¹Een lied, een psalm van Asaf.

¹(O cîntare. Un psalm al lui Asaf.) Dumnezeule, nu tăcea! Nu tăcea, şi nu Te odihni, Dumnezeule!

²O God! zwijg niet, houd U niet als doof, en zijt niet stil, o God!

²Căci iată că vrăjmaşii Tăi se frămîntă, şi ceice Te urăsc înalţă capul.

³Want zie, Uw vijanden maken getier, en Uw haters steken het hoofd op.

³Fac planuri pline de vicleşug împotriva poporului Tău, şi se sfătuiesc împotriva celor ocrotiţi de Tine.

⁴Zij maken listiglijk een heimelijken aanslag tegen Uw volk, en beraadslagen zich tegen Uw verborgenen.

⁴,,Veniţi``, zic ei, ,,să -i nimicim din mijlocul neamurilor, ca să nu se mai pomenească numele lui Israel!``

⁵Zij hebben gezegd: Komt, en laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn; dat aan den naam Israels niet meer gedacht worde.

⁵Se strîng toţi cu o inimă, fac un legămînt împotriva Ta:

⁶Want zij hebben in het hart te zamen geraadslaagd; tegen U hebben zij een verbond gemaakt;

⁶corturile lui Edom şi Ismaeliţii, Moabul şi Hagareniţii,

⁷De tenten van Edom en der Ismaelieten, Moab en de Hagarenen;

⁷Ghebal, Amon, Amalec, Filistenii cu locuitorii Tirului.

⁸Gebal, en Ammon, en Amalek, Palestina met de inwoners van Tyrus.

⁸Asiria se uneşte şi ea cu ei, şi îşi împrumută braţul ei copiilor lui Lot. -(Oprire).

⁹Ook heeft zich Assur bij hen gevoegd; zij zijn den kinderen van Lot tot een arm geweest. Sela.

⁹Fă-le ca lui Madian, ca lui Sisera, ca lui Iabin la pîrîul Chison,

¹⁰Doe hun als Midian, als Sisera, als Jabin aan de beek Kison;

¹⁰cari au fost nimiciţi la En-Dor, şi au ajuns un gunoi pentru îngrăşarea pămîntului.

¹¹Die verdelgd zijn te Endor; zij zijn geworden tot drek der aarde.

¹¹Căpeteniile lor fă-le ca lui Oreb şi Zeeb, şi tuturor domnilor lor ca lui Zebah şi Ţalmuna!

¹²Maak hen en hun prinsen als Oreb en als Zeeb, en al hun vorsten als Zebah en als Zalmuna;

¹²Căci ei zic: ,,Să punem mîna pe locuinţele lui Dumnezeu!``

¹³Die zeiden: Laat ons de schone woningen Gods voor ons in erfelijke bezitting nemen.

¹³Dumnezeule, fă -i ca vîrtejul de praf, ca paiul luat de vînt,

¹⁴Mijn God! maak hen als een wervel, als stoppelen voor den wind.

¹⁴Ca focul care arde pădurea, şi ca flacăra, care aprinde munţii!

¹⁵Gelijk het vuur een woud verbrandt, en gelijk de vlam de bergen aansteekt;

¹⁵Urmăreşte -i astfel cu furtuna Ta, şi bagă groaza în ei cu vijelia Ta!

¹⁶Vervolg hen alzo met Uw onweder, en verschrik hen met Uw draaiwind.

¹⁶Acopere-le faţa de ruşine, ca să caute Numele Tău, Doamne!

¹⁷Maak hun aangezicht vol schande, opdat zij, o HEERE! Uw Naam zoeken.

¹⁷Să fie ruşinaţi şi îngroziţi pe vecie, să le roşească obrazul de ruşine şi să piară!

¹⁸Laat hen beschaamd en verschrikt wezen tot in eeuwigheid, en laat hen schaamrood worden, en omkomen; [ (Psalms 83:19) Opdat zij weten, dat Gij alleen met Uw Naam zijt de HEERE, de Allerhoogste over de ganse aarde. ]

¹⁸Ca să ştie că numai Tu, al cărui Nume este Domnul, Tu eşti Cel Prea Înalt pe tot pămîntul;