¹En de HEERE bezocht Sara, gelijk als Hij gezegd had; en de HEERE deed aan Sara gelijk als Hij gesproken had.

¹Huan, Toupan a gensa bangin Sara a veha, Toupan a gensa bangin Sara tungah leng a hihsaka.

²En Sara werd bevrucht, en baarde Abraham een zoon in zijn ouderdom, ter gezetter tijd, dien hem God gezegd had.

²Huchiin, Sara a gaia, Pathianin a kianga agen hun seh takin Abraham a tek nungin tapa a neihsakta hi.

³En Abraham noemde den naam zijns zoons, dien hem geboren was, dien hem Sara gebaard had, Izak.

³Huan, Abrahamin, a tapa neih, Sarain a neihsak, amin dingin Isaak a saa.

⁴En Abraham besneed zijn zoon Izak, zijnde acht dagen oud, gelijk als hem God geboden had.

⁴Huan, Abrahamin, Pathianin a kianga thu a piak bangin a tapa Isaak ni giat a chinin a zek a sumsaka.

⁵En Abraham was honderd jaren oud, als hem Izak zijn zoon geboren werd.

⁵Abraham a tapa Isaak a neih laiin kum ja a upa ahi.

⁶En Sara zeide: God heeft mij een lachen gemaakt; al die het hoort, zal met mij lachen.

⁶Huan, Sarain, Pathianin honnuisakta; a ja mi chihon honnuihpih ding uh, achia.

⁷Voorts zeide zij: Wie zou Abraham gezegd hebben: Sara heeft zonen gezoogd? want ik heb een zoon gebaard in zijn ouderdom.

⁷Huan, amah mahin, Sarain naungekte a honpom ding chih, kuan ahia Abraham kianga genna dan thei ding? a tek nungin tapa ka neihsakta achia.

⁸En het kind werd groot, en werd gespeend; toen maakte Abraham een groten maaltijd op den dag, als Izak gespeend werd.

⁸Huan, naungek a hongkhangliana, a nawinek a tawpsakta ua: huan, Isaak a nawinek a tawpsak ni uh Abrahamin ankuang thupi a luita hi.

⁹En Sara zag den zoon van Hagar, de Egyptische, dien zij Abraham gebaard had, spottende.

⁹Huan, Aiguptami Hagar tapa, Abraham a dinga a neihpan, a nuihsan lai Sarain a mua.

¹⁰En zij zeide tot Abraham: Drijf deze dienstmaagd en haar zoon uit; want de zoon dezer dienstmaagd zal met mijn zoon, met Izak, niet erven.

¹⁰Huaijiakin Abraham kiangah, hiai sikhanu leh a tapa delhkhia in: hiai sikhanu tapa ka tapa Isaak gouluah pih ding ahi theikei ding, achia.

¹¹En dit woord was zeer kwaad in Abrahams ogen, ter oorzake van zijn zoon.

¹¹Huan, hiai thu a tapa jiakin Abraham ngaihin thil hoihlou tak ahi.

¹²Maar God zeide tot Abraham: Laat het niet kwaad zijn in uw ogen, over den jongen, en over uw dienstmaagd; al wat Sara tot u zal zeggen, hoor naar haar stem; want in Izak zal uw zaad genoemd worden.

¹²Himahleh Pathianin Abraham kiangah, Naupang tungtang thu leh na sikhanu tungtang thu na ngaihin thil hoihlou tak hi kei hen; Sarain na kianga thu a gen tengteng juiin; Isaak ah na suante a chi ding uh la ahi ngala.

¹³Doch Ik zal ook den zoon dezer dienstmaagd tot een volk stellen, omdat hij uw zaad is.

¹³Huan, sikhanu tapa ah leng, na suan a hih jiakin, chi chih tham ngial ka honbawl ding, achia.

¹⁴Toen stond Abraham des morgens vroeg op, en nam brood, en een fles water, en gaf ze aan Hagar, die leggende op haar schouder; ook gaf hij haar het kind, en zond haar weg. En zij ging voort, en dwaalde in de woestijn Ber-seba.

¹⁴Huchiin, Abraham bel takin a thoua, tanghou leh tuithawl tui a dim a laa, Hagar kiangah a piaa, a liangkolou ah a suansaka, naupang mah leng, a paisak taa; huchiin a paia, Beer-seba gamdai ah a vak a vakta hi.

¹⁵Als nu het water van de fles uit was, zo wierp zij het kind onder een van de struiken.

¹⁵Huan, tuithawl a tui a hong omta keia, huchiin naupang loubuk munkhat ah a koihta mai hi.

¹⁶En zij ging en zette zich tegenover, afgaande zo verre, als die met de boog schieten; want zij zeide: Dat ik het kind niet zie sterven; en zij zat tegenover, en hief haar stem op, en weende.

¹⁶Huan, Naupang si ding ka en ngam kei, a chih jiakin a paia, gamla kuamah, thal kap phakna ding bangah, a majawn ah a vatuta khong khonga. Huchiin, a majawn ah a tua, ngaihtakin a kapta hi.

¹⁷En God hoorde de stem van den jongen; en de Engel Gods riep Hagar toe uit den hemel, en zeide tot haar: Wat is u, Hagar? Vrees niet; want God heeft naar des jongens stem gehoord, ter plaatse, waar hij is.

