiangah, ka lungjing mahmah; TOUPA khut ah puklut peuhmah mail eng; a chitna lah a thupi mahmah ngala; mihing khut ah jaw honpuklut sak mahmah ken, a chi a.

¹⁴De HEERE dan gaf pestilentie in Israel; en er vielen van Israel zeventig duizend man.

¹⁴Huchiin TOUPAN Israelte lakah hi a lengsakta.

¹⁵En God zond een engel naar Jeruzalem, om die te verderven; en als hij haar verdierf, zag het de HEERE, en het berouwde Hem over dat kwaad; en Hij zeide tot den verdervenden engel: Het is genoeg, trek nu uw hand af. De engel des HEEREN nu stond bij den dorsvloer van Ornan, den Jebusiet.

¹⁵Huan Jerusalem khua hihse dingin Pathianin angel a sawla; huan a hihsiat sin laitakin, TOUPAN a ena, thil hoihlou hih a tup khiama, mite hihmangthang angel kiangah, A hunta; na khut lik nawn ken, a chi a. Huan TOUPA angel Jebus mi Ornan phual chinah a ding hi.

¹⁶Als David zijn ogen ophief, zo zag hij den engel des HEEREN, staande tussen de aarde en tussen den hemel, met zijn uitgetrokken zwaard in zijn hand, uitgestrekt over Jeruzalem; toen viel David, en de oudsten, bedekt met zakken, op hun aangezichten.

¹⁶Huan David a dak tou a, TOUPA angel, namsau phawisaa Jerusalem lam ngima, lei leh van kikala ding a mu a. Huchiin David leh a upaten saiip puan silhin leiah a khup bohta uhi.

¹⁷En David zeide tot God: Ben ik het niet, die gezegd heb, dat men het volk tellen zou? Ja, ik zelf ben het, die gezondigd en zeer kwalijk gehandeld heb; maar deze schapen, wat hebben die gedaan? O HEERE, mijn God, dat toch Uw hand tegen mij, en tegen het huis mijns vaders zij, maar niet tegen Uw volk ter plage.

¹⁷Huan Davidin Pathian kiangah, keimah ka hi ka hia mipite sim ding chih thu pepa? keimah ka hi, thil nanahihkhiala, ginatlouhhuaitak thil nanahih; hiai belamten bang thil ahia a hih tei uh? aw TOUPA ka Pathian, keimah leh ka inkote tungah na khut kha jaw inla, na miten hi thuak nawn kei uhen, a chi a.

¹⁸Toen zeide de engel des HEEREN tot Gad, dat hij David zeggen zou, dat David zou opgaan, om den HEERE een altaar op te richten op den dorsvloer van Ornan, den Jebusiet.

¹⁸Huchiin TOUPA angelin Gad kiangah David vahoh tou-a, Jebus mi Ornan phuala TOUPA adia maitam vabawl dinga David hilh dingin thu a pia a.

¹⁹Zo ging dan David op naar het woord van Gad, dat hij in den Naam des HEEREN gesproken had.

¹⁹Huan Gadin TOUPA mina a gen bangin David a hoh touta hi.

²⁰Toen zich Ornan wendde, zo zag hij den engel; en zijn vier zonen, die bij hem waren, verstaken zich; en Ornan dorste tarwe.

²⁰Huan Ornan a kilehheia, angel a mu a; huan, a tapa li a kianga om teite a buta uh. Arnanin buh a nachil ahi.

²¹En David kwam tot Ornan; en Ornan zag toe, en zag David; zo ging hij uit den dorsvloer, en boog zich neder voor David, met het aangezicht ter aarde.

²¹Huan David Ornan kiang a tunin, Ornan a kiheia, David a mutaa, huan, phual akipan a pawt khia, a maia lei siin David maah a khupbohta hi.

²²En David zeide tot Ornan: Geef mij de plaats des dorsvloers, dat ik op dezelve den HEERE een altaar bouwe; geef ze mij voor het volle geld, opdat deze plage opgehouden worde van over het volk.

²²Huchiin Davidin Ornan kiangah, Hiai phual TOUPA adia maitam ka bawlna din honpe dih ve; a man kim geih lain honpia in, mipite laka hi a kikhin theihna dingin, a chi a.

²³Toen zeide Ornan tot David: Neem ze maar henen, en mijn heer de koning doe wat goed is in zijn ogen; zie, ik geef deze runderen tot brandofferen, en deze sleden tot hout, en de tarwe tot spijsoffer; ik geef het al.

²³Huan Ornanin David kiangah, Tangin, TOUPA ka kumpipan pha a sak bangin hih hen; halmanga lat dingin bawngtal te, sing dingin phual vanzatte, tangbuang thillat dingin buhte hi; ka hontuahsak vek ding, a chi a.

²⁴En de koning David zeide tot Ornan: Neen, maar ik zal het zekerlijk kopen voor het volle geld; want ik zal voor den HEERE niet nemen wat uw is, dat ik een brandoffer om niet offere.

²⁴Huan kumpipa Davidin Ornan kiangah, Hilou e; a man kim geihin ka lei zo ding, man beiin nanga TOUPA adin ka la kei ding, halmang thillat leng ka lan kei ding, a chi a.

²⁵En David gaf aan Ornan voor die plaats zeshonderd gouden sikkelen van gewicht.

²⁵Huchiin Davidin huai mun leinain Ornan dangkaeng sekel za guk a pia.

²⁶Toen bouwde David aldaar den HEERE een altaar, en hij offerde brandofferen en dankofferen. Als hij den HEERE aanriep, zo antwoordde Hij hem door vuur uit den hemel, op het brandofferaltaar.

²⁶Huan Davidin huailaiah TOUPA dingin maitam a bawltaa, halmang thillatte, leh lemna thillatte a lana, TOUPA a sam; huan, amah maitam tunga meiin van akipanin adawngta hi.

²⁷En de HEERE zeide tot den engel, dat hij zijn zwaard weder in zijn schede steken zou.

²⁷Huan TOUPAN angel thu a piaa, a namsau a pai ah a thun nawnta hi.

²⁸Ter zelfder tijd, toen David zag, dat de HEERE hem geantwoord had op den dorsvloer van Ornan, den Jebusiet, zo offerde hij aldaar;

²⁸Huan Davidin Jebus mi Ornan phual ah TOUPAN a hondawng chih a theihin huailaiah a kithoihta hi.

²⁹Want de tabernakel des HEEREN, dien Mozes in de woestijn gemaakt had, en het altaar des brandoffers, was te dier tijd op de hoogte te Gibeon.

²⁹Huchih laiin Mosiin gamdaia Toupa biakbuk leh halmang thillatna maitam a bawl Gibeon khua mun sangah a om ahi.Himahleh David bel TOUPA angel namsau a kihtak jiakin Pathian dong dingin huailaiah a hoh theikei hi.

³⁰David nu kon niet heengaan voor hetzelve, om God te zoeken; want hij was verschrikt voor het zwaard van den engel des HEEREN.

³⁰Himahleh David bel TOUPA angel namsau a kihtak jiakin Pathian dong dingin huailaiah a hoh theikei hi.