1Al la hxorestro. De la sklavo de la Eternulo, David, kiu eldiris al la Eternulo la vortojn de cxi tiu kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de cxiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul. Kaj li diris: Mi varmege Vin amas, ho Eternulo, mia forteco!
1Učitelju zbora. Od Jahvina sluge Davida koji Jahvi ispjeva ovu pjesmu u onaj dan kad ga Jahve oslobodi iz ruku neprijatelja
2La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikajxo, kaj mia Savanto, Mia Dio, mia forta Roko, kiun mi fidas, Mia sxildo kaj la korno de mia savo, mia rifugxejo.
2Ljubim te, Jahve, kreposti moja!
3Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi savigxas de miaj malamikoj.
3Jahve, hridino moja, utvrdo moja spase moj; Bože moj, pećino moja kojoj se utječem, štite moj, snago spasenja moga, tvrđavo moja!
4CXirkauxis min la ondoj de la morto, Kaj torentoj pereigaj min teruris;
4Zazvat ću Jahvu, hvale predostojna, i od dušmana bit ću izbavljen.
5La sxnuroj de SXeol min cxirkauxis, La retoj de la morto min atingis.
5Valovi smrti okružiše mene, prestraviše me bujice pogubne.
6En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi kriis; El Sia templo Li auxdis mian vocxon, Kaj mia krio al Li atingis Liajn orelojn.
6Užad Podzemlja sputiše me, smrtonosne zamke padoše na me:
7Ektremis kaj ekskuigxis la tero, La fundamentoj de la montoj ekmovigxis Kaj eksxanceligxis, cxar Li koleris.
7u nevolji zazvah Jahvu i Bogu svome zavapih. Iz svog Hrama zov mi začu, i vapaj moj mu do ušiju doprije.
8Levigxis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia busxo; Karboj ekflamis de gxi.
8I zemlja se potrese i uzdrhta, uzdrmaše se temelji gora, pokrenuše se, jer On gnjevom planu.
9Li klinis la cxielon kaj iris malsupren; Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
9Iz nosnica mu dim se diže, iz usta mu oganj liznu, ugljevlje živo od njega plamsa.
10Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portigxis sur la flugiloj de la vento.
10On nagnu nebesa i siđe, pod nogama oblaci mu mračni.
11El la mallumo Li faris al Si kovron, Tendon Li faris cxirkaux Si el la mallumo de la akvo, densaj nuboj.
11Na keruba stade i poletje; na krilima vjetra zaplovi.
12De la brilo antaux Li, tra Liaj densaj nuboj, Flugis hajlo kaj brulantaj karboj.
12Ogrnu se mrakom kao koprenom, prekri se tamnim vodama i oblacima tmastim,
13Kaj la Eternulo ektondris en la cxielo, Kaj la Plejaltulo auxdigis Sian vocxon; Hajlon kaj brulantajn karbojn.
13od blijeska pred licem njegovim užga se ugljevlje plameno.
14Li jxetis Siajn sagojn, kaj dispelis ilin; JXetis multajn fulmojn, kaj konfuzis ilin.
14Jahve s neba zagrmje, Svevišnjega glas se ori.
15Kaj malkovrigxis la kusxujoj de la akvoj, Kaj nudigxis la fundamentoj de la universo, De Via minaca vocxo, ho Eternulo, De la kolera spirado de Via nazo.
15Odape strijele i dušmane rasu, izbaci munje i na zemlju ih obori.
16Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
16Morska se dna pokazaše, i temelji svijeta postaše goli od strašne prijetnje Jahvine, od olujna daha gnjeva njegova.
17Li savas min de mia potenca malamiko, Kaj de miaj malamantoj, cxar ili estas pli fortaj ol mi.
17On pruži s neba ruku i mene prihvati, iz silnih voda on me izbavi.
18Ili atingis min en la tago de mia malfelicxo; Sed la Eternulo farigxis mia subteno.
18Od protivnika moćnog mene oslobodi, od dušmana mojih jačih od mene.
19Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, cxar Li estas favora al mi.
19Navališe na me u dan zlosretni, ali me Jahve zaštiti,
20La Eternulo rekompencas min laux mia justeco; Laux la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
20na polje prostrano izvede me, spasi me jer sam mu mio.
21CXar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaux mia Dio.
21Po pravednosti mojoj Jahve mi uzvrati, po čistoći ruku mojih on me nagradi,
22CXar cxiuj Liaj legxoj estis antaux mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
22jer čuvah putove Jahvine, od Boga se svoga ne udaljih.
