¹Al la hxorestro. Por Jedutun. Psalmo de Asaf. Mia vocxo iras al Dio, kaj mi krias; Mia vocxo iras al Dio, ke Li auxskultu min.

¹Zborovođi. Po Jedutunu. Asafov. Psalam.

²En la tago de mia suferado mi sercxas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne mallevigxas; Mia animo ne volas konsoligxi.

²Glasom svojim Bogu vapijem, glas mi se Bogu diže i on me čuje.

³Mi rememoras Dion, kaj mi gxemas; Mi meditas, kaj mia spirito malgxojas. Sela.

³U dan nevolje tražim Gospodina, noću mi se ruka neumorno pruža k njemu, ne može se utješit' duša moja.

⁴Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.

⁴Spominjem se Boga i uzdišem; kad razmišljam, daha mi nestane.

⁵Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antauxlonge pasintaj.

⁵Vjeđe moje držiš, potresen sam, ne mogu govoriti.

⁶Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.

⁶Mislim na drevne dane i sjećam se davnih godina;

⁷CXu por eterne mia Sinjoro forpusxis? Kaj cxu Li ne plu favoros?

⁷razmišljam noću u srcu, mislim, i duh moj ispituje:

⁸CXu por eterne cxesigxis Lia boneco? CXu Lia promeso ne plenumigxos por cxiuj generacioj?

⁸"Hoće li Gospodin odbaciti zauvijek i hoće li ikad još biti milostiv?

⁹CXu Dio forgesis indulgi? CXu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.

⁹Je li njegova dobrota minula zauvijek, njegovo obećanje propalo za sva pokoljenja?

¹⁰Kaj mi diris:Tio estas mia aflikto, Ke aliigxis la dekstra mano de la Plejaltulo.

¹⁰Zar Bog je zaboravio da se smiluje, ili je gnjevan zatvorio smilovanje svoje?"

¹¹Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.

¹¹I govorim: "Ovo je bol moja: promijenila se desnica Višnjega."

¹²Mi meditos pri cxiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.

¹²Spominjem se djela Jahvinih, sjećam se tvojih pradavnih čudesa.

¹³Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?

¹³Promatram sva djela tvoja, razmatram ono što si učinio.

¹⁴Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.

¹⁴Svet je tvoj put, o Bože: koji je bog tako velik kao Bog naš?

¹⁵Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.

¹⁵Ti si Bog koji čudesa stvaraš, na pucima si pokazao silu svoju.

¹⁶Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuigxis.

¹⁶Mišicom si izbavio narod svoj, sinove Jakovljeve i Josipove.

¹⁷Nubegoj versxis akvon, La cxielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.

¹⁷Vode te ugledaše, Bože, ugledaše te vode i ustuknuše, bezdani se uzburkaše.

¹⁸La vocxo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj sxanceligxis la tero.

¹⁸Oblaci prosuše vode, oblaci zatutnjiše gromom i tvoje strijele poletješe.

¹⁹Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj pasxosignoj ne estis videblaj.

¹⁹Grmljavina tvoja u vihoru zaori, munje rasvijetliše krug zemaljski, zemlja se zatrese i zadrhta.

²⁰Vi kondukis Vian popolon kiel sxafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.

²⁰Kroz more put se otvori tebi i tvoja staza kroz vode goleme, a tragova tvojih nitko ne vidje.

²¹Ti si svoj narod vodio kao stado rukama Mojsija i Arona.