1Een psalm van Asaf. De God der goden, de HEERE spreekt, en roept de aarde, van den opgang der zon tot aan haar ondergang.
1
خداوند، خدای قادر مطلق، تمام مردم روی زمین را،
از شرق تا غرب، احضار نموده سخن میگوید:
2Uit Sion, de volkomenheid der schoonheid, verschijnt God blinkende.
2
نور جمال او از صهیون
که جلوهگاه زیبایی است میدرخشد.
3Onze God zal komen en zal niet zwijgen; een vuur voor Zijn aangezicht zal verteren, en rondom Hem zal het zeer stormen.
3
خدای ما میآید، امّا نه در سکوت،
بلکه با آتش سوزنده که در پیشاپیش اوست
و توفان سهمگین که در اطراف اوست.
4Hij zal roepen tot den hemel van boven, en tot de aarde, om Zijn volk te richten.
4
آسمانها و زمین را به گواهی میطلبد
تا بر قوم خود داوری کند.
5Verzamelt Mij Mijn gunstgenoten, die Mijn verbond maken met offerande!
5
او میفرماید: «جمع شوید ای مؤمنانی
که با قربانیهای خود با من پیمان بستید.»
6En de hemelen verkondigen Zijn gerechtigheid; want God Zelf is Rechter. Sela.
6
آسمانها اعلام میکنند که خدا عادل است،
و او خودش داوری میکند.
7Hoort, Mijn volk! en Ik zal spreken; Israel! en Ik zal onder u betuigen; Ik, God, ben uw God.
7
ای قوم من بشنوید، من سخن میگویم؛
ای اسرائیل، بدانید که من خدا هستم،
خدای شما که علیه شما گواهی میدهم.
8Om uw offeranden zal Ik u niet straffen, want uw brandofferen zijn steeds voor Mij.
8
من در مورد قربانیهای شما و قربانیهای سوختنی شما،
که پیوسته تقدیم میکنید، شما را سرزنش نمیکنم.
9Ik zal uit uw huis geen var nemen, noch bokken uit uw kooien;
9
من به گاو مزرعهٔ شما
و به بُز گلّهٔ شما احتیاجی ندارم،
10Want al het gedierte des wouds is Mijn, de beesten op duizend bergen.
10
زیرا همهٔ حیوانات جنگل
و تمام چارپایانی که بر هزاران کوه و تپّه میچرند، از آن من هستند.
11Ik ken al het gevogelte der bergen, en het wild des velds is bij Mij.
11
تمامی پرندگان
و تمام حیوانات صحرا از آن من میباشند.
12Zo Mij hongerde, Ik zou het u niet zeggen; want Mijn is de wereld en haar volheid.
12
اگر گرسنه هم میبودم به شما نمیگفتم،
زیرا که من مالک تمام جهان و هرچه در آن است میباشم.
13Zou Ik stierenvlees eten, of bokkenbloed drinken?
13
مگر من گوشت گاو میخورم
و یا خون بُز مینوشم؟
14Offert Gode dank, en betaalt den Allerhoogste uw geloften.
14
بلکه شکرگزاریهای شما، قربانیهای شما باشد
و به قولی که به قادر متعال دادهاید، وفا کنید.
15En roept Mij aan in den dag der benauwdheid; Ik zal er u uithelpen, en gij zult Mij eren.
15
در مواقع سختی و مشکلات مرا صدا کنید.
من شما را رهایی میدهم
و شما مرا ستایش خواهید کرد.
16Maar tot den goddeloze zegt God: Wat hebt gij Mijn inzettingen te vertellen, en neemt Mijn verbond in uw mond?
16
امّا خداوند به شریران میفرماید:
«شما حق ندارید که احکام مرا بیان کنید
و دربارهٔ پیمان من حرف بزنید.
17Dewijl gij de kastijding haat, en Mijn woorden achter u henenwerpt.
17
زیرا نمیخواهید که من شما را اصلاح کنم
و احکام مرا بجا نمیآورید.
18Indien gij een dief ziet, zo loopt gij met hem; en uw deel is met de overspelers.
18
دوست دزدان هستید
و با زناکاران همنشین میشوید.
19Uw mond slaat gij in het kwade, en uw tong koppelt bedrog.
19
«زبان شما همیشه به فریبآلوده است
و از دروغ گفتن شرم ندارید.
20Gij zit, gij spreekt tegen uw broeder; tegen den zoon uwer moeder geeft gij lastering uit.
20
به برادرت تهمت میزنی
و از او بدگویی میکنی.
21Deze dingen doet gij, en Ik zwijg; gij meent, dat Ik te enenmale ben, gelijk gij; Ik zal u straffen, en zal het ordentelijk voor uw ogen stellen.
21
تو همهٔ این کارها را انجام دادی
و من چیزی نگفتم.
تو گمان کردی که من هم مانند تو هستم.
امّا حالا تو را سرزنش نموده محکوم میسازم.
22Verstaat dit toch, gij godvergetenden! opdat Ik niet verscheure en niemand redde.
22
«ای کسانیکه مرا فراموش کردهاید،
به من گوش دهید،
وگرنه شما را نابود خواهم كرد و کسی نخواهد بود که شما را رهایی دهد.
شکرگزاری، قربانی شایستهای است که با آن مرا احترام میکنید
و من همهٔ کسانی را که از من اطاعت کنند، نجات خواهم داد.»
23Wie dankoffert, die zal Mij eren; en wie zijn weg wel aanstelt, dien zal Ik Gods heil doen zien.
23
شکرگزاری، قربانی شایستهای است که با آن مرا احترام میکنید
و من همهٔ کسانی را که از من اطاعت کنند، نجات خواهم داد.»