¹Aleph. Ik ben de man, die ellende gezien heeft door de roede Zijner verbolgenheid.

¹Ја сам човек који видех муку од прута гнева Његовог.

²Aleph. Hij heeft mij geleid en gevoerd in de duisternis, en niet in het licht.

²Одведе ме и оправи ме у таму, а не на видело.

³Aleph. Hij heeft Zich immers tegen mij gewend, Hij heeft Zijn hand den gansen dag veranderd.

³Само се на ме обраћа, обраћа руку своју по вас дан.

⁴Beth. Hij heeft mijn vlees en mijn huid oud gemaakt, Hij heeft mijn beenderen gebroken.

⁴Учини, те ми остаре тело и кожа, потре кости моје.

⁵Beth. Hij heeft tegen mij gebouwd, en Hij heeft mij met galle en moeite omringd.

⁵Зазида ме, и опточи ме жучју и муком.

⁶Beth. Hij heeft mij gezet in duistere plaatsen, als degenen, die over lang dood zijn.

⁶Посади ме у таму као умрле одавна.

⁷Gimel. Hij heeft mij toegemuurd, dat ik er niet uit gaan kan; Hij heeft mijn koperen boeien verzwaard.

⁷Огради ме да не изађем, и метну на ме тешке окове.

⁸Gimel. Ook wanneer ik roep en schreeuw, sluit Hij de oren voor mijn gebed.

⁸Кад вичем и вапим, одбија молитву моју.

⁹Gimel. Hij heeft mij wegen toegemuurd met uitgehouwen stenen, Hij heeft mijn paden verkeerd.

⁹Загради путеве моје тесаним каменом, и преврати стазе моје.

¹⁰Daleth. Hij is mij een loerende beer, een leeuw in verborgen plaatsen.

¹⁰Поста ми као медвед у заседи, као лав у потаји.

¹¹Daleth. Hij heeft mijn wegen afgewend; en Hij heeft mij in stukken gebroken; Hij heeft mij woest gemaakt.

¹¹Помете путеве моје, и раздре ме, и уништи ме.

¹²Daleth. Hij heeft Zijn boog gespannen, en Hij heeft mij den pijl als ten doel gesteld.

¹²Натеже лук свој, и метну ме стрели за белегу.

¹³He. Hij heeft Zijn pijlen in mijn nieren doen ingaan.

¹³Устрели ме у бубреге стрелама из тула свог.

¹⁴He. Ik ben al mijn volk tot belaching geworden, hun snarenspel den gansen dag.

¹⁴Постах подсмех свему народу свом и песма њихова по вас дан.

¹⁵He. Hij heeft mij met bitterheden verzadigd, Hij heeft mij met alsem dronken gemaakt.

¹⁵Насити ме горчином, опоји ме пеленом.

¹⁶Vau. Hij heeft mijn tanden met zandsteentjes verbrijzeld, Hij heeft mij in de as nedergedrukt.

¹⁶Поломи ми зубе камењем, ували ме у пепео.

¹⁷Vau. En Gij hebt mijn ziel verre van den vrede verstoten, ik heb het goede vergeten.

¹⁷Удаљио си душу моју од мира, заборавих добро.

¹⁸Vau. Toen zeide ik: Mijn sterkte is vergaan, en mijn hoop van den HEERE.

¹⁸И рекох: Пропаде сила моја и надање моје од Господа.

¹⁹Zain. Gedenk aan mijn ellende en aan mijn ballingschap, aan den alsem en galle.

¹⁹Опомени се муке моје и јада мог, пелена и жучи.

²⁰Zain. Mijn ziel gedenkt er wel terdege aan, en zij bukt zich neder in mij.

²⁰Душа се моја опомиње без престанка, и поништила се у мени.

²¹Zain. Dit zal ik mij ter harte nemen, daarom zal ik hopen;

²¹Али ово напомињем срцу свом, те се надам:

²²Cheth. Het zijn de goedertierenheden des HEEREN, dat wij niet vernield zijn, dat Zijn barmhartigheden geen einde hebben;

²²Милост је Господња што не изгибосмо сасвим, јер милосрђа Његовог није нестало.