23Mi estis senkulpa antaux Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
23Odredbe njegove sve su mi pred očima, zapovijedi njegove nisam odbacio,
24Kaj la Eternulo rekompencis min laux mia justeco, Laux la pureco de miaj manoj antaux Liaj okuloj.
24do srži odan njemu sam bio, čuvam se grijeha svakoga.
25Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia,
25Jahve mi po pravdi mojoj vrati, čistoću ruku mojih vidje.
26Kun purulo Vi agas laux lia pureco, Kaj kun maliculo laux lia maliceco.
26S prijateljem ti si prijatelj, poštenu poštenjem uzvraćaš.
27CXar humilan popolon Vi helpas, Sed altajn okulojn Vi malaltigas.
27S čovjekom čistim ti si čist, a lukavca izigravaš,
28CXar Vi lumigas mian lumilon; La Eternulo, mia Dio, lumigas mian mallumon.
28jer narodu poniženu spasenje donosiš, a ponižavaš oči ohole.
29CXar kun Vi mi forkurigas militistaron, Kaj kun mia Dio mi transsaltas muron.
29Jahve, ti moju svjetiljku užižeš, Bože, tminu moju obasjavaš:
30La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas sxildo por cxiuj, kiuj Lin fidas.
30s tobom udaram na čete dušmanske, s Bogom svojim preskačem zidine.
31CXar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
31Savršeni su puti Gospodnji, i riječ je Božja ognjem kušana. On, samo on, štit je svima koji se k njemu utječu.
32Tiu Dio, kiu cxirkauxzonas min per forto Kaj perfektigas mian vojon;
32Jer tko je Bog osim Jahve? Tko li je hridina osim Boga našega?
33Kiu similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altajxoj;
33Taj Bog me snagom opasuje, stere mi put besprijekoran,
34Kiu instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn strecxi kupran pafarkon.
34noge mi dade brze k'o u košute i postavi me na visine čvrste,
35Vi donis al mi la sxildon de Via savo; Kaj Via dekstra mano subtenas min, Kaj Via favoro min grandigas.
35ruke mi za borbu uvježba i mišice da luk mjedeni napinju.
36Vi largxigas mian pasxon sub mi, Por ke ne sxanceligxu miaj piedoj.
36Daješ mi štit svoj koji spasava, tvoja me desnica drži, tvoja me brižljivost uzvisi.
37Mi persekutas miajn malamikojn, kaj mi atingas ilin; Kaj mi ne revenas, gxis mi ilin pereigas.
37Pouzdanje daješ mom koraku, i noge mi više ne posrću.
38Mi ilin frakasas, ke ili ne povas plu levigxi; Ili falas sub miajn piedojn.
38Pognah svoje dušmane i dostigoh, i ne vratih se dok ih ne uništih.
39Vi cxirkauxzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi jxetas sub min.
39Obaram ih, ne mogu se dići, padaju, pod nogama mi leže.
40Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
40Ti me opasa snagom za borbu, a protivnike moje meni podloži.
41Ili krias, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
41Ti dušmane moje u bijeg natjera, i rasprših one koji su me mrzili.
42Mi disflugigas ilin, kiel polvon laux la vento; Kiel stratan koton mi ilin forjxetas.
42Vapiju u pomoć - nikog da pomogne; vapiju Jahvi - ne odaziva se.
43Vi savas min de popola tumulto; Vi faras min cxefo de la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
43Smrvih ih kao prah na vjetru, zgazih ih k'o blato na putu.
44Per atentaj oreloj ili obeas min; Aligentuloj respektegas min.
44Ti me izbavi od bune u mom narodu, postavi me glavarom pogana, puk koji ne poznavah služi mi.
45Aligentuloj senfortigxas, Kaj kuras terurite el siaj fortikajxoj.
45Svaki moj šapat pokorno on sluša, sinovi tuđinci meni laskaju;
46Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Kaj alte glorata estu la Dio de mia savo:
46sinovi tuđinski gube srčanost, izlaze dršćuć' iz svojih utvrda.
47Tiu Dio, kiu donas al mi vengxon Kaj submetas al mi popolojn,
47Živio Jahve! Blagoslovljena hridina moja! Neka se uzvisi Bog, spasenje moje!
48Kiu savas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
48Bog koji mi daje osvetu i narode meni pokorava.
49Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
49Od dušmana me mojih izbavljaš i nad protivnike me moje izdižeš, ti mene od čovjeka silnika spasavaš.
50Li donas grandan helpon al Sia regxo, Kaj faras favorajxon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.
50Zato te slavim, Jahve, među pucima i psalam pjevam tvome Imenu:
51umnožio si pobjede kralju svojemu, pomazaniku svome milost si iskazao, Davidu i potomstvu njegovu navijeke.