¹⁷Huan, Pathianin naupang aw a jaa; huan, Pathian angelin van akipanin Hagar a sama, a kiangah, Bang na chia ahia Hagar? Lau ken: na omna naupang aw Pathianin a ja hi.

¹⁸Sta op, hef den jongen op, en houd hem vast met uwe hand; want Ik zal hem tot een groot volk stellen.

¹⁸Thou inla, huai naupang phong inla, na khutin lenin, amah chi thupi taka bawl ding ka hi, achia.

¹⁹En God opende haar ogen, dat zij een waterput zag; en zij ging, en vulde de fles met water, en gaf den jongen te drinken.

¹⁹Huan, Pathianin a mit a hihvak saka, tuileh a muta hi; huchiin a vapaia, tuithawl ah tui a dim dima, naupang a dawnsakta hi.

²⁰En God was met den jongen; en hij werd groot, en hij woonde in de woestijn, en werd een boogschutter.

²⁰Huan, naupang kiangah Pathian a om jela, a hong khanglian jela; gamdai ah a om tou jela, thalkap siam a honghita.

²¹En hij woonde in de woestijn Paran; en zijn moeder nam hem een vrouw uit Egypteland.

²¹Paran gamdai ah a oma; huan, anun Aigupta gam akipanin ji a guan hi.

²²Voorts geschiedde het ter zelfder tijd, dat Abimelech, mitsgaders Pichol, zijn krijgsoverste, tot Abraham sprak, zeggende: God is met u in alles, wat gij doet.

²²Huan, hichi ahia, huailai khawngin Abimelek leh a sepaih pawl heutu Phikolin Abraham kiangah, na thil hih peuh Pathian na kiangah om jeljela:

²³Zo zweer mij nu hier bij God: Zo gij mij, of mijn zoon, of mijn neef liegen zult! naar de weldadigheid, die ik bij u gedaan heb, zult gij doen bij mij, en bij het land, waarin gij als vreemdeling verkeert.

²³Huchiin tuin hiailaiah Pathian min lou inla, kei leh ka tapa leh ka tapa tapa leng khem louin, ka honna hehpih khittaksa bangin kei leh na omna gam hehpih thuk sam dingin ka kiangah kichiam ve leh! chiin a gena.

²⁴En Abraham zeide: Ik zal zweren.

²⁴Huan Abrahamin, Ka kichiam ding, achia.

²⁵En Abraham berispte Abimelech ter oorzake van een waterput, die Abimelechs knechten met geweld genomen hadden.

²⁵Huan, Abimelek sikhaten tuileh a suh jiak un Abrahamin Abimelek a sala.

²⁶Toen zeide Abimelech: Ik heb niet geweten, wie dit stuk gedaan heeft; en ook hebt gij het mij niet aangezegd, en ik heb er ook niet van gehoord, dan heden.

²⁶Huan, Abimelekin, hiai thil hihpen kua ahia, ka thei himhim kei: nang lah non hilh ngal keia, tuni ngallouin ka za nai himhim kei, achia.

²⁷En Abraham nam schapen en runderen, en gaf die aan Abimelech; en die beiden maakten een verbond.

²⁷Huchiin, Abrahamin belamte leh bawngtalte a pia, Abimelek kiangah a piaa; huan, a nih un thu a khungta uhi.

²⁸Doch Abraham stelde zeven ooilammeren der kudde bijzonder.

²⁸Huan, Abrahamin a belam hon laka belamnou a nu sagih a koih tuama.

²⁹Zo zeide Abimelech tot Abraham: Wat zullen hier deze zeven ooilammeren, die gij bijzonder gesteld hebt?

²⁹Huchiin, Abimelekin, Abraham kiangah, Belamnou a nu sagih a tuama na koih bang achia ahia? achia.

³⁰En hij zeide: Dat gij de zeven ooilammeren van mijn hand nemen zult, opdat het mij tot een getuigenis zij, dat ik dezen put gegraven heb.

³⁰Huan, aman, Hiai tuileh kei leh ahi chih na hontheihpihna dingin hiai belamnou a nu sagih ka khut akipan na lak ding ahi, achia.

³¹Daarom noemde men die plaats Ber-seba, omdat die beiden daar gezworen hadden.

³¹Huaijiakin huailai mun Beer-seba ahia; huailaia a nih ua kichiam jiak un.

³²Alzo maakten zij een verbond te Ber-seba. Daarna stond Abimelech op, en Pichol, zijn krijgsoverste, en zij keerden wederom naar het land der Filistijnen.

³²Huchiin, Beer-seba ah thu a khungta uh; huan, Abimelek a thoua, a sepaih pawl heutu Philok toh, Philistinte gamah a pai nawnta uh.

³³En hij plantte een bos in Ber-seba, en riep aldaar den Naam des HEEREN, des eeuwigen Gods, aan.

³³Huan, Abrahamin, Beer-seba ah meilah sing a suana, huaiah Toupa khantawn Pathian min a loua.Huchiin, Abraham Philistinte gamah sawtpi a om.

³⁴En Abraham woonde als vreemdeling vele dagen in het land der Filistijnen.

³⁴Huchiin, Abraham Philistinte gamah sawtpi a om.