1Een psalm van Asaf. Immers is God Israel goed, dengenen, die rein van harte zijn.
1Me siguri Perëndia është i mirë me Izraelin, me ata që janë të pastër nga zemra.
2Maar mij aangaande, mijn voeten waren bijna uitgeweken; mijn treden waren bijkans uitgeschoten.
2Por, sa për mua, gati gati po më pengoheshin këmbët dhe për pak hapat e mia do të shkisnin.
3Want ik was nijdig op de dwazen, ziende der goddelozen vrede.
3Sepse i kisha zili mburravecët, duke parë mirëqënien e njerëzve të këqij.
4Want er zijn geen banden tot hun dood toe, en hun kracht is fris.
4Sepse nuk ka dhembje në vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre është i majmë.
5Zij zijn niet in de moeite als andere mensen, en worden met andere mensen niet geplaagd.
5Ata nuk po heqin si vdekatarët e tjerë, as pësojnë goditje si njerëzit e tjerë.
6Daarom omringt hen de hovaardij als een keten; het geweld bedekt hen als een gewaad.
6Prandaj kryelartësia i rrethon si një gjerdan dhe dhuna i mbështjell si një rrobe.
7Hun ogen puilen uit van vet; zij gaan de inbeeldingen des harten te boven.
7Sytë u dalin jashtë nga dhjami dhe përfytyrimet e çoroditura të zemrës së tyre vërshojnë.
8Zij mergelen de lieden uit, en spreken boselijk van verdrukking; zij spreken uit de hoogte.
8Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arrogancë.
9Zij zetten hun mond tegen den hemel, en hun tong wandelt op de aarde.
9E drejtojnë gojën e tyre kundër qiellit dhe gjuha e tyre përshkon tokën.
10Daarom keert zich Zijn volk hiertoe, als hun wateren eens vollen bekers worden uitgedrukt,
10Prandaj njerëzit e tyre kthehen nga ajo anë dhe pijnë me të madhe ujërat e tyre,
11Dat zij zeggen: Hoe zou het God weten, en zou er wetenschap zijn bij den Allerhoogste?
11dhe thonë: "Si është e mundur që Perëndia të dijë çdo gjë dhe të ketë njohuri te Shumë i Larti?".
12Ziet, dezen zijn goddeloos; nochtans hebben zij rust in de wereld; zij vermenigvuldigen het vermogen.
12Ja, këta janë të pabesë; megjithatë janë gjithnjë të qetë dhe i shtojnë pasuritë e tyre.
13Immers heb ik tevergeefs mijn hart gezuiverd, en mijn handen in onschuld gewassen.
13Më kot, pra, pastrova zemrën time dhe i lava duart në pafajësinë time.
14Dewijl ik den gansen dag geplaagd ben, en mijn straffing is er alle morgens.
14Sepse jam goditur tërë ditën dhe jam ndëshkuar çdo mëngjes.
15Indien ik zou zeggen: Ik zal ook alzo spreken; ziet, zo zou ik trouweloos zijn aan het geslacht Uwer kinderen.
15Sikur të kisha thënë: "Do të flas edhe unë kështu", ja, do të kisha mohuar brezin e bijve të tu.
16Nochtans heb ik gedacht om dit te mogen verstaan; maar het was moeite in mijn ogen;
16Atëherë kërkova ta kuptoj këtë gjë, por ajo m'u duk shumë e vështirë.
17Totdat ik in Gods heiligdommen inging, en op hun einde merkte.
17Deri sa hyra në shenjtoren e Perëndisë dhe mora parasysh fundin e tyre.
18Immers zet Gij hen op gladde plaatsen; Gij doet hen vallen in verwoestingen.
18Me siguri, ti i vë në vënde të rrëshqitshme dhe kështu i bën që të bien në shkatërrim.
19Hoe worden zij als in een ogenblik tot verwoesting, nemen een einde, worden te niet van verschrikkingen!
19Si u shkatërruan në një çast! Ata vdiqën të konsumuar nga tmerri!
20Als een droom na het ontwaken! Als Gij opwaakt, o Heere, dan zult Gij hun beeld verachten.
20Ashtu si në një ëndërr, kur zgjohesh, kështu edhe ti, o Zot, kur të zgjohesh, do të përbuzësh pamjen e tyre të kotë.
21Als mijn hart opgezwollen was, en ik in mijn nieren geprikkeld werd,
21Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur më shponin nga brenda,
22Toen was ik onvernuftig, en wist niets; ik was een groot beest bij U.
22unë isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si një kafshë.
23Ik zal dan geduriglijk bij U zijn; Gij hebt mijn rechterhand gevat;
23Por megjithatë unë jam gjithnjë me ty; ti më ke kapur nga dora e djathtë.
24Gij zult mij leiden door Uw raad; en daarna zult Gij mij in heerlijkheid opnemen.
24Ti do të më udhëheqësh me këshillën tënde dhe do të më çosh pastaj në lavdi.
25Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
25Cilin kam në qiell veç teje? Dhe mbi tokë nuk dëshiroj tjetër njeri veç teje.
26Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
26Mishi im dhe zemra ime nuk mund të ligështohen, por Perëndia është kështjella e zemrës sime dhe pjesa ime në përjetësi.
27Want ziet, die verre van U zijn, zullen vergaan; Gij roeit uit, al wie van U afhoereert.
27Sepse ja, ata që largohen prej teje do të vdesin; ti shkatërron tërë ata që, duke kurvëruar, largohen prej teje.
28Maar mij aangaande, het is mij goed nabij God te wezen; ik zet mijn betrouwen op den Heere HEERE, om al Uw werken te vertellen.
28Por sa për mua, e mira është t'i afrohem Perëndisë; e kam bërë Zotin tim, Zotin, strehën time, për të treguar gjithë veprat e tua.