²³Cheth. Zij zijn allen morgen nieuw, Uw trouw is groot.

²³Понавља се свако јутро; велика је вера твоја.

²⁴Cheth. De HEERE is mijn Deel, zegt mijn ziel, daarom zal ik op Hem hopen.

²⁴Господ је део мој, говори душа моја; зато ћу се у Њега уздати.

²⁵Teth. De HEERE is goed dengenen, die Hem verwachten, der ziele, die Hem zoekt.

²⁵Добар је Господ онима који га чекају, души, која га тражи.

²⁶Teth. Het is goed, dat men hope, en stille zij op het heil des HEEREN.

²⁶Добро је мирно чекати спасење Господње.

²⁷Teth. Het is goed voor een man, dat hij het juk in zijn jeugd draagt.

²⁷Добро је човеку носити јарам за младости своје.

²⁸Jod. Hij zitte eenzaam, en zwijge stil, omdat Hij het hem opgelegd heeft.

²⁸Сам ће седети и ћутати, јер Бог метну бреме на њ.

²⁹Jod. Hij steke zijn mond in het stof, zeggende: Misschien is er verwachting.

²⁹Метнуће уста своја у прах, еда би било надања.

³⁰Jod. Hij geve zijn wang dien, die hem slaat, hij worde zat van smaad.

³⁰Подметнуће образ свој ономе који га бије, биће сит срамоте.

³¹Caph. Want de Heere zal niet verstoten in eeuwigheid.

³¹Јер Господ не одбацује за свагда.

³²Caph. Maar als Hij bedroefd heeft, zo zal Hij Zich ontfermen, naar de grootheid Zijner goedertierenheden.

³²Јер ако и уцвели, опет ће се и смиловати ради мноштва милости своје.

³³Caph. Want Hij plaagt of bedroeft des mensenkinderen niet van harte.

³³Јер не мучи из срца свог ни цвели синове човечје.

³⁴Lamed. Dat men al de gevangenen der aarde onder Zijn voeten verbrijzelt;

³⁴Кад газе ногама све сужње на земљи,

³⁵Lamed. Dat men het recht eens mans buigt voor het aangezicht des Allerhoogsten;

³⁵Кад изврћу правицу човеку пред Вишњим,

³⁶Lamed. Dat men een mens verongelijkt in zijn twistzaak; zou het de Heere niet zien?

³⁶Кад чине криво човеку у парници његовој, не види ли Господ?

³⁷Mem. Wie zegt wat, hetwelk geschiedt, zo het de Heere niet beveelt?

³⁷Ко је рекао што и збило се, а Господ да није заповедио?

³⁸Mem. Gaat niet uit den mond des Allerhoogsten het kwade en het goede?

³⁸Не долазе ли и зла и добра из уста Вишњег?

³⁹Mem. Wat klaagt dan een levend mens? Een ieder klage vanwege zijn zonden.

³⁹Зашто се тужи човек жив, човек на кар за грехе своје?

⁴⁰Nun. Laat ons onze wegen onderzoeken en doorzoeken, en laat ons wederkeren tot den HEERE.

⁴⁰Претражимо и разгледајмо путе своје, и повратимо се ка Господу.

⁴¹Nun. Laat ons onze harten opheffen, mitsgaders de handen, tot God in den hemel, zeggende:

⁴¹Подигнимо срце своје и руке к Богу на небесима.

⁴²Nun. Wij hebben overtreden, en wij zijn wederspannig geweest, daarom hebt Gij niet gespaard.

⁴²Згрешисмо и непокорни бисмо; Ти не прашташ.

⁴³Samech. Gij hebt ons met toorn bedekt, en Gij hebt ons vervolgd; Gij hebt ons gedood, Gij hebt niet verschoond.

⁴³Обастро си се гневом, и гониш нас, убијаш и не жалиш.

⁴⁴Samech. Gij hebt U met een wolk bedekt, zodat er geen gebed doorkwam.

⁴⁴Обастро си си се облаком да не продре молитва.

⁴⁵Samech. Gij hebt ons tot een uitvaagsel en wegwerpsel gesteld, in het midden der volken.

