Esperanto

Cebuano

Lamentations

5

1Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1Hinumdumi, Oh Jehova, kong unsay nahitabo kanamo: Sud-onga, ug tan-awa ang among kaulaw.
2Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2Ang among kabilin nahulog ngadto sa mga dumuloong, Ang among mga balay ngadto sa mga lumalangyaw.
3Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3Kami mga ilo ug walay mga amahan; Ang among mga inahan nangahimong mga balo.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4Kami nag-inum sa among tubig nga binayloan sa salapi; Ang among kahoy ginabaligya na kanamo.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5Ang mga maglulutos kanamo nagaungot sa among mga liog: Kami gikapuyan ug walay pahulay.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.
6Among gihatag ang kamot ngadto sa mga Egiptohanon, Ug sa mga Asiriahanon, aron tagbawon sa tinapay.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7Ang among mga amahan nanagpakasala, ug wala na; Ug among giantus ang ilang kasal-anan.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8Ang mga sulogoon maoy nagahari kanamo: Walay makaluwas kanamo gikan sa ilang kamot.
9Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9Makuha namo ang among tinapay uban ang peligro sa among kinabuhi, Tungod sa espada didto sa kamingawan.
10Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.
10Ang among panit maitum sama sa usa ka hudno, Tungod sa makasunog nga kainit sa kagutmanan.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11Ginalugos nila ang mga babaye didto sa Sion, Ang mga ulay sa ciudad sa Juda.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12Ang mga principe ginabitay pinaagi sa ilang mga kamot: Ang mga nawong sa mga anciano wala tahura.
13La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.
13Ang mga batan-ong lalake maoy nanagpas-an sa galingan; Ug ang kabataan gipahiumod sa ilalum sa kahoy.
14La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14Ang mga anciano namiya sa pultahan, Ang mga batan-ong lalake namiya sa ilang honi.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.
15Ang kalipay sa among kasingkasing mihunong na; Ang among sayaw nahimong pagminatay.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16Ang purongpurong nahulog gikan sa among ulo: Alaut kami kay kami nakasala man!
17Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:
17Tungod niini ang among kasingkasing nagakaluya; Tungod niining mga butanga ang among mga mata lubog na.
18Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.
18Tungod sa bukid sa Sion, nga mamingaw: Ang mga milo nagalakaw sa ibabaw niana.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19Ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ang imong trono nagapadayon gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan.
20Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20Ngano man nga nalimot ka kanamo sa walay katapusan, Ug mibiya kanamo sa hataas kaayong panahon?
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.
21Pabalika kami nganha kanimo, Oh Jehova, ug kami mamalik; Bag-oha ang among mga adlaw ingon sa kanhing panahon.
22CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.
22Apan giay-ran mo sa tuman kami; Ikaw naligutgut sa hilabihan batok kanamo.