1Maar het geroep des volks en hunner vrouwen was groot, tegen hun broederen, de Joden.
1Huchih laiin a unaute uh Judate dema nakpi taka kikouna mite leh a jite uh akipanin a hongomta a.
2Want er waren, die zeiden: Onze zonen, en onze dochteren, wij zijn velen; daarom hebben wij koren opgenomen, opdat wij eten en leven.
2Kou, ka tapate leh ka tanute uh, tampi ka hi ua: ka nek ua ka hin theihna ding un, buhlehbal honpia un, chi lah a om ngal ua.
3Ook waren er, die zeiden: Wij verpanden onze akkers, en onze wijngaarden, en onze huizen, opdat wij in dezen honger koren mogen opnemen.
3Ka loute uh, ka grephuante uh, ka inte uh ka juak uhi: kial jiakin, buhlehbal honpia un, chi kuate hiam leng a om uhi.
4Desgelijks waren er, die zeiden: Wij hebben geld ontleend tot des konings cijns, op onze akkers en onze wijngaarden.
4Ka loute uh leh ka grephuante ua dit dingin kumpipa siah dingin sum ka leitawi uh, chi mi khenkhatte leng a om ua.
5Nu is toch ons vlees als het vlees onzer broederen, onze kinderen zijn als hun kinderen; en ziet, wij onderwerpen onze zonen en onze dochteren tot dienstknechten; ja, er zijn enige van onze dochteren onderworpen, dat zij in de macht onzer handen niet zijn; en anderen hebben onze akkers en onze wijngaarden.
5Hinapiin ka sa uh ka unaute uh sa bang ahi a, ka tate uh lah amau tate bang: huan, ngai un, ka tapate uh leh ka tanute uh sikhate hi dingin tanna ah ka pi ua, ka tanute uh laka a khente tannaa piin a omkhin manhial uhi: panpih theihna ka nei het kei ua; mi dangten lah ka loute uh leh ka grephuante uh a nei ngal ua, chiin.
6Toen ik nu hun geroep en deze woorden hoorde, ontstak ik zeer.
6Huchia a kikouna uleh hiai thute ka jakin ka heh mahmah hi.
7En mijn hart beraadslaagde in mij; daarna twistte ik met de edelen, en met de overheden, en zeide tot hen: Gijlieden vordert een last, een iegelijk van zijn broeder. Voorts belegde ik een grote vergadering tegen hen.
7Huchih laiin ka kingaihtuaha, miliante leh vaihawmmite ka kiselpiha, a kiang uah, Mi chihin a unau lakah a pung na phut uh, ka chi a. Huchiin amaute demna kikhawmpi thupi ka nei a.
8En ik zeide tot hen: Wij hebben onze broederen, de Joden, die aan de heidenen verkocht waren, naar ons vermogen wedergekocht; en zoudt gijlieden ook uw broederen verkopen, of zouden zij aan ons verkocht worden? Toen zwegen zij, en vonden geen antwoord.
8huchiin a kiang uah, Khovelmite kianga juaka omsa, i unau Judate i theih bang un i tanta ua; huan nou na unaute uh juak un, i lak ua khota om ding uh ahi maw? Ka chi a. Huan amau a dai dide ua, thu khat leng a neikei uh.
9Voorts zeide ik: De zaak is niet goed, die gijlieden doet; zoudt gij niet wandelen in de vreze onzes Gods, om de versmading der heidenen, onze vijanden?
9Na thilhih uh a hoih kei: i melmate khovelmiten hon simmohna jiak un, i Pathian laudansiama na om ding uh hi lou hia? Ka chi behlapa.
10Ik, mijn broederen, en mijn jongens, vorderen wij ook geld en koren van hen? Laat ons toch dezen last nalaten.
10Huchibangmahin, ka unaute leh ka sikhate leh ken amau kiangah sum leh buhlehbal ka leitawi sak uhi. Ka honngen ahi, hiai pung om sak kei ni.
11Geeft hun toch als heden weder hun akkers, hun wijngaarden, hun olijfgaarden en hun huizen; en het honderdste deel van het geld, en van het koren, den most en de olie, die gij hun hebt afgevorderd.
11Pe nawn un, ka honngen ahi, a kiang uah, tuni mahmahin a loute uh, a grephuante, a oliv huante u leh a inte uh, a sum uh a seh jana leng, buhlehbal, uain, leh sathau amau akipan na phut khiak uh.