⁴⁵Начинио си од нас сметлиште и одмет усред тих народа.

⁴⁶Pe. Al onze vijanden hebben hun mond tegen ons opgesperd.

⁴⁶Разваљују уста своја на нас сви непријатељи наши.

⁴⁷Pe. De vreze en de kuil zijn over ons gekomen, de verwoesting en de verbreking.

⁴⁷Страх и јама задеси нас, пустошење и затирање.

⁴⁸Pe. Met waterbeken loopt mijn oog neder, vanwege de breuk der dochter mijns volks.

⁴⁸Потоци теку из очију мојих ради погибли кћери народа мог.

⁴⁹Ain. Mijn oog vliet, en kan niet ophouden, omdat er geen rust is;

⁴⁹Очи моје лију сузе без престанка, јер нема одмора,

⁵⁰Ain. Totdat het de HEERE van den hemel aanschouwe, en het zie.

⁵⁰Докле Господ не погледа и не види с неба.

⁵¹Ain. Mijn oog doet mijn ziele moeite aan, vanwege al de dochteren mijner stad.

⁵¹Око моје мучи ми душу ради свих кћери града мог.

⁵²Tsade. Die mijn vijanden zijn zonder oorzaak, hebben mij als een vogeltje dapperlijk gejaagd.

⁵²Терају ме једнако као птицу непријатељи моји низашта.

⁵³Tsade. Zij hebben mijn leven in een kuil uitgeroeid, en zij hebben een steen op mij geworpen.

⁵³Свалише у јаму живот мој и набацаше камење на ме.

⁵⁴Tsade. De wateren zwommen over mijn hoofd; ik zeide: Ik ben afgesneden!

⁵⁴Дође ми вода сврх главе; рекох: Погибох!

⁵⁵Koph. HEERE! Ik heb Uw Naam aangeroepen uit den ondersten kuil.

⁵⁵Призивах име Твоје, Господе, из јаме најдубље.

⁵⁶Koph. Gij hebt mijn stem gehoord, verberg Uw oor niet voor mijn zuchten, voor mijn roepen.

⁵⁶Ти чу глас мој; не затискуј уха свог од уздисања мог, од вике моје.

⁵⁷Koph. Gij hebt U genaderd ten dage, als ik U aanriep; Gij hebt gezegd: Vrees niet!

⁵⁷Приступао си кад Те призивах, и говорио си: Не бој се.

⁵⁸Resch. Heere! Gij hebt de twistzaken mijner ziel getwist, Gij hebt mijn leven verlost.

⁵⁸Расправљао си, Господе, парбу душе моје, и избављао си живот мој.

⁵⁹Resch. Heere! Gij hebt gezien de verkeerdheid, die men mij aangedaan heeft, oordeel mijn rechtzaak.

⁵⁹Видиш, Господе, неправду која ми се чини; расправи парбу моју.

⁶⁰Resch. Gij hebt al hun wraak gezien, al hun gedachten tegen mij.

⁶⁰Видиш сву освету њихову, све што ми мисле.

⁶¹Schin. HEERE! Gij hebt hun smaden gehoord, en al hun gedachten tegen mij;

⁶¹Чујеш руг њихов, Господе, све што ми мисле,

⁶²Schin. De lippen dergenen, die tegen mij opstaan, en hun dichten tegen mij den gansen dag.

⁶²Шта говоре они који устају на ме и шта намишљају против мене по вас дан.

⁶³Schin. Aanschouw hun zitten en opstaan; ik ben hun snarenspel.

⁶³Види, кад седају и кад устају, ја сам им песма.

⁶⁴Thau. HEERE! geef hun weder die vergelding, naar het werk hunner handen.

⁶⁴Плати им, Господе, по делима руку њихових.

⁶⁵Thau. Geef hun een deksel des harten; Uw vloek zij over hen!

⁶⁵Подај им упорно срце, проклетство своје.

⁶⁶Thau. Vervolg ze met toorn, en verdelg ze van onder den hemel des HEEREN.

⁶⁶Гони их гневом, и истреби их испод небеса Господњих.