¹Toen kon zich Jozef niet bedwingen voor allen, die bij hem stonden, en hij riep: Doet alle man van mij uitgaan! En er stond niemand bij hem, als Jozef zich aan zijn broederen bekend maakte.

¹Huan, Joseph a kianga ding te ma ah a kidekzou takei a, mi tengteng ka kianga kipan pawt khe sak vek un, chiin, a kikou a. Huchiin, Joseph a unaute kianga a kigen sung teng a kiangah kuamah a ding kei uh.

²En hij verhief zijn stem met wenen, zodat het de Egyptenaren hoorden, en dat het Farao's huis hoorde.

²Huan, a kap loloih a, huchiin, Aigupta ten a ja ua, Pharo inkuanpih ten leng a ja uhi.

³En Jozef zeide tot zijn broederen: Ik ben Jozef! leeft mijn vader nog? En zijn broeders konden hem niet antwoorden; want zij waren verschrikt voor zijn aangezicht.

³Huan, Joseph in a unaute kiangah, Joseph ka hi; kapa a damlai na maw? Achia. Ahihhangin a unauten a dawng theikei ua, a maah buaitakin a omta uhi.

⁴En Jozef zeide tot zijn broederen: Nadert toch tot mij! En zij naderden. Toen zeide hij: Ik ben Jozef, uw broeder, dien gij naar Egypte verkocht hebt.

⁴Huan, Joseph, mahin, a unaute kiangah, hehpihtakin honnaih un, achia. Huchiin a vanaih ua. Huan, aman, na unaupa uh Joseph, Aigupta gam a lutpih dinga na khot uh ka hi.

⁵Maar nu, weest niet bekommerd, en de toorn ontsteke niet in uw ogen, omdat gij mij hierheen verkocht hebt; want God heeft mij voor uw aangezicht gezonden, tot behoudenis des levens.

⁵Ahihhangin hiailaia pai dinga non khot jiakun lungkham kei unla, ki hehkhum tuan kei un: mite hinna hondam dingin Pathianin na ma ua hinna sawl masa ahi.

⁶Want het zijn nu twee jaren des hongers in het midden des lands; en er zijn nog vijf jaren, in welke geen ploeging noch oogst zijn zal.

⁶Hiai kum nih sungin hiai gamah kial a hongketa a: kum nga in a sam laia, huai sungin leileh a om kei ding, buhlak leng a om sam kei ding.

⁷Doch God heeft mij voor uw aangezicht henen gezonden, om u een overblijfsel te stellen op de aarde, en om u bij het leven te behouden, door een grote verlossing.

⁷Huchiin, lei a suante nou honhawi sak ding leh, hotdamna thupi taka hingdam a ka hon omsak na dingin Pathianin na ma uah a honsawl masa ahi.

⁸Nu dan, gij hebt mij herwaarts niet gezonden, maar God Zelf, Die mij tot Farao's vader gesteld heeft, en tot een heer over zijn ganse huis, en regeerder in het ganse land van Egypte.

⁸Huchiin, hiai a honsawl nou na hijaw kei ua, Pathian ahi jaw hi: aman Pharo pain leh a inkuanpihte tengteng heutu in leh Aigupta gam tengteng vaihawm tu in a honbawlta a.

⁹Haast u en trekt op tot mijn vader, en zegt het hem: Alzo zegt uw zoon Jozef: God heeft mij tot een heer over gans Egypteland gesteld; kom af tot mij, en vertoef niet.

⁹Kintakin ka pa kiangah vahoh unla, a kiangah, na tapa Joseph in hichiin achia, Pathian in Aigupta gam tengteng heutuin a honbawl ta: ka kiangah hongpai sukin, sawt honhal ken:

¹⁰En gij zult in het land Gosen wonen, en nabij mij wezen, gij en uw zonen, en de zonen uwer zonen, en uw schapen, en uw runderen, en al wat gij hebt.

¹⁰Huchiin, Gosen gamah na om dinga, ka kiang ngeiah na om ding, nang leh, na tate leh, na tute leh, na belam honte leh, na bawng honte leh, na neih tengteng toh.

¹¹En ik zal u aldaar onderhouden; want er zullen nog vijf jaren des hongers zijn, opdat gij niet verarmt, gij en uw huis, en alles wat gij hebt!

¹¹Huailaiah keiman ka honvak ding; kial na ding lah kum nga a omlai ngala; huchilouin jaw na genthei kha ding, nang leh, na inkuanpihte leh, na neih tengteng toh, honchi un.

¹²En ziet, uw ogen zien het, en de ogen van mijn broeder Benjamin, dat mijn mond tot u spreekt.

¹²Huan, ngai un, noumau mit ngei leh ka nau Benjamin mit ngeiin keimah kam mahmah in a genlai na mu kilkel uhi.

¹³En boodschapt mijn vader al mijn heerlijkheid in Egypte, en alles wat gij gezien hebt; en haast u, en brengt mijn vader herwaarts af.

¹³Huan, Aigupta gama ka thupina tengteng thu leh, na thil muh tengteng thu uh kapa na hilh ding ua; kapa kintakin hiailaiah non pi suk pah ding uh ahi, achia.