12Toen zeiden zij: Wij zullen het wedergeven, en van hen niets zoeken; wij zullen alzo doen, als gij zegt. En ik riep de priesteren, en deed hen zweren, dat zij doen zouden naar dit woord.
12Huan amau, Ka pe nawn ding ua, amau akipan bangmah ka ngiat kei ding uh; huchibangin ka hih ding ua, na chih bang mamahin, a chi ua. Huan ken siampute ka sama, a kichiamna uh ka laa, huchia hiai thuchiam banga a hihna ding un.
13Ook schudde ik mijn boezem uit, en zeide: Alzo schudde God uit allen man, die dit woord niet zal bevestigen, uit zijn huis en uit zijn arbeid, en hij zij alzo uitgeschud en ledig. En de ganse gemeente zeide: Amen! En zij prezen de HEERE. En het volk deed naar dit woord.
13Ken leng ka pheipi ka vuanga, Hiai thuchiam bawl lou peuhmah, a in akipan, a nasepna akipan Pathianin hichibangin vuang hen; hichibang taka vuan khiak ahi dinga, a hawm ding, ka chi a. Huan khawmpite tengtengin, Amen, TOUPA phatin om hen, a chi uh. Huchiin miten hiai thuchiam dungjuiin a hihta uhi.
14Ook van dien dag af, dat hij mij bevolen heeft hun landvoogd te zijn in het land Juda, van het twintigste jaar af, tot het twee en dertigste jaar van den koning Arthahsasta, zijnde twaalf jaren, heb ik, met mijn broederen, het des landvoogds niet gegeten.
14Huailouin Juda gama a ukpipa ding ua seha ka om laia kipan, kumpipa Artaksarsi kum sawmnih akipan kum sawmthum leh nih chiang, huai bel kum sawm leh nih ahia, kei leh ka unauten ukpipa tanghou ka ne nai kei uh.
15En de vorige landvoogden, die voor mij geweest zijn, hebben het volk bezwaard, en van hen genomen aan brood en wijn, daarna veertig zilveren sikkelen; ook heersten hun jongens over het volk; maar ik heb alzo niet gedaan, om der vreze Gods wil.
15Himahleh kei maa ukpipa masate mite tunga mohsak theih ahi ua, amau akipanin tanghou leh uain a la uh, dangka sekel sawmli sim louin; ahi, a sikhate uh nangawnin mite tungah vai a hawm uhi: himahleh ken huchibangin ka hih keia, Pathian kihtakna jiakin.
16Daartoe heb ik ook aan het werk dezes muurs verbeterd, en wij hebben geen land gekocht; en al mijn jongens zijn aldaar verzameld geweest tot het werk.
16A hi, Huailou leng hiai kulhbang nasepna ah ka pang nilouhlouha, gam himhim leng i lei keiuh: huan ka sikhate tengteng huailamah nasepna ah kaihkhawmin a om uh.
17Ook zijn van de Joden en van de overheden honderd en vijftig man, en die van de heidenen, die rondom ons zijn, tot ons kwamen, aan mijn tafel geweest.
17Huaibanah ka dohkan ah Judate leh vaihawmmite laka mi ja leh sawmnga, i kim i vel ua om khovelmite lak akipana i kiang ua hongpaite chih louh, a om uh.
18En wat voor een dag bereid werd, was een os en zes uitgelezen schapen; ook werden mij vogelen bereid, en binnen tien dagen van allen wijn zeer veel; nog heb ik bij dezen het brood des landvoogds niet gezocht, omdat de dienstbaarheid zwaar was over dit volk.
18Huan ni khat adinga bawlkholhsa bawngtal khat leh belam hoihhoih guk ahi ua; vasate leng kei adia bawlkhawlsain a om ua, huan ni sawm sunga khatvei uain chi chih akipan koih hoih: hinapiin hiai mite tunga tanna a gik jiakin, ukpipa tanghou hiaite tengteng jiakin ka phut kei hi.Aw ka Pathian, hoihna dingin, kei lam hontheigigein, hiai mite adia ka hih tengteng.
19Gedenk mijner, mijn God, ten goede, alles, wat ik aan dit volk gedaan heb.
19Aw ka Pathian, hoihna dingin, kei lam hontheigigein, hiai mite adia ka hih tengteng.