1Vin, ho Eternulo, mi fidas: Mi neniam estu hontigita.
1Tebi si, Jahve, utječem, ne daj da se ikada postidim!
2Per Via justeco savu min kaj liberigu min; Klinu al mi Vian orelon, kaj helpu min.
2U pravdi me svojoj spasi i izbavi, prikloni uho k meni i spasi me!
3Estu por mi fortika roko, kien mi povus cxiam veni, Kiun Vi destinis por mia savo; CXar Vi estas mia roko kaj mia fortikajxo.
3Budi mi hrid utočišta i čvrsta utvrda spasenja: jer ti si stijena i utvrda moja.
4Ho mia Dio, liberigu min el la mano de malbonulo, El la mano de krimulo kaj premanto.
4Bože moj, istrgni me iz ruke zlotvora, iz šake silnika i tlačitelja:
5CXar Vi estas mia espero, ho mia Sinjoro; La Eternulo estas mia fido de post mia juneco.
5jer ti si, o Gospode, ufanje moje, Jahve, uzdanje od moje mladosti!
6Vin mi fidis de la embrieco, De la ventro de mia patrino Vi estas mia protektanto; Vin mi cxiam gloros.
6Na te se oslanjam od utrobe; ti si mi zaštitnik od majčina krila: u te se svagda uzdam.
7Mirindajxo mi estis por multaj; Kaj Vi estas mia forta rifugxejo.
7Mnogima postadoh čudo, jer ti si mi bio silna pomoć.
8Mia busxo estas plena de glorado por Vi, CXiutage de Via majesto.
8Usta mi bijahu puna tvoje hvale, slaviše te svaki dan!
9Ne forpusxu min en la tempo de maljuneco; Kiam konsumigxos miaj fortoj, tiam ne forlasu min.
9Ne zabaci me u starosti: kad mi malakšu sile, ne zapusti me!
10CXar miaj malamikoj parolas pri mi, Kaj tiuj, kiuj insidas kontraux mia animo, konsiligxas inter si,
10Jer govore o meni moji dušmani, i koji me vrebaju složno se svjetuju:
11Dirante:Dio lin forlasis; Persekutu kaj kaptu lin, cxar neniu lin savos.
11"Bog ga je napustio; progonite ga i uhvatite jer nema tko da ga spasi!"
12Ho Dio, ne malproksimigxu de mi; Ho mia Dio, rapidu, por helpi min.
12O Bože, ne stoj daleko od mene, Bože moj, pohitaj mi u pomoć!
13Estu hontigitaj kaj malaperu la persekutantoj de mia animo; De honto kaj malhonoro estu kovritaj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
13Neka se postide i propadnu koji traže moj život; nek' se sramotom i stidom pokriju koji mi žele nesreću!
14Kaj mi cxiam fidos Kaj cxiam pligrandigos Vian gloron.
14A ja ću se uvijek uzdati, iz dana u dan hvaleć' te sve više.
15Mia busxo rakontos Vian justecon, CXiutage Vian helpon, CXar mi ne povus cxion elkalkuli.
15Ustima ću naviještati pravednost tvoju, povazdan pomoć tvoju: jer im ne znam broja.
16Mi gloros la fortojn de mia Sinjoro, la Eternulo; Mi rakontos nur Vian justecon.
16Kazivat ću silu Jahvinu, Gospode, slavit ću samo tvoju pravednost.
17Ho Dio, Vi instruis min detempe de mia juneco; Kaj gxis nun mi predikas pri Viaj mirakloj.
17Bože, ti mi bijaše učitelj od mladosti moje, i sve do sada naviještam čudesa tvoja.
18Ankaux gxis la maljuneco kaj grizeco ne forlasu min, ho Dio, GXis mi rakontos pri Via brako al la estonta generacio, Pri Via forto al cxiuj venontoj.
18Ni u starosti, kad posijedim, Bože, ne zapusti me, da kazujem mišicu tvoju naraštaju novom i svima budućima silu tvoju,
19Via justeco, ho Dio, estas tre alta; En la grandaj faroj, kiujn Vi plenumis, Ho Dio, kiu Vin egalas?
19i pravednost tvoju, Bože, koja seže do neba, kojom učini velika djela. Bože, tko je kao ti!
20Vi vidigis al mi grandajn kaj kruelajn suferojn, Sed Vi denove min vivigis, Kaj el la abismoj de la tero Vi denove min eligis.
20Trpljenja mnoga i velika bacio si na me: ali ti ćeš me opet oživiti i opet me podići iz dubine zemlje.
21Vi pliigas mian grandecon Kaj denove min konsolas.
21Povećaj dostojanstvo moje i opet me utješi:
22Kaj mi gloros Vin per psaltero por Via fideleco, ho mia Dio; Mi kantos al Vi per harpo, Ho Sanktulo de Izrael!
22A ja ću uz harfu slaviti tvoju vjernost, o Bože, svirat ću ti u citaru, Sveče Izraelov!
23GXojas miaj lipoj, kiam mi kantas al Vi; Kaj mia animo, kiun Vi savis.
23Moje će usne klicati pjevajuć' tebi i moja duša koju si spasio.
24Kaj mia lango cxiutage rakontas Vian justecon; CXar hontigitaj kaj malhonoritaj estas tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
24I moj će jezik svagda slaviti pravdu tvoju, jer su postiđeni i posramljeni oni što traže moju nesreću.