1O God der wraken! o HEERE, God der wraken! verschijn blinkende.
1
ای خداوند، تو خدای انتقام گیرنده هستی،
خشم خود را آشکار ساز!
2Gij, Rechter der aarde! verhef U; breng vergelding weder over de hovaardigen.
2
ای داور جهان، برخیز
و متکبّران را به سزای كارهایشان برسان.
3Hoe lang zullen de goddelozen, o HEERE! hoe lang zullen de goddelozen van vreugde opspringen?
3
خداوندا، تا به کی شریران موفّق
و کامران خواهند بود؟
4Uitgieten? hard spreken? alle werkers der ongerechtigheid zich beroemen?
4
تا به کی جنایتکاران بر خود خواهند بالید
و بر کارهای خود افتخار خواهند نمود؟
5O HEERE! zij verbrijzelen Uw volk, en zij verdrukken Uw erfdeel.
5
خداوندا، آنها قوم تو را از بین میبرند
و به آنانی که به تو تعلّق دارند، ظلم میکنند.
6De weduwe en den vreemdeling doden zij, en zij vermoorden de wezen.
6
بیوه زنان و یتیمان
و غریبانی را که در این سرزمین زندگی میکنند، میکشند.
7En zeggen: De HEERE ziet het niet, en de God van Jakob merkt het niet.
7
میگویند: «خداوند نمیبیند
و خدای اسرائیل متوجّه نمیشود.»
8Aanmerkt, gij onvernuftigen onder het volk! en gij dwazen! wanneer zult gij verstandig worden?
8
ای قوم من، چقدر نادان هستید،
کی میخواهید بفهمید؟
9Zou Hij, Die het oor plant, niet horen? zou Hij, Die het oog formeert, niet aanschouwen?
9
آیا خدایی که گوش را به ما داد، نمیشنود!
و یا خدایی که چشم را آفرید، نمیبیند؟
10Zou Hij, Die de heidenen tuchtigt, niet straffen, Hij, Die den mens wetenschap leert?
10
او که ملّتها را سرزنش میکند، آیا آنان را مجازات نخواهد کرد؟
آیا او که همهٔ مردم را تعلیم میدهد، خودش متوجّه نمیشود؟
11De HEERE weet de gedachten des mensen, dat zij ijdelheid zijn.
11
خداوند از افکار آدمیان آگاه است
و میداند که افكار ما بیهوده است.
12Welgelukzalig is de man, o HEERE! dien Gij tuchtigt, en dien Gij leert uit Uw wet,
12
خوشا به حال کسیکه تو او را تأدیب میکنی
و شریعت خود را به او میآموزی.
13Om hem rust te geven van de kwade dagen; totdat de kuil voor den goddeloze gegraven wordt.
13
در روز سختی به او آرامش میبخشی؛
روزی که گناهکاران را به مجازات میرسانی.
14Want de HEERE zal Zijn volk niet begeven, en Hij zal Zijn erve niet verlaten.
14
خداوند قوم خود را فراموش نمیکند
و قوم برگزیدهٔ خود را هرگز رد نخواهد کرد.
15Want het oordeel zal wederkeren tot de gerechtigheid; en alle oprechten van hart zullen hetzelve navolgen.
15
بار دیگر عدالت به دادگاهها باز خواهد گشت
و عادلان از آن پشتیبانی خواهند کرد.
16Wie zal voor mij staan tegen de boosdoeners? Wie zal zich voor mij stellen tegen de werkers der ongerechtigheid?
16
در مقابل شریران، چه کسی از من دفاع خواهد کرد؟
در برابر مردم بدکار، چه کسی مرا یاری خواهد نمود؟
17Ten ware dat de HEERE mij een Hulp geweest ware, mijn ziel had bijna in de stilte gewoond.
17
اگر خداوند به من کمک نمیکرد،
تا به حال نابود شده بودم.
18Als ik zeide: Mijn voet wankelt; Uw goedertierenheid, o HEERE! ondersteunde mij.
18
وقتی فریاد کردم که میافتم،
تو ای خداوند از روی محبّت پایدارت، دستم را گرفتی.
19Als mijn gedachten binnen in mij vermenigvuldigd werden, hebben Uw vertroostingen mijn ziel verkwikt.
19
هنگامیکه اضطراب و نگرانی به من روی میآورد،
تو ای خداوند مرا تسلّی میدهی و شادمان میسازی.
20Zou zich de stoel der schadelijkheden met U vergezelschappen, die moeite verdicht bij inzetting?
20
با داوران ظالم که قانون را ظالمانه اجرا میکنند،
سر و کاری نداری.
21Zij rotten zich samen tegen de ziel des rechtvaardigen, en zij verdoemen onschuldig bloed.
21
آنان برای مردم درستکار دسیسه میچینند
و اشخاص بیگناه را به مرگ محکوم میکنند.
22Doch de HEERE is mij geweest tot een Hoog Vertrek, en mijn God tot een Steenrots mijner toevlucht.
22
امّا خداوند پشتیبان من است
و از من دفاع میکند.
او آنان را بهخاطر شرارتشان مجازات خواهد كرد
و به سبب گناهانشان آنان را نابود خواهد نمود.
بلی، خداوند، خدای ما آنها را بکلّی نابود خواهد ساخت.
23En Hij zal hun ongerechtigheid op hen doen wederkeren, en Hij zal hen in hun boosheid verdelgen; de HEERE, onze God, zal hen verdelgen.
23
او آنان را بهخاطر شرارتشان مجازات خواهد كرد
و به سبب گناهانشان آنان را نابود خواهد نمود.
بلی، خداوند، خدای ما آنها را بکلّی نابود خواهد ساخت.