¹⁴En hij viel aan den hals van Benjamin, zijn broeder, en weende; en Benjamin weende aan zijn hals.

¹⁴Huan, a nau Benjamin ngawnga kunin a kapta a; Benjamin a ngawng kunin a kapta.

¹⁵En hij kuste al zijn broederen, en hij weende over hen; en daarna spraken zijn broeders met hem.

¹⁵Huan, a unaute tengteng a tawpa, a kah khum chiata: huai khitin a unauten thuvantang a genpih uhi.

¹⁶Als dit gerucht in het huis van Farao gehoord werd, dat men zeide: Jozefs broeders zijn gekomen! was het goed in de ogen van Farao, en in de ogen van zijn knechten.

¹⁶Huan, Joseph unaute a hong uh chih thu thuthang Pharo inn ah ana zata ua: huaiin Pharo leh a sikhate a kipak sak mahmah.

¹⁷En Farao zeide tot Jozef: Zeg tot uw broederen: Doet dit, laadt uw beesten, en trekt heen, gaat naar het land Kanaan;

¹⁷Huan, Pharoin, Joseph kiangah, na unaute kiangah, hichiin hih un; na sate uh buh posak unla, pawt unla, Kanan gamah pai un;

¹⁸En neemt uw vader en uw huisgezinnen, en komt tot mij, en ik zal u het beste van Egypteland geven, en gij zult het vette dezes lands eten.

¹⁸Huan, napa uh leh, na inkuanpihte uh pi unla, ka kiangah hongpai un; huchiin, Aigupta gam a thil hoihte ka honpe dinga, hiai gam a thil om hoih pente na ne ding uh, chiin.

¹⁹Gij zijt toch gelast: doet dit, neemt u uit Egypteland wagenen voor uw kinderkens, en voor uw vrouwen, en voert uw vader, en komt.

¹⁹Thu ka honpia hi, hichi ahi, hichiin hih un; nata neu chikchik te uh ding leh na jite uh ding Aigupta gam akipan in kangtalai te la unla, na pa uh pi dingin va kuan un.

²⁰En uw oog verschone uw huisraad niet; want het beste van gans Egypteland, dat zal het uwe zijn.

²⁰Na van uh leng ngaihtuah nuam dah un, Aigupta gam tengteng thil hoih peuhmah lah nou a ahi ngala, achia.

²¹En de zonen van Israel deden alzo. Zo gaf Jozef hun wagenen, naar Farao's bevel; ook gaf hij hun teerkost op den weg.

²¹Huchiin Israel taten huchibangin a hih ua: huan, Joseph in Pharo thupiak bang in kangtalai te a kianguah a pia a, lampi a dingin nek ding leng a pia hi.

²²Hij gaf hun allen, iedereen, wisselklederen; maar Benjamin gaf hij driehonderd zilverlingen, en vijf wisselklederen.

²²A vek ua kiangah puansilh kikhenna ding a pe chiat a; Benjamin kianga ngialah houh dangka za thum leh puansilh kikhenna ding nga a pia a.

²³En zijn vader desgelijks zond hij tien ezelen, dragende van het beste van Egypte, en tien ezelinnen, dragende koren, en brood, en spijze voor zijn vader op den weg.

²³Huan, a pa kiangah hichibang a khak a: Aigupta gam a thil hoih pua sabengtung sawm leh lampi a apa a ding buh leh tanghou leh nek ding pua sabengtung nu sawm a khak hi.

²⁴En hij zond zijn broeders heen; en zij vertrokken; en hij zeide tot hen: Verstoort u niet op den weg.

²⁴Huchiin a unaute a sawlkhia a, a paita ua; huan, aman a kianguah, lampia kinalou dingin pilvang un, achi hi.

²⁵En zij trokken op uit Egypte, en zij kwamen in het land Kanaan tot hun vader Jakob.

²⁵Huan, Aigupta gam akipan a pai tou ua, Kanan gama apa Jakob kiang a vatung ua.

²⁶Toen boodschapten zij hem, zeggende: Jozef leeft nog, ja, ook is hij regeerder in gans Egypteland! Toen bezweek zijn hart, want hij geloofde hen niet.

²⁶Huan, a kiangah, Joseph a hinglaia, Aigupta gam tengteng heutu ahi, chiin, a hilh ua. Huan, a thugen uh a gintak louh jiakin, a lungtang a bahta.

²⁷Maar als zij tot hem gesproken hadden al de woorden van Jozef, die hij tot hen gesproken had, en dat hij de wagenen zag, die Jozef gezonden had om hem te voeren, zo werd de geest van Jakob hun vader, levendig.

²⁷Huan, a kiang ua Joseph thugen tengteng a hilh ua; huan, a tuanna ding kangtalai Joseph in a khakte a muh in Jakob lungtang a halh nawn hi:Huan, Israel in a hunta; ka tapa Joseph hingdama na om ei ngut ve: ka sih ma in amah ka vamu ding, achi hi.

²⁸En Israel zeide: Het is genoeg! mijn zoon Jozef leeft nog! ik zal gaan, en hem zien, eer ik sterve!

²⁸Huan, Israel in a hunta; ka tapa Joseph hingdama na om ei ngut ve: ka sih ma in amah ka vamu ding, achi hi.