¹Kanto de suprenirado. De David. Se la Eternulo ne estus kun ni, Diru nun Izrael,

¹Kong dili pa si Jehova maoy kakapig namo, Ipasulti sa Israel karon,

²Se la Eternulo ne estus kun ni, Kiam homoj levigxis kontraux ni:

²Kong dili pa si Jehova maoy kadapig namo, Sa diha nga ming-alsa ang mga tawo batok kanamo;

³Tiam ili englutus nin vivajn, Kiam ekflamis kontraux ni ilia kolero;

³Nan sila minglamoy na unta kanamo nga mga buhi, Sa diha nga misilaub ang ilang kaligutgut batok kanamo:

⁴Tiam dronigus nin akvo, torento kovrus nian animon;

⁴Nan minglunop na unta kanamo ang mga tubig, Ang baha mibanlas na unta ibabaw sa among kalag;

⁵Tiam kovrus nian animon pereiga akvo.

⁵Nan mingsalanap na unta sa ibabaw sa among kalag ang mga tubig nga palabilabihon.

⁶Benata estu la Eternulo, Kiu ne fordonis nin kiel rabakiron al iliaj dentoj.

⁶Dalayegon si Jehova, Nga wala magtugyan kanamo ingon nga tulokbonon ngadto sa ilang mga ngipon.

⁷Nia animo liberigxis, kiel birdo el la reto de kaptistoj; La reto dissxirigxis, kaj ni liberigxis.

⁷Ang among kalag giluwas ingon sa langgam nga gikan sa lit-ag sa mga mangangayam: Ang lit-ag nabungkag, ug kami gipalingkawas.

⁸Nia helpo estas en la nomo de la Eternulo, Kiu kreis la cxielon kaj la teron.

⁸Ang among tabang anaa sa ngalan ni Jehova, Nga nagbuhat sa langit ug sa yuta.