1Kanto-psalmo de Asaf. Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!
1Pjesma. Psalam. Asafov.
2CXar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.
2Ne šuti, Jahve, ne budi nijem i nemoj mirovati, Bože!
3Kontraux Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiligxas kontraux Viaj gardatoj.
3Jer evo: dušmani tvoji buče, i mrzitelji tvoji glave podižu.
4Ili diris:Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.
4Protiv naroda se tvoga rote i svjetuju se protiv štićenika tvojih.
5CXar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraux Vi:
5Govore: "Dođite, zatrimo ih da ne budu narod, nek' se ime Izrael više ne spominje!"
6La tendoj de Edom kaj la Isxmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,
6Zaista, jednodušno se svjetuju i protiv tebe savez sklopiše:
7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filisxtoj kun la logxantoj de Tiro;
7šatori edomski i Jišmaelci, Moapci i Hagrijci,
8Ankaux Asirio aligxis al ili Kaj farigxis helpo al la idoj de Lot. Sela.
8Gebal i Amon i Amalek, Filisteja sa stanovnicima Tira.
9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin cxe la torento Kisxon,
9I Asirci se s njima udružiše, pružiše ruke potomcima Lotovim.
10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj farigxis sterko por la tero.
10Učini njima k'o Midjancima, k'o Siseri i Jabinu na potoku Kišonu:
11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun cxiuj iliaj estroj kiel kun Zebahx kaj Calmuna,
11koji padoše blizu En-Dora i postaše gnojivo njivi.
12Kiuj diris:Ni ekposedu la logxejon de Dio!
12K'o Oreb i Zeb neka budu knezovi njihovi, kao Zebah i Salmuna nek' budu sve vođe njihove
13Ho mia Dio, similigu ilin al turnigxanta polvo, Al pajlrestajxo antaux vento.
13koji jednodušno vikahu: "Osvojimo krajeve Božje!"
14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,
14Daj, o Bože, da budu kao kovitlac, kao pljeva koju nosi vjetar.
15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.
15Kao što oganj proždire šumu, kao što plamen sažiže bregove,
16Plenigu ilian vizagxon per malhonoro, Por ke ili turnigxu al Via nomo, ho Eternulo.
16tako ih goni olujom svojom, prestravi ih svojom žestinom!
17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por cxiam, Ili malhonorigxu kaj pereu.
17Pokrij im lice sramotom, da traže tvoje ime, Jahve!
18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.
18Neka se stide i plaše navijek, neka se posrame i neka izginu!
19Nek' znaju: ti si komu je ime Jahve, jedini Višnji nada svom zemljom.