¹En de HEERE sprak tot Mozes in de woestijn van Sinai, in het tweede jaar, nadat zij uit Egypteland uitgetogen waren, in de eerste maand, zeggende:

¹Huan, TOUPAN Aigupta gam akipan a hongpawt nung uh kim nihna kha khatnain Sinai gamdai ah Mosi a houpiha,

²Dat de kinderen Israels het pascha houden zouden, op zijn gezetten tijd.

²Israel suanten paikan ankuangluina a hunbi jelin nei uhen.

³Op den veertienden dag in deze maand, tussen twee avonden zult gij dat houden, op zijn gezetten tijd; naar al zijn inzettingen, en naar al zijn rechten zult gij dat houden.

³A hunbiin, hiai kha ni sawm leh ni li nitaklamin na nei ding uhi: huaia hih ding seh bang tengteng leh adan bang bangin na nei ding uhi, chiin.

⁴Mozes dan sprak tot de kinderen Israels, dat zij het pascha zouden houden.

⁴Huchiin Mosiin Israel suante paikan ankuangluina nei dingin a hilh.

⁵En zij hielden het pascha op den veertienden dag der eerste maand, tussen de twee avonden, in de woestijn van Sinai; naar alles wat de HEERE Mozes geboden had, alzo deden de kinderen Israels.

⁵Huchiin Sinai gamdai ah kha khatna, a ni sawm leh ni lini nitaklamin paikan ankuanluina a neita uhi: TOUPAN Mosi thu a piak bang jelin Israel suanten a hih uh.

⁶Toen waren er lieden geweest, die over het dode lichaam eens mensen onrein waren, en op denzelven dag het pascha niet hadden kunnen houden; daarom naderden zij voor het aangezicht van Mozes, en voor het aangezicht van Aaron op dienzelven dag.

⁶Huan, kuate hiam misiluang jiaka siangthoulou a naom ua, huai niin paikan ankuangluina ah a tel tei theikei uh; huchiin huai niin Mosi leh Aron maah a hoh ua:

⁷En diezelve lieden zeiden tot hem: Wij zijn onrein over het dode lichaam eens mensen; waarom zouden wij verkort worden, dat wij de offerande des HEEREN op zijn gezetten tijd niet zouden offeren, in het midden van de kinderen Israels?

⁷Huaiten a kiangah, Misi luang jiakin ka siangthou kei ua; bangjiakin ahia Israel suante lakah a hunbia TOUPA kianga thillat ka lat sam uh non kham! a chi ua.

⁸En Mozes zeide tot hen: Blijft staande, dat ik hoor, wat de HEERE u gebieden zal.

⁸Huan, Mosiin a kiang uah, Na pau kei phot dih uh, na tungtang thu uah TOUPAN bangchibangin ahia thu a piak sin ka honza masa phot ding, a chi.

⁹Toen sprak de HEERE tot Mozes, zeggende:

⁹Huan, TOUPAN Mosi a houpiha,

¹⁰Spreek tot de kinderen Israels, zeggende: Wanneer iemand onder u, of onder uw geslachten, over een dood lichaam onrein, of op een verren weg zal zijn, hij zal dan nog den HEERE het pascha houden.

¹⁰Israel suante kiangah, Na lak ua kuapeuh, na suante uh laka kuapeuh, misiluang jiaka siangthoulou hiam, na zin mang hiam a om zenzen uleh TOUPA adin paikan ankuangluina na nei tei himhim ding uhi:

¹¹In de tweede maand, op den veertienden dag, tussen de twee avonden, zullen zij dat houden; met ongezuurde broden en bittere saus zullen zij dat eten.

¹¹Kha nihna ni sawm leh ni li ni nitaklamin a nei ding uh ahi: tanghou silngou sohlouh loukha nah toh a nek ding uh ahi:

¹²Zij zullen daarvan niet overlaten tot den morgen, en zullen daaraan geen been breken; naar alle inzetting van het pascha zullen zij dat houden.

¹²Ajing adingin a bangmah a koih ding uh ahi kei: a guh leng a hihtan ding uh ahi kei: paikan ankuangluina a hih ding seh bangjel a hih ding uh ahi.

¹³Als een man, die rein is, en op den weg niet is, en nalaten zal het pascha te houden, zo zal diezelve ziel uit haar volken uitgeroeid worden; want hij heeft de offerande des HEEREN op zijn gezetten tijd niet geofferd, diezelve man zal zijn zonde dragen.

