¹En David monsterde het volk, dat met hem was; en hij stelde over hen oversten van duizenden, en oversten van honderden.

¹Huan, David in a kiang a mi omte a sim a, sepaih sang tung a heutute, za tung a heutute a bawl a.

²Voorts zond David het volk uit, een derde deel onder de hand van Joab, en een derde deel onder de hand van Abisai, den zoon van Zeruja, Joabs broeder, en een derde deel onder de hand van Ithai, den Gethiet. En de koning zeide tot het volk: Ik zal ook zelf zekerlijk met ulieden uittrekken.

²Huan, David in mite a sawl khia a, mun thum a khen a mun khat Joab in a heu a, huan, mun thum a khen mun khat Joab unaupa Zerui tapa, Abisai in a heu a, huan, mun thum a khen mun khat Git mi Itai in a heu. Huan, kumpipa'n mipite kiang ah, Kei mahmah na kiang uah ka kuan ngeingei ding, a chi a.

³Maar het volk zeide: Gij zult niet uittrekken; want of wij te enen male vloden, zij zullen het hart op ons niet stellen; ja, of de helft van ons stierf, zij zullen het hart op ons niet stellen; maar gij zijt nu als tien duizend onzer. Zo zal het nu beter zijn, dat gij ons uit de stad ter hulpe zijt.

³Himahleh mipite'n, Kuanlou e; koute zaw natai mang hita le ung leng, khawk a sakei ding ua; huan, a kimkhat hiam vasi le ung leng khawk a sakei lai ding uh: nang bel koute sing zah in na manpha ngal a; huaiziak in khopi a kipan a hon panpih ding a nana om a hoihzaw hi, a chi ua.

⁴Toen zeide de koning tot hen: Ik zal doen, wat goed is in uw ogen. De koning nu stond aan de zijde van de poort, en al het volk trok uit bij honderden en bij duizenden.

⁴Huan, kumpipa'n a kiang uah, Hoih na sak bangbang un ka hih ding, a chi a. Huchi in kumpipa kulh kongpi bul ah a ding a, huan, mipi tengteng a za za in leh a sang sang in a pai khe zungzung mai uhi.

⁵En de koning gebood Joab, en Abisai, en Ithai, zeggende: Handelt mij zachtkens met den jongeling, met Absalom. En al het volk hoorde het, als de koning aan al de oversten van Absaloms zaak gebood.

⁵Huan, kumpipa'n Joab leh Abisai leh Itai te, Kei ziak in tangval Absalom tungah nemtakin hih un, chiin thu a pia hi. Mipi tengtengin Absolom tungtang thua kumpipan sepaih heutute tengteng thu a piaklai a za uhi.

⁶Alzo toog het volk uit in het veld, Israel tegemoet, en de strijd geschiedde bij Efraims woud.

⁶Huchi in mipite Israel mite dou ding in kidouna mun lam ah a hohta ua: huan, a kidouna uh Ephraim gammang ahi.

⁷En het volk van Israel werd aldaar voor het aangezicht van Davids knechten geslagen; en aldaar geschiedde te dienzelven dage een grote slag, van twintig duizend.

⁷Huan, huailai ah David mite ma ah Israel mite a vuallel ua, huan, huailai ah huai ni in sepaih singnih tak a that uh.

⁸Want de strijd werd aldaar verspreid over al dat land. En het woud verteerde meer van het volk, dan die het zwaard verteerde, te denzelven dage.

⁸A kidouna un huailai gam tengteng a uap vek mai ngal a; huai ni in namsau sang in leng gammang in a valh tam zaw hi.

⁹Absalom nu ontmoette voor het aangezicht der knechten Davids; en Absalom reed op een muildier; en als het muildier kwam onder de dichte takken van een groten eik, zo werd zijn hoofd vast aan den eik, dat hij hangen bleef tussen den hemel en tussen de aarde, en het muildier, dat onder hem was, ging door.

