Esperanto

Cebuano

Psalms

129

1Kanto de suprenirado. Multe oni afliktis min de post mia juneco, Diras Izrael,
1Sa nakadaghan gisakit ako nila sukad pa sa akong pagkabatanon hangtud karon, Ipasulti sa Israel karon,
2Multe oni afliktis min de post mia juneco, Sed oni min ne pereigis.
2Sa nakadaghan gisakit ako nila sukad pa sa akong pagkabatan-on hangtud karon: Apan sila wala makadaug batok kanako.
3Sur mia dorso plugis plugistoj, Faris siajn sulkojn longaj.
3Ang mga magdadaro nanagdaro sa ibabaw sa akong boko-boko; Nanaghimo sila ug hatag-as nga mga tudling.
4La Eternulo estas justa; Li dishakis la sxnurojn de la malvirtuloj.
4Si Jehova matarung man: Iyang gipamugto ang mga gapus sa mga dautan.
5Hontigxu kaj turnigxu malantauxen CXiuj malamantoj de Cion.
5Pakaulawi sila ug papasibuga sila, Ngatanan sila nga nanagdumot sa Sion.
6Ili estu kiel tegmenta herbo, Kiu forvelkas, antaux ol oni gxin elsxiris;
6Himoa sila nga ingon sa mga balili diha sa mga atop sa balay, Nga mangalaya sa dili pa sila motubo;
7Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon Nek garbiganto sian baskon.
7Nga niini ang kamot sa mag-aani dili mapuno, Ni mapuno ang sabakan niya nga nagabugkos sa mga binangan sa mga uhay:
8Kaj la preterirantoj ne diros: Beno de la Eternulo estu al vi, Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.
8Ni manag-ingon ang nanagpangangi: Ang panalangin ni Jehova anaa unta kaninyo; Managpanalangin kami kaninyo sa ngalan ni Jehova.