1Toen Israel uit Egypte toog, het huis Jakobs van een volk, dat een vreemde taal had;
1
وقتی بنیاسرائیل مصر را ترک کرد
و وقتی فرزندان یعقوب از سرزمین بیگانه خارج شدند،
2Zo werd Juda tot Zijn heiligdom, Israel Zijn volkomene heerschappij.
2
یهودا قوم مقدّس او
و اسرائیل ملک خاص او گردید.
3De zee zag het, en vlood; de Jordaan keerde achterwaarts.
3
دریای سرخ با دیدن آنها گریخت
و رود اردن به عقب بازگشت.
4De bergen sprongen als rammen, de heuvelen als lammeren.
4
کوهها مانند قوچها و تپّهها،
همچون برّهها به جست و خیز پرداختند.
5Wat was u, gij zee! dat gij vloodt? gij Jordaan! dat gij achterwaarts keerdet?
5
ای دریا تو را چه شده است که گریختی؟
و ای رود اردن چرا به عقب برگشتی؟
6Gij bergen, dat gij opsprongt als rammen? gij heuvelen! als lammeren?
6
ای کوهها و ای تپّهها
چرا مانند قوچها به جست و خیز پرداختید؟
7Beef, gij aarde! voor het aangezicht des Heeren, voor het aangezicht van den God Jakobs;
7
ای زمین در برابر خداوند
و در حضور خدای یعقوب بلرز،
زیرا او کسی است که صخره را به دریاچه تبدیل نمود
و از سنگ خارا، چشمهٔ آب جاری ساخت.
8Die den rotssteen veranderde in een watervloed, den keisteen in een waterfontein.
8
زیرا او کسی است که صخره را به دریاچه تبدیل نمود
و از سنگ خارا، چشمهٔ آب جاری ساخت.