1Al la hxorestro. Psalmo de David, kiam venis al li la profeto Natan post lia aligxo al Bat-SXeba. Korfavoru min, ho Dio, laux Via boneco; Laux Via granda kompatemeco elstreku miajn pekojn.
1Zborovođi. Psalam. Davidov. Kad je k Davidu došao prorok Natan poslije njegova grijeha
2Lavu min tute pure de mia krimo, Kaj purigu min de mia peko.
2Smiluj mi se, Bože, po milosrđu svome, po velikom smilovanju izbriši moje bezakonje!
3CXar miajn kulpojn mi konsciadas; Kaj mia peko estas cxiam antaux mi.
3Operi me svega od moje krivice, od grijeha me mojeg očisti!
4Antaux Vi sola mi pekis, Kaj mi faris tion, kio estas malbona antaux Viaj okuloj; Tial Vi estas justa en Via vorto Kaj pura en Via jugxo.
4Bezakonje svoje priznajem, grijeh je moj svagda preda mnom.
5Mi estas ja naskita en krimo; Kaj en peko gravedigxis per mi mia patrino.
5Tebi, samom tebi ja sam zgriješio i učinio što je zlo pred tobom: pravedan ćeš biti kad progovoriš, bez prijekora kada presudiš.
6Vi amas ja veron en la koro, Kaj en kasxiteco Vi aperigas al mi sagxon.
6Evo, grešan sam već rođen, u grijehu me zače majka moja.
7Senpekigu min per hisopo, kaj mi farigxos pura; Lavu min, kaj mi estos pli blanka ol negxo.
7Evo, ti ljubiš srce iskreno, u dubini duše učiš me mudrosti.
8Auxdigu al mi gxojon kaj gajecon, Kaj regajigxos la ostoj, kiujn Vi batis.
8Poškropi me izopom da se očistim, operi me, i bit ću bjelji od snijega!
9Kasxu Vian vizagxon de miaj pekoj, Kaj cxiujn miajn krimojn elstreku.
9Objavi mi radost i veselje, nek' se obraduju kosti satrvene!
10Koron puran kreu al mi, ho Dio, Kaj spiriton fidelan novigu en mi.
10Odvrati lice od grijeha mojih, izbriši svu moju krivicu!
11Ne forpusxu min de Via vizagxo, Kaj Vian sanktan spiriton ne forprenu de mi.
11Čisto srce stvori mi, Bože, i duh postojan obnovi u meni!
12Redonu al mi la gxojon de Via helpo; Kaj spirito bonfara fortikigu min.
12Ne odbaci me od lica svojega i svoga svetog duha ne uzmi od mene!
13Mi instruos al la krimuloj Vian vojon; Kaj pekuloj revenos al Vi.
13Vrati mi radost svoga spasenja i učvrsti me duhom spremnim!
14Liberigu min de sango, ho Dio, Dio de mia savo; Mia lango kantos Vian justecon.
14Učit ću bezakonike tvojim stazama, i grešnici tebi će se obraćati.
15Ho, mia Sinjoro, malfermu miajn lipojn; Kaj mia busxo rakontos Vian gloron.
15Oslobodi me od krvi prolivene, Bože, Bože spasitelju moj! Nek' mi jezik kliče pravednosti tvojoj!
16CXar Vi ne deziras oferdonon, alie mi gxin donus; Brulofero ne placxas al Vi.
16Otvori, Gospodine, usne moje, i usta će moja naviještati hvalu tvoju.
17Oferdonoj al Dio estas spirito suferanta; Koron suferantan kaj humilan Vi, ho Dio, ne malsxatas.
17Žrtve ti se ne mile, kad bih dao paljenicu, ti je ne bi primio.
18Bonfaru al Cion laux Via favoro, Konstruu la murojn de Jerusalem;
18Žrtva Bogu duh je raskajan, srce raskajano, ponizno, Bože, nećeš prezreti.
19Tiam placxos al Vi oferdonoj de pieco, brulofero kaj plenofero; Tiam oni metos sur Vian altaron junajn bovojn.
19U svojoj dobroti milostiv budi Sionu i opet sagradi jeruzalemske zidine!
20Tada će ti biti mile žrtve pravedne i tad će se prinosit' teoci na žrtveniku tvojemu.