⁹Huan, Absalom in David mite a bing tuah guih a. Huan, Absalom bel a sabengtung tung a tuang ahi a, huan, sabengtung tosaw sing hiang bawkpha tak nuai ah a lut a, a lu tosaw sing ah a awkta a, lei phalou, van phalou in a luai nilouh mawk a; huan, sabengtung pen a tai zel a.

¹⁰Als dat een man zag, zo gaf hij het Joab te kennen, en zeide: Zie, ik heb Absalom zien hangen aan een eik.

¹⁰Huan, kuahiam in a mu a, Joab a hilh a, Ngai in, tosaw sing ah Absalom kikhai thek ka mu, a chi a.

¹¹Toen zeide Joab tot den man, die het hem te kennen gaf: Zie toch, gij hebt het gezien, waarom dan hebt gij hem niet aldaar ter aarde geslagen, alzo het aan mij stond om u tien zilverlingen en een gordel te geven?

¹¹Huan, Joab in a hilhpa kiang ah, Ngai in, huai lah na mu ngal a, bang dia hihlum a lei a kesak pah ngallou? Huchibang a hih hile chin dangka sawm leh kawnggak hon pe pah ding hi veng in, a chi a.

¹²Maar die man zeide tot Joab: En of ik al duizend zilverlingen op mijn handen mocht wegen, zo zou ik mijn hand aan des konings zoon niet slaan; want de koning heeft u, en Abisai, en Ithai, voor onze oren geboden, zeggende: Hoedt u, wie gij zijt, van den jongeling, van Absalom.

¹²Huan, huai min Joab kiang ah, Dangka sang mu ding hi leng leng kumpipa tapa tungah ka khut ka khakei himhim ding; i bil ua i zak mahmah in kumpipa'n nang leh Abisai leh Itai kiang ah, Tangval Absalom kuamah in khoih hetkei heh, chi in thu a hon pe ngal a.

¹³Of ik al valselijk tegen mijn ziel handelde, zo zou toch geen ding voor den koning verborgen worden; ook gij zelf zoudt er u van tegenover stellen.

¹³Gin om huailou tak in na that mawk leng leng (kumpipa lak ah lah bangmah sel theih ahi ngalkei a) nang lah na kihul sak nawn mai mah tuak ngal a, a chi a.

¹⁴Toen zeide Joab: Ik zal hier bij u alzo niet vertoeven; en hij nam drie pijlen, en stak ze in Absaloms hart, daar hij nog levend was in het midden van den eik.

¹⁴Huchi in Joab in, Hichibang in na kiang ah ka om nilouh thei hetkei, a chi a, teipi thum a tawi a, tosaw sing lak a na hinglai Absalom tuapbom tak ah a sun a.

¹⁵En tien jongens, wapendragers van Joab, omringden hem, en zij sloegen Absalom, en doodden hem.

¹⁵Huan, Joab galvan tawi tangval sawm in a hon um ua, Absalom a sun ua, a that uh.

¹⁶Toen blies Joab met de bazuin, en al het volk keerde af van Israel achterna te jagen, want Joab hield het volk terug.

¹⁶Huan, Joab in pengkul a mut a. Israelte delh mipite a hong kik ua: Joab in mite a nanang bikbek a.

¹⁷En zij namen Absalom, en wierpen hem in het woud, in een groten kuil, en stelden op hem een zeer groten steenhoop; en gans Israel vluchtte, een iegelijk naar zijn tent.

¹⁷Huan, Absalom luang a la ua, gammang ah leikohawm thukpi ah a pai ua, a tungah suang a se venvon uh; huan, Israel mi tengteng amau puan in chiat ah a taikek uhi.

¹⁸Absalom nu had genomen, en in zijn leven voor zich opgericht een pilaar, die in het koningsdal is; want hij zeide: Ik heb geen zoon, om aan mijn naam te doen gedenken; en hij had dien pilaar genoemd naar zijn naam; daarom wordt hij tot op dezen dag genoemd: Absaloms hand.

