1Toen antwoordde Elifaz, de Themaniet, en zeide:
1Elifaz din Teman a luat cuvîntul, şi a zis:
2Zal een wijs man winderige wetenschap voor antwoord geven, en zal hij zijn buik vullen met oostenwind?
2,,Se cade să dea înţeleptul ca răspuns înţelepciune deşartă? Sau să-şi umfle pieptul cu vînt de răsărit?
3Bestraffende door woorden, die niet baten, en door redenen, met dewelke hij geen voordeel doet?
3Să se apere prin cuvinte cari n'ajută la nimic, şi prin cuvîntări cari nu slujesc la nimic?
4Ja, gij vernietigt de vreze, en neemt het gebed voor het aangezicht Gods weg.
4Tu nimiceşti chiar şi frica de Dumnezeu, nimiceşti orice simţire de evlavie faţă de Dumnezeu.
5Want uw mond leert uw ongerechtigheid, en gij hebt de tong der arglistigen verkoren.
5Nelegiuirea ta îţi cîrmuieşte gura, şi împrumuţi vorbirea oamenilor vicleni.
6Uw mond verdoemt u, en niet ik; en uw lippen getuigen tegen u.
6Nu eu, ci gura ta te osîndeşte, buzele tale mărturisesc împotriva ta.
7Zijt gij de eerste een mens geboren? Of zijt gij voor de heuvelen voortgebracht?
7Tu eşti omul care s'a născut întîi? Te-ai născut tu înaintea dealurilor?
8Hebt gij den verborgen raad Gods gehoord, en hebt gij de wijsheid naar u getrokken?
8Ai fost tu la sfaturile lui Dumnezeu; şi ai sorbit din ele înţelepciune pentru tine?
9Wat weet gij, dat wij niet weten? Wat verstaat gij, dat bij ons niet is?
9Ce ştii tu şi să nu ştim şi noi? Ce cunoştinţă ai tu pe care să n'o avem şi noi?
10Onder ons is ook een grijze, ja, een stokoude, meerder van dagen dan uw vader.
10Între noi sînt peri albi, bătrîni, oameni mai înziliţi decît tatăl tău.
11Zijn de vertroostingen Gods u te klein, en schuilt er enige zaak bij u?
11Puţin lucru sînt mîngîierile lui Dumnezeu pentru tine, şi cuvintele cari-ţi vorbesc atît de blînd?...
12Waarom rukt uw hart u weg, en waarom wenken uw ogen?
12Încotro te trage inima, şi ce înseamnă această privire ţintă a ochilor tăi?
13Dat gij uw geest keert tegen God, en zulke redenen uit uw mond laat uitgaan.
13Ce! împotriva lui Dumnezeu îţi îndrepţi tu mînia, şi-ţi ies din gură cuvinte ca acestea?
14Wat is de mens, dat hij zuiver zou zijn, en die geboren is van een vrouw, dat hij rechtvaardig zou zijn?
14,Ce este omul, ca să fie curat? Şi poate cel născut din femeie să fie fără prihană?
15Zie, op Zijn heiligen zou Hij niet vertrouwen, en de hemelen zijn niet zuiver in Zijn ogen.
15Dacă n'are încredere Dumnezeu nici în sfinţii Săi, dacă nici cerurile nu sînt curate înaintea Lui,
16Hoeveel te meer is een man gruwelijk en stinkende, die het onrecht indrinkt als water?
16cu cît mai puţin fiinţa urîcioasă şi stricată-omul, care bea nelegiuirea ca apa!
17Ik zal u wijzen, hoor mij aan, en hetgeen ik gezien heb, dat zal ik vertellen;
17Vreau să te învăţ, ascultă-mă! Voi istorisi ce am văzut,
18Hetwelk de wijzen verkondigd hebben, en men voor hun vaderen niet verborgen heeft;
18ce au arătat înţelepţii, ce au descoperit ei, auzind dela părinţii lor,
19Denwelken alleen het land gegeven was, en door welker midden niemand vreemds doorging.
