¹Dit is nu hetgeen de kinderen Israels geerfd hebben in het land Kanaan; hetwelk de priester Eleazar, en Jozua, de zoon van Nun, en de hoofden der vaderen van de stammen der kinderen Israels, hun hebben doen erven;

¹Hiaite ahi Israel suanten Kanan gama a lak uh, simpu Eleazar te, Nun tapa Josua te, Israel suante nam inkuan intekpenten a gouluah ding ua a nahawm uh,

²Door het lot hunner erfenis, gelijk als de HEERE door den dienst van Mozes geboden had, aangaande de negen stammen en den halven stam.

²Nam kuate leh nam kimkhatte tuam dinga TOUPAN Mosi zanga thu a napiak bangin.

³Want aan de twee stammen en den halven stam had Mozes een erfdeel gegeven op gene zijde van de Jordaan; maar aan de Levieten had hij geen erfdeel onder hen gegeven.

³Mosiin nam nih leh nam kimkhatte Jordan galah a gouluah ding uh a napeta ngala; Levi chite bel a lak uah gouluah ding a pe tei kei hi.

⁴Want de kinderen van Jozef waren twee stammen, Manasse en Efraim; en aan de Levieten gaven zij geen deel in het land, maar steden om te bewonen, en derzelver voorsteden voor hun vee en voor hun bezitting.

⁴Joseph suante nam nih ahi ua, Manassi leh Ephraim: Levi chite huai gamah tantuam a pe kei uh, a omna ding uh khopite leh a daikim gan tatna ding mun leh a in u leh a lou uh bawlna ding loungal.

⁵Gelijk als de HEERE Mozes geboden had, alzo deden de kinderen Israels, en zij deelden het land.

⁵TOUPAN Mosi thu a piak bangin Israel suanten a hih ua, gam a hawm uh.

⁶Toen naderden de kinderen van Juda tot Jozua, te Gilgal, en Kaleb, de zoon van Jefunne, de Keneziet, zeide tot hem: Gij weet het woord, dat de HEERE tot Mozes, den man Gods, gesproken heeft te Kades-Barnea, ter oorzake van mij, en ter oorzake van u.

⁶Huchiin Juda suante Gilgal khua ah Josua kiangah a vahoh ua: Keiniz mi Jephuni tapa Kalebin a kiangah, Kadesbarnea muna Pathian mi Mosi kianga TOUPAN ka tungtang leh na tungtang thua a thugen na thei hi.

⁷Ik was veertig jaren oud, toen Mozes, de knecht des HEEREN, mij uitgezonden heeft van Kades-Barnea, om het land te verspieden, en ik hem antwoord bracht, gelijk als het in mijn hart was.

⁷TOUPA sikha Mosiin Kades-barnea mun akipana gamvaenkhe dinga a honsawl lain kum sawmlia upa ka nahitaa; huan, ka lungsima om bang tak a kiangah ka tun nawna.

⁸Maar mijn broeders, die met mij opgegaan waren, deden het hart des volks smelten; doch ik volhardde den HEERE, mijn God, na te volgen.

⁸Ahihhangin ka unau ka kianga pai teiten mipite lungtang a tuisuaksak ua; ken bel TOUPA ka Pathian ka pom kip a.

⁹Toen zwoer Mozes te dien zelven dage, zeggende: Indien niet het land, waarop uw voet getreden heeft, u en uw kinderen ten erfdeel zal zijn in eeuwigheid, dewijl gij volhard hebt den HEERE, mijn God, na te volgen.

⁹Huchiin Mosiin huai niin, TOUPA ka Pathian na pom kip jiakin na khein a nasiksa gam khantawnin nang leh na suante gouluah ding ahi ngeingei ding, chiin a kichiama.

¹⁰En nu, zie, de HEERE heeft mij in het leven behouden, gelijk als Hij gesproken heeft; het zijn nu vijf en veertig jaren, sedert dat de HEERE dit woord tot Mozes gesproken heeft, toen Israel in de woestijn wandelde; en nu, zie, ik ben heden vijf en tachtig jaren oud.

¹⁰Huchiin ngaiin, TOUPAN Mosi kianga huai thute a gen nung Israelte gamdaia a vakvak sung un TOUPAN a gensa bangin kum sawmli leh Kum nga tak a hondamsaka; huchiin ngaiin, tuin kum sawmgiat leh kum nga ka hita hi.

¹¹Ik ben nog heden zo sterk, gelijk als ik was ten dage, toen Mozes mij uitzond; gelijk mijn kracht toen was, alzo is nu mijn kracht, tot den oorlog, en om uit te gaan, en om in te gaan.

¹¹Huchipipiin leng Mosi honsawl lai mahbangin ka hat lailaia, nidanglaia kidouna dia leh nasepsilbawlna dia thagui ka neih mahbangin tuin leng ka nei lailai hi.

¹²En nu, geef mij dit gebergte, waarvan de HEERE te dien dage gesproken heeft; want gij hebt het te dienzelven dage gehoord, dat de Enakieten aldaar waren, en dat er grote vaste steden waren; of de HEERE met mij ware, dat ik hen verdreef, gelijk als de HEERE gesproken heeft.

¹²Huchiin hiai tang, TOUPAN huai nia a gensa pen honpe tanla; huchia Anakimte a om ua, a khopite a thupiin, kulha umsuak ahi chih huai niin na jaa; TOUPAN a honom pihin, amaute ka delhkhe thei kha mai deh, TOUPAN a nagensa bangin, a chi a.

¹³Toen zegende hem Jozua, en hij gaf Kaleb, den zoon van Jefunne, Hebron ten erfdeel.

¹³Huchiin Josuain a vualjawla; huan, Jephuni tapa Kaleb tuh a gouluah dingin Hebron khua a peta hi.

¹⁴Daarom werd Hebron aan Kaleb, den zoon van Jefunne, den Keneziet, ten erfdeel tot op dezen dag; omdat hij volhard had den HEERE, den God Israels, na te volgen.

¹⁴Huchiin Hebron khua tu tanin Keniz mi, Jephuni tapa Kaleb gouluah a honghita hi; TOUPA, Israelte Pathian a pom kip jiakin.Huan, Hebron kho min pen amain Kiriatharba ahi a. Huchiin gam tuh galmuangin a om phot hi.

¹⁵De naam nu van Hebron was eertijds Kirjath-Arba, die een groot mens geweest is onder de Enakieten. En het land rustte van den krijg.

¹⁵Huan, Hebron kho min pen amain Kiriatharba ahi a. Huchiin gam tuh galmuangin a om phot hi.