¹⁸Absalom in a damlai in kumpipa guam ah suangsiat a na se khin vek a; Ka min a daihlouhna ding in tapa lah ka nei ngalkei a, a chi a. Huai suang siat min amah min a tam sak hi; tutan in Absalom theihgigena chih ahi.

¹⁹Toen zeide Ahimaaz, Zadoks zoon: Laat mij toch heenlopen, en den koning boodschappen, dat de HEERE hem recht gedaan heeft van de hand zijner vijanden.

¹⁹Huchi in Zadok tapa Ahimaaz in, Ka vatai dia, TOUPA'N a melma phu a laksakdan tanchin kumpipa ka va hilh ding, a chi a.

²⁰Maar Joab zeide tot hem: Gij zult dezen dag geen boodschapper zijn, maar op een anderen dag zult gij boodschappen; dezen dag nu zult gij niet boodschappen, daarom dat des konings zoon dood is.

²⁰Huan, Joab in a kiang ah, Tuni in zaw tanchin va hilh nai ken, nidang chiang in tanchin va hilh nani teh, kumpipa tapa a sih ziak in, tuni in zaw tanchin bangmah va hilh dah in, a chi a.

²¹En Joab zeide tot Cuschi: Ga heen, en zeg den koning aan, wat gij gezien hebt; en Cuschi boog zich voor Joab, en liep heen.

²¹Huchi in Joab in Kusmi kiang ah, Kuan inla, na thil muh kumpipa va hilh dih ve leh, a chi a. Huan, Kus mi in Joab kun in chibai a buk a, a tai ta.

²²Doch Ahimaaz, Zadoks zoon, voer nog voort en zeide tot Joab: Wat het ook zij, laat mij toch ook Cuschi achterna lopen. En Joab zeide: Waarom zoudt gij nu heenlopen, mijn zoon! Zo gij toch geen bekwame boodschap hebt?

²²Huchi in Zadok tapa Ahimaaz in Joab kiang ah, akoi a bang hileh, Kus mipa ka va delh ding, a chi nawn a. Huan, Joab in, Ka tapa aw, tanchin hilh man lah na mu sinkei a, bangdia tai ding? A chi a.

²³Wat het ook zij, zeide hij, laat mij heenlopen; zo zeide hij tot hem: Loop heen. En Ahimaaz liep den weg van het effen veld, en kwam Cuschi voorbij.

²³Himahleh aman a koi a bang hileh ka tai ding, a chi a. Huan, aman a kiang ah, Tai mai ve leh, a chi a. Huchi in Ahimaaz Phaizang lam lampi ah a tai a, Kus mipa a makhelh.

²⁴David nu zat tussen de twee poorten; en de wachter ging op het dak der poort aan den muur, en hief zijn ogen op, en zag, en ziet, er liep een man alleen.

²⁴Huchi in, David kulh kongpi chial kikalah a na tua: huan, galvilpa kulh kongpi ponung zopen tunglam ah a paitou a, a nga vialvial a, huan, ngai in, mi khat amah kia in a hongtai a.

²⁵Zo riep de wachter, en zeide het den koning aan; en de koning zeide: Indien hij alleen is, zo is er een boodschap in zijn mond; en hij ging al voort en naderde.

²⁵Huan, galvilpa a sam a, kumpipa a hilh a. Huan, kumpipa'n, Mi khat kia a hihleh tanchin hong gen ding a nei ahi ding, a chi a. Huan a hongpai mengmeng a, a hong nai hiaihiai a.

²⁶Toen zag de wachter een anderen man lopende, en de wachter riep tot den poortier en zeide: Zie, er loopt nog een man alleen. Toen zeide de koning: Die is ook een boodschapper.

²⁶Huan, galvilpa'n midang hongtai a mu nawn a; huan, galvilpa'n kongkhak vilpa a sam a, Ngai in mi dang amah kia in hong tai nawn, a chi a. Huan, kumpipa'n, Aman leng tanchin hontun tei sin ei ve, a chi a.