19cărora singuri li se dăduse ţara, şi printre cari nici un străin nu venise încă.
20Te allen dage doet de goddeloze zichzelven weedom aan; en weinige jaren in getal zijn voor den tiran weggelegd.
20,Omul cel rău îşi duce în nelinişte toate zilele vieţii, toţi anii de cari are parte cel nelegiuit.
21Het geluid der verschrikkingen is in zijn oren; in den vrede zelven komt de verwoester hem over.
21Ţipete de spaimă răsună la urechile lui: În mijlocul fericirii lui, pustiitorul se va arunca asupra lui.
22Hij gelooft niet uit de duisternis weder te keren, maar dat hij beloerd wordt ten zwaarde.
22El nu trage nădejde să scape de întunerec, vede sabia care -l ameninţă;
23Hij zwerft heen en weder om brood, waar het zijn mag; hij weet, dat bij zijn hand gereed is de dag der duisternis.
23aleargă încoace şi încolo să caute pîne, ştie că -l aşteaptă ziua întunerecului.
24Angst en benauwdheid verschrikken hem; zij overweldigt hem, gelijk een koning, bereid ten strijde.
24Necazul şi neliniştea îl înspăimîntă, şi se aruncă asupra lui ca un împărat gata de luptă.
25Want hij strekt tegen God zijn hand uit, en tegen den Almachtige stelt hij zich geweldiglijk aan.
25Căci a ridicat mîna împotriva lui Dumnezeu, s'a împotrivit Celui Atot Puternic,
26Hij loopt tegen Hem aan met den hals, met zijn dikke, hoog verhevene schilden.
26şi a avut îndrăzneala să se năpustească asupra Lui cu partea cea mai tare a scuturilor lui.
27Omdat hij zijn aangezicht met zijn vet bedekt heeft, en rimpelen gemaakt om de weekdarmen;
27Avea faţa acoperită cu grăsime, coapsele încărcate cu osînză,
28En heeft bewoond verdelgde steden, en huizen, die men niet bewoonde, die gereed waren tot steen hopen te worden.
28şi locuia în cetăţi nimicite, în case părăsite, sortite să fie dărîmate.
29Hij zal niet rijk worden, en zijn vermogen zal niet bestaan; en hun volmaaktheid zal zich niet uitbreiden op de aarde.
29Nu se va mai îmbogăţi, averea nu -i va creşte, şi avuţia nu se va mai întinde pe pămînt.
30Hij zal van de duisternis niet ontwijken, de vlam zal zijn scheut verdrogen; hij zal wijken door het geblaas zijns monds.
30Nu va putea ieşi din întunerec, flacăra îi va arde mlădiţele, şi Dumnezeu îl va pierde cu suflarea gurii Lui.
31Hij betrouwe niet op ijdelheid, waardoor hij verleid wordt; want ijdelheid zal zijn vergelding wezen.
31Dacă se încrede în rău, se înşeală, căci răul îi va fi răsplata.
32Als zijn dag nog niet is, zal hij vervuld worden; want zijn tak zal niet groenen.
32Ea va veni înainte de capătul zilelor lui, şi ramura lui nu va mai înverzi.
33Men zal zijn onrijpe druiven afrukken, als van een wijnstok, en zijn bloeisel afwerpen, als van een olijfboom.
33Va fi ca o viţă despoiată de roadele ei încă verzi, ca un măslin ale cărui flori au căzut.
34Want de vergadering der huichelaren wordt eenzaam, en het vuur verteert de tenten der geschenken.
34Căci casa celui nelegiuit va ajunge stearpă, şi cortul omului stricat îl va mînca focul.
35Zijn ontvangen moeite, en baren ijdelheid, en hun buik richt bedrog aan.
35El zămisleşte răul şi naşte răul: în sînul lui coace roade cari -l înşeală.```