¹Sentencoj de Salomono, filo de David, regxo de Izrael:

¹Mudre izreke Salomona, sina Davidova, kralja izraelskog:

²Por scii sagxon kaj moralinstruon; Por kompreni parolojn de prudento;

²da se spozna mudrost i pouka, da se shvate razumne riječi;

³Por ricevi instruon pri sagxo, Vero, justo, kaj honesto;

³da se primi umna pouka, pravda i pravica i nepristranost;

⁴Por doni al la malkleruloj spriton, Al la junulo scion kaj singardemon.

⁴da se dade pamet neiskusnima, mladiću znanje i umijeće;

⁵Sagxulo auxdu kaj plimultigu sian scion, Kaj prudentulo akiros gvidajn kapablojn,

⁵kad mudar čuje, da umnoži znanje, a razuman steče mudrije misli;

⁶Por kompreni sentencon kaj retorajxon, La vortojn de sagxuloj kaj iliajn enigmojn.

⁶da razumije izreke i prispodobe, riječi mudraca i njihove zagonetke.

⁷La timo antaux la Eternulo estas la komenco de sciado. Sagxon kaj instruon malpiuloj malestimas.

⁷Strah je Gospodnji početak spoznaje, ali ludi preziru mudrost i pouku.

⁸Auxskultu, mia filo, la instruon de via patro, Kaj ne forjxetu la ordonon de via patrino;

⁸Poslušaj, sine moj, pouku oca svoga i ne odbacuj naputka svoje majke!

⁹CXar ili estas bela krono por via kapo, Kaj ornamo por via kolo.

⁹Jer će ti biti ljupki vijenac na glavi i ogrlica oko tvoga vrata.

¹⁰Mia filo, se pekuloj vin logos, Ne sekvu ilin.

¹⁰Sine moj, ako te grešnici mame, ne pristaj;

¹¹Se ili diros:Iru kun ni, Ni embuskos por mortigi, Ni senkauxze insidos senkulpulojn;

¹¹ako bi rekli: "Hodi s nama, da vrebamo krv, čekamo u zasjedi nevina ni za što;

¹²Kiel SXeol ni englutos ilin vivajn, Kaj la piulojn kiel irantajn en la tombon;

¹²da ih progutamo žive kao carstvo smrti i cijele kao one koji silaze u grob;

¹³Ni trovos diversajn grandvalorajxojn, Ni plenigos niajn domojn per rabajxo;

¹³naplijenit ćemo svakojaka blaga, napuniti svoje kuće plijenom;

¹⁴Vi lotos meze inter ni, Unu monujo estos por ni cxiuj:

¹⁴bacat ćeš s nama svoj ždrijeb, svi ćemo zajedno imati jednu kesu."

¹⁵Mia filo, ne iru la vojon kune kun ili; Gardu vian piedon de ilia vojstreko,

¹⁵Sine moj, ne idi s njima na put, makni nogu od njihove staze.

¹⁶CXar iliaj piedoj kuras al malbono, Kaj rapidas, por versxi sangon.

¹⁶Jer na zlo trče svojim nogama i hite prolijevati krv.

¹⁷CXar vane estas metata reto Antaux la okuloj de cxiu birdo.

¹⁷Jer uzalud je razapinjati mrežu pred očima svima pticama.

¹⁸Kaj ili embuskas sian propran sangon, Ili insidas siajn proprajn animojn.

¹⁸A oni vrebaju vlastitu krv, postavljaju zasjedu svojemu životu.

¹⁹Tiaj estas la vojoj de cxiu, kiu avidas rabakiron; GXi forprenas la vivon de sia posedanto.

¹⁹Takva je sudba svih lakomih na ružan dobitak: on ih života stane.

²⁰La sagxo krias sur la strato; GXi auxdigas sian vocxon sur la placoj;

²⁰Mudrost glasno uzvikuje na ulici, na trgovima diže svoj glas;

²¹GXi vokas en la cxefaj kunvenejoj, cxe la pordegaj enirejoj; En la urbo gxi diras siajn parolojn.

²¹propovijeda po bučnim uglovima, na otvorenim gradskim vratima govori svoje riječi:

²²GXis kiam, ho malkleruloj, vi amos nescion? Kaj al blasfemantoj placxos blasfemado, Kaj senprudentuloj malamos scion?

²²"Dokle ćete, vi glupi, ljubiti glupost i dokle će podsmjevačima biti milo podsmijevanje, i dokle će bezumnici mrziti znanje?

²³Returnu vin al mia predikado; Jen mi eligos al vi mian spiriton, Mi sciigos al vi miajn vortojn.

²³Poslušajte moju opomenu! Gle, svoj duh pred vas izlijevam, hoću vas poučiti svojim riječima.

²⁴CXar mi vokis, kaj vi rifuzis; Mi etendis mian manon, kaj neniu atentis;

²⁴Koliko sam vas zvala, a vi ste odbijali; pružala sam ruku, ali je nitko ne opazi.

²⁵Kaj vi forjxetis cxiujn miajn konsilojn, Kaj miajn predikojn vi ne deziris:

²⁵Nego ste odbacili svaki moj savjet i niste poslušali moje opomene;

²⁶Tial ankaux mi ridos cxe via malfelicxo; Mi mokos, kiam timo vin atakos.

²⁶zato ću se i ja smijati vašoj propasti, rugat ću se kad vas obuzme tjeskoba:

²⁷Kiam la timo atakos vin kiel uragano, Kaj via malfelicxo venos kiel ventego, Kiam venos al vi mizero kaj sufero:

²⁷kad navali na vas strah kao nevrijeme i zgrabi vas propast kao vihor, kad navali na vas nevolja i muka.

²⁸Tiam ili min vokos, sed mi ne respondos; Ili min sercxos, sed min ne trovos.

²⁸Tada će me zvati, ali se ja neću odazvati; tražit će me, ali me neće naći.

²⁹Tial ke ili malamis scion, Kaj timon antaux la Eternulo ili ne deziris havi,

²⁹Jer su mrzili spoznaju i nisu izabrali Gospodnjeg straha

³⁰Ili ne deziris miajn konsilojn, Ili malestimis cxiujn miajn predikojn:

³⁰niti su poslušali moj savjet, nego su prezreli svaku moju opomenu.

³¹Ili mangxu la fruktojn de sia agado, Kaj ili satigxu de siaj pripensoj.

³¹Zato će jesti plod svojeg vladanja i nasititi se vlastitih savjeta.

³²CXar la kapricoj de la malsagxuloj ilin mortigas, Kaj la senzorgeco de la senorduloj ilin pereigas.

³²Jer glupe će ubiti njihovo odbijanje, a nemar će upropastiti bezumne.

³³Sed kiu min auxskultas, tiu logxos sendangxere, Kaj estos trankvila, kaj ne timos malbonon.

³³A tko sluša mene, bezbrižan ostaje i spokojno živi bez straha od zla."