¹³Ahihhangin, siangthou ngala zin manga lah neilou paikan ankuangluinaa tel lou mawkmawk jaw a chihpihte lak akipanin huai mi satkhiak ding ahi ding: a hunbia TOUPA kianga thillat a lat louh jiakin huai miin a khelh moh a po ding hi.

¹⁴En wanneer een vreemdeling bij u als vreemdeling verkeert, en hij het pascha den HEERE ook houden zal, naar de inzetting van het pascha, en naar zijn wijze, alzo zal hij het houden; het zal enerlei inzetting voor ulieden zijn, beiden den vreemdeling en den inboorling des lands.

¹⁴Huan, nam dang mi na kiang ua omin TOUPA adinga ankuangluina a tel tei a ut uleh paikan ankuanluinaa hih ding seh leh a dan bangin a hih ding uh ahi, hiai gama mi mawng leh nam dang mite dingin dan kikhat na neih ding uh ahi, chiin genin, chiin.

¹⁵En op den dag van het oprichten des tabernakels bedekte de wolk den tabernakel, op de tent der getuigenis; en in den avond was over den tabernakel als een gedaante des vuurs, tot aan den morgen.

¹⁵Huchiin biakbuk lamkhit niin biakbuk theihsakna puanin pen meipin a tuam liailuaia, huan, nitaklamini biakbuk tungah meikuang bangbang a jingsang tanin a om hi.

¹⁶Alzo geschiedde het geduriglijk; de wolk bedekte denzelven, en des nachts was er een gedaante des vuurs.

¹⁶Huchibangin a om nilouha: meipiin a tuam nilouha, jan chiangin mei bangin a kilang.

¹⁷Maar nadat de wolk opgeheven werd van boven de tent, zo verreisden ook daarna de kinderen Israels; en in de plaats, waar de wolk bleef, daar legerden zich de kinderen Israels.

¹⁷Meipiin Puan In a kikhinsan tengin Israel suanten pai ding vai a hawm jel uh: huan, meipi a khawlnamun peuh ah Israel taten giahbuk a sat uh.

¹⁸Naar den mond des HEEREN, verreisden de kinderen Israels, en naar des HEEREN mond legerden zij zich; al de dagen, in dewelke de wolk over den tabernakel bleef, legerden zij zich.

¹⁸TOUPA thupiakin Israel suante a pai jel ua, TOUPA thupiak mahin giahbuk a sat uh: biakbuk tunga meipi a om sungteng giahbuk ah a om nilouh uh.

¹⁹En als de wolk vele dagen over den tabernakel verbleef, zo namen de kinderen Israels de wacht des HEEREN waar, en verreisden niet.

¹⁹Huan, biakbuk tunga meipi sawtpi a om leh Israel taten TOUPA thu a jui ua, a pai kei uhi.

²⁰Als het nu was, dat de wolk weinige dagen op den tabernakel was, naar den mond des HEEREN legerden zij zich, en naar den mond des HEEREN verreisden zij.

²⁰Huan, akalkalin meipi biakbuk a sat ua, TOUPA thupiak bangin a pai jel uh.

²¹Maar was het, dat de wolk van den avond tot den morgen daar was, en de wolk in den morgen opgeheven werd, zo verreisden zij; of des daags, of des nachts, als de wolk opgeheven werd, zo verreisden zij.

²¹Huan, akalkalin meipi nitaklam akipana jingsang phain a oma; huan, jingsanga meipiin a tungkah san leh a pai jel uhi, ni khat lel hiam, jan khat lel hiam oma meipiin a tungkah san leh a pai jel uh.

²²Of als de wolk twee dagen, of een maand, of vele dagen vertoog op den tabernakel, blijvende daarop, zo legerden zich de kinderen Israels, en verreisden niet; en als zij verheven werd, verreisden zij.

²²Biakbuk tunga meipi ni nih hiam, kha khat hiam, kum khat hiam zong a oma, huailaia a om nilouh leh Israel suante giahbuk ah a om nilouh ua, a pai kei jel uh; a tungkah san lebel a pai jel uh.TOUPA thupiakin giahbuk a sat jel ua, TOUPA thupiakin a pai jel uh: Mosi zanga TOUPA thupiakin TOUPA thu a jui uhi.

²³Naar den mond des HEEREN legerden zij zich, en naar den mond des HEEREN verreisden zij; zij namen de wacht des HEEREN waar, naar den mond des HEEREN, door de hand van Mozes.

²³TOUPA thupiakin giahbuk a sat jel ua, TOUPA thupiakin a pai jel uh: Mosi zanga TOUPA thupiakin TOUPA thu a jui uhi.