²⁷Voorts zeide de wachter: Ik zie den loop des eersten aan, als den loop van Ahimaaz, Zadoks zoon. Toen zeide de koning: Dat is een goed man, en hij zal met een goede boodschap komen.

²⁷Huan, galvilpa'n, A masa pen taidan Zadok tapa Ahimaaz taidan bang mahmah in ka thei, a chi a. Huan, kumpipa'n, Amah hi mi hoih mahmah ahi, tanchin hoih a hon tun sin ahi ding, a chi a.

²⁸Ahimaaz dan riep en zeide tot den koning Vrede! En hij boog zich voor den koning met het aangezicht ter aarde, en hij zeide: Geloofd zij de HEERE, uw God, Die de mannen, dewelke hun hand tegen mijn heer den koning ophieven, heeft overgegeven.

²⁸Huan, Ahimaaz in a sam a, kumpipa kiang ah, A hoih e, a chi a. Huan, a mai a lei si in kumpipa ma ah chibai buk in a kun a, Toupa, ka pu sual tum a khut khak tummite daltanpa TOUPA na Pathian phat in om hen, a chi a.

²⁹Toen zeide de koning: Is het wel met den jongeling, met Absalom? En Ahimaaz zeide: Ik zag een groot rumoer, als Joab, den knecht des konings, en mij uw knecht afzond, maar ik weet niet wat.

²⁹Huan, kumpipa'n Tangval Absalom a dam na maw? a chi a. Huan, Ahimaaz in a dawng a, Joab in kumpipa sikha, kei na sikha mahmah a hon sawl khiak lai in a buai nuanua uh ka mu a, himahleh bang ahia chih ka theikei, a chi a.

³⁰En de koning zeide: Ga om, stel u hier; zo ging hij om, en bleef staan.

³⁰Huan, kumpipa'n, Ka pamah hong dingta dih in, a chi a. Huan, a pamah a na ding a.

³¹En ziet, Cuschi kwam aan; en Cuschi zeide: Mijn heer den koning wordt geboodschapt, dat u de HEERE heden heeft recht gedaan van de hand van al degenen, die tegen u opstonden.

³¹Huan, ngai in, Kus mi a hongtung a; huan, Kus mi in, TOUPA ka pu a ding in tanchin ka hontun hi; na tung a helte tengteng phu tuni in TOUPA'N a hon laksak hi, a chi a.

³²Toen zeide de koning tot Cuschi: Is het wel met den jongeling, met Absalom? En Cuschi zeide: De vijanden van mijn heer den koning, en allen, die tegen u ten kwade opstaan, moeten worden als die jongeling.

³²Huan, kumpipa'n Kus mi kiang ah, Tangval Absalom a dam na maw? a chi a. Huan, Kus mi in a dawng a, TOUPA ka pu melmate leh na siatna zongmite tengteng huai tangval bang in om vek uheh, a chi a.Huchi in kumpipa a lungdongta mahmah a, kulh kongpi tung a dantan ah a hohtou a a va kap a: huan, a paitouh kawm in, Aw, ka tapa Absalom, ka tapa Absalom, na sih sik in sizo mai leng maw, aw Absalom, ka tapa, ka tapa, a chi a.

³³Toen werd de koning zeer beroerd, en ging op naar de opperzaal der poort, en weende; en in zijn gaan zeide hij alzo: Mijn zoon Absalom, mijn zoon, mijn zoon Absalom! Och, dat ik, ik voor u gestorven ware, Absalom, mijn zoon, mijn zoon!

³³Huchi in kumpipa a lungdongta mahmah a, kulh kongpi tung a dantan ah a hohtou a a va kap a: huan, a paitouh kawm in, Aw, ka tapa Absalom, ka tapa Absalom, na sih sik in sizo mai leng maw, aw Absalom, ka tapa, ka tapa, a chi a.