¹Komt, laat ons den HEERE vrolijk zingen; laat ons juichen den Rotssteen onzes heils.

¹Ejani, t'i këndojmë me gëzim Zotit; t'i dërgojmë britma gëzimi kalasë së shpëtimit tonë.

²Laat ons Zijn aangezicht tegemoet gaan met lof; laat ons Hem juichen met psalmen.

²Le të shkojmë në prani të tij me lavde, ta kremtojmë me këngë.

³Want de HEERE is een groot God; ja, een groot Koning boven alle goden;

³Sepse Zoti është një Perëndi i madh dhe një Mbret i madh mbi gjithë perënditë.

⁴In Wiens hand de diepste plaatsen der aarde zijn, en de hoogten der bergen zijn Zijne;

⁴Në duart e tij janë thellësitë e tokës dhe të tijat janë majat e larta të maleve.

⁵Wiens ook de zee is, want Hij heeft ze gemaakt; en Zijn handen hebben het droge geformeerd.

⁵I tij është deti, sepse ai e ka bërë, dhe dheu i thatë që duart e tij kanë modeluar.

⁶Komt, laat ons aanbidden en nederbukken; laat ons knielen voor den HEERE, Die ons gemaakt heeft.

⁶Ejani, të adhurojmë dhe të përkulemi; të gjunjëzohemi përpara Zotit që na ka bërë.

⁷Want Hij is onze God, en wij zijn het volk Zijner weide, en de schapen Zijner hand. Heden, zo gij Zijn stem hoort,

⁷Sepse ai është Perëndia ynë dhe ne jemi populli i kullotës së tij dhe kopeja për të cilën ai kujdeset. Sot, po të jetë se dëgjoni zërin e tij,

⁸Verhardt uw hart niet, gelijk te Meriba, gelijk ten dage van Massa in de woestijn;

⁸"mos e fortësoni zemrën tuaj si në Meriba, si ditën e Masas në shkretëtirë,

⁹Waar Mij uw vaders verzochten, Mij beproefden, ook Mijn werk zagen.

⁹ku etërit tuaj më tunduan dhe më vunë në provë, edhe pse i kishin parë veprat e mia.

¹⁰Veertig jaren heb Ik verdriet gehad aan dit geslacht, en heb gezegd: Zij zijn een volk, dwalende van hart, en zij kennen Mijn wegen niet.

¹⁰Për dyzet vjet e pata neveri atë brez dhe thashë: "Janë një popull me zemër të përdalë dhe nuk i njohin rrugët e mia.

¹¹Daarom heb Ik in Mijn toorn gezworen: Zo zij in Mijn rust zullen ingaan!

¹¹Prandaj u betova në zemërimin tim: Nuk do të hyjnë në prehjen time".