¹Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:

¹Elihu nastavi i reče:

²Atendu ankoraux iom; mi montros al vi, CXar mi havas ankoraux kion paroli pro Dio.

²"Strpi se malo, pa ću te poučit', jer još nisam sve rekao za Boga.

³Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.

³Izdaleka ću svoje iznijet' znanje da Stvoritelja svojega opravdam.

⁴CXar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaux vi.

⁴Zaista, za laž ne znaju mi riječi, uza te je čovjek znanjem savršen.

⁵Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malsxatas; Li estas potenca per la forto de la koro.

⁵Gle, Bog je silan, ali ne prezire, silan je snagom razuma svojega.

⁶Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.

⁶Opakome on živjeti ne daje, nevoljnicima pravicu pribavlja.

⁷Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun regxoj sur trono Li sidigas ilin por cxiam, Por ke ili estu altaj.

⁷S pravednika on očiju ne skida, na prijestolje ih diže uz kraljeve da bi dovijeka bili uzvišeni.

⁸Kaj se ili estas ligitaj per cxenoj, Malliberigitaj mizere per sxnuroj,

⁸Ako su negvam' oni okovani i užetima nevolje sputani,

⁹Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.

⁹djela njihova on im napominje, kazuje im grijeh njine oholosti.

¹⁰Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.

¹⁰Tad im otvara uho k opomeni i poziva ih da se zla okane.

¹¹Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;

¹¹Poslušaju li te mu se pokore, dani im završavaju u sreći, u užicima godine njihove.

¹²Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.

¹²Ne slušaju li, od koplja umiru, zaglave, sami ne znajući kako.

¹³La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;

¹³A srca opaka mržnju njeguju, ne ištu pomoć kad ih on okuje;

¹⁴Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malcxastuloj.

¹⁴u cvatu svoga dječaštva umiru i venu poput hramskih milosnika.

¹⁵Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.

¹⁵Nevoljnog on bijedom njegovom spasava i u nesreći otvara mu oči:

¹⁶Ankaux vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon cxe via tablo, plena de grasajxoj.

¹⁶izbavit će te iz ždrijela tjeskobe k prostranstvima bezgraničnim izvesti, k prepunu stolu mesa pretiloga.

¹⁷Sed vi farigxis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj jugxo tenas sin kune.

¹⁷Ako sudio nisi opakima, ako si pravo krnjio siroti,

¹⁸Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elacxeto ne deklinu vin.

¹⁸nek' te obilje odsad ne zavede i nek' te dar prebogat ne iskvari.

¹⁹CXu Li atentos vian ricxecon? Ne, nek oron, nek forton aux potencon.

¹⁹Nek' ti je gavan k'o čovjek bez zlata, a čovjek jake ruke poput slaba.

²⁰Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.

²⁰Ne goni one koji su ti tuđi da rodbinu na njino mjesto staviš.

²¹Gardu vin, ne klinigxu al malpieco; CXar tion vi komencis pro la mizero.

²¹Pazi se da u nepravdu ne skreneš, jer zbog nje snađe tebe iskušenje.

²²Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?

²²Gle, uzvišen je Bog u svojoj snazi! Zar učitelja ima poput njega?

²³Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri:Vi agis maljuste?

²³Tko je njemu put njegov odredio? Tko će mu reći: 'Radio si krivo'?

²⁴Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.

²⁴Spomeni se veličati mu djelo što ga pjesmama ljudi opjevaše.

²⁵CXiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.

²⁵S udivljenjem svijet čitav ga promatra, divi se čovjek, pa ma izdaleka.

²⁶Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.

²⁶Veći je Bog no što pojmit' možemo, nedokučiv je broj ljeta njegovih!

²⁷Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili versxigxas pluve el la nebulo;

²⁷U visini on skuplja kapi vode te dažd u paru i maglu pretvara.

²⁸Versxigxas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.

²⁸Pljuskovi tada pljušte iz oblaka, po mnoštvu ljudskom dažde obilato.

²⁹Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapisxojn de Sia tendo,

²⁹Tko li će shvatit' širenje oblaka, tutnjavu strašnu njegovih šatora?

³⁰Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.

³⁰Gle, on nad sobom razastire svjetlost i dno morsko on vodama pokriva.

³¹CXar per ili Li jugxas la popolojn Kaj donas ankaux mangxajxon abunde.

³¹Pomoću njih on podiže narode, u izobilju hranom ih dariva.

³²Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al gxi aperi denove.

³²On munju drži objema rukama i kazuje joj kamo će zgoditi.

³³Antauxdiras pri gxi gxia bruo, Kaj ecx la brutaroj, kiam gxi alproksimigxas.

³³Glasom gromovnim sebe navješćuje, stiže s gnjevom da zgromi opačinu.