¹Maar Job antwoordde en zeide:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Trouwens, omdat gijlieden het volk zijt, zo zal de wijsheid met ulieden sterven!

²Ciertamente que vosotros sois el pueblo; Y con vosotros morirá la sabiduría.

³Ik heb ook een hart even als gijlieden, ik zwicht niet voor u; en bij wien zijn niet dergelijke dingen?

³También tengo yo seso como vosotros; No soy yo menos que vosotros: ¿Y quién habrá que no pueda decir otro tanto?

⁴Ik ben het, die zijn vriend een spot is, maar roepende tot God, Die hem verhoort; de rechtvaardige en oprechte is een spot.

⁴Yo soy uno de quien su amigo se mofa, Que invoca á Dios, y él le responde: Con todo, el justo y perfecto es escarnecido.

⁵Hij is een verachte fakkel, naar de mening desgenen, die gerust is; hij is gereed met den voet te struikelen.

⁵Aquel cuyos pies van á resbalar, Es como una lámpara despreciada de aquel que está á sus anchuras.

⁶De tenten der verwoesters hebben rust, en die Gode tergen, hebben verzekerdheden, om hetgene God met Zijn hand toebrengt.

⁶Prosperan las tiendas de los ladrones, Y los que provocan á Dios viven seguros; En cuyas manos él ha puesto cuanto tienen.

⁷En waarlijk, vraag toch de beesten, en elkeen van die zal het u leren; en het gevogelte des hemels, dat zal het u te kennen geven.

⁷Y en efecto, pregunta ahora á las bestias, que ellas te enseñarán; Y á las aves de los cielos, que ellas te lo mostrarán;

⁸Of spreek tot de aarde, en zij zal het u leren; ook zullen het u de vissen der zee vertellen.

⁸O habla á la tierra, que ella te enseñará; Los peces de la mar te lo declararán también.

⁹Wie weet niet uit alle deze, dat de hand des HEEREN dit doet?

⁹¿Qué cosa de todas estas no entiende Que la mano de Jehová la hizo?

¹⁰In Wiens hand de ziel is van al wat leeft, en de geest van alle vlees des mensen.

¹⁰En su mano está el alma de todo viviente, Y el espíritu de toda carne humana.

¹¹Zal niet het oor de woorden proeven, gelijk het gehemelte voor zich de spijze smaakt?

¹¹Ciertamente el oído distingue las palabras, Y el paladar gusta las viandas.

¹²In de stokouden is de wijsheid, en in de langheid der dagen het verstand.

¹²En los viejos está la ciencia, Y en la larga edad la inteligencia.

¹³Bij Hem is wijsheid en macht; Hij heeft raad en verstand.

¹³Con Dios está la sabiduría y la fortaleza; Suyo es el consejo y la inteligencia.

¹⁴Ziet, Hij breekt af, en het zal niet herbouwd worden; Hij besluit iemand, en er zal niet opengedaan worden.

¹⁴He aquí, él derribará, y no será edificado: Encerrará al hombre, y no habrá quien le abra.

¹⁵Ziet, Hij houdt de wateren op, en zij drogen uit; ook laat Hij ze uit, en zij keren de aarde om.

¹⁵He aquí, el detendrá las aguas, y se secarán; El las enviará, y destruirán la tierra.

¹⁶Bij Hem is kracht en wijsheid; Zijns is de dwalende, en die doet dwalen.

¹⁶Con él está la fortaleza y la existencia; Suyo es el que yerra, y el que hace errar.

¹⁷Hij voert de raadsheren beroofd weg, en de rechters maakt Hij uitzinnig,

¹⁷El hace andar á los consejeros desnudos de consejo, Y hace enloquecer á los jueces.

¹⁸Den band der koningen maakt Hij los, en Hij bindt den gordel aan hun lenden.

¹⁸El suelta la atadura de los tiranos, Y ata el cinto á sus lomos.

¹⁹Hij voert de oversten beroofd weg, en de machtigen keert Hij om.

¹⁹El lleva despojados á los príncipes, Y trastorna á los poderosos.

²⁰Hij beneemt den getrouwen de spraak, en der ouden oordeel neemt Hij weg.

²⁰El impide el labio á los que dicen verdad, Y quita á los ancianos el consejo.

²¹Hij giet verachting over de prinsen uit, en Hij verslapt den riem der geweldigen.

²¹El derrama menosprecio sobre los príncipes, Y enflaquece la fuerza de los esforzados.

²²Hij openbaart de diepten uit de duisternis, en des doods schaduwe brengt Hij voort in het licht.

²²El descubre las profundidades de las tinieblas, Y saca á luz la sombra de muerte.

²³Hij vermenigvuldigt de volken, en verderft ze; Hij breidt de volken uit, en leidt ze.

²³El multiplica las gentes, y él las destruye: El esparce las gentes, y las torna á recoger.

²⁴Hij neemt het hart van de hoofden des volks der aarde weg, en doet hen dwalen in het woeste, waar geen weg is.

²⁴El quita el seso de las cabezas del pueblo de la tierra, Y háceles que se pierdan vagueando sin camino:

²⁵Zij tasten in de duisternis, waar geen licht is; en Hij doet hen dwalen, als een dronkaard.

²⁵Van á tientas como en tinieblas y sin luz, Y los hace errar como borrachos.