¹CXar jen la Sinjoro, la Eternulo Cebaot, forprenos de Jerusalem kaj de Judujo la apogon kaj forton, cxian apogon de pano kaj cxian apogon de akvo;

¹Sest vaata, Jumal, vägede Issand, võtab Jeruusalemmalt ja Juudalt toe ja toetuse, kõik leiva- ja veetoed,

²heroon kaj militiston, jugxiston kaj profeton, auxguriston kaj plejagxulon,

²sangari ja sõjamehe, kohtumõistja ja prohveti, ennustaja ja vanema,

³kvindekestron kaj eminentulon, konsiliston, majstron, kaj lertan sorcxiston.

³viiekümnepealiku ja lugupeetud mehe, nõuniku, osava meistri ja lausuda oskaja.

⁴Kaj junulojn Mi faros iliaj estroj, kaj petoluloj regos ilin.

⁴Ja ma panen poisid neile vürstideks ning lapsed valitsevad nende üle.

⁵Kaj premos la popolo cxiu la alian kaj cxiu sian proksimulon; junulo estos aroganta kontraux maljunulo, kaj senvalorulo antaux eminentulo.

⁵Siis hakkab rahvas isekeskis rõhuma, üks ühte ja teine teist, noor tõuseb vana vastu ja vääritu auväärse vastu.

⁶Homo ekkaptos sian fraton en la domo de sia patro, dirante:Vi havas veston, estu do nia estro, kaj cxi tiu ruino estu sub via mano.

⁶Kui vend haarab oma isakojas vennast: 'Sul on kuub, ole meile juhiks ja võta see rusuhunnik oma käe alla!',

⁷Sed cxi tiu lauxte protestos, dirante:Mi ne volas esti kuracanto; nek panon nek veston mi havas en mia domo; ne faru min estro de la popolo.

⁷siis tõstab too selsamal päeval häält, öeldes: 'Ei ole minust haavasidujat, mu kojas ei ole leiba ega kuube: ärge pange mind rahva juhiks!'

⁸CXar malfortigxis Jerusalem, kaj Judujo falis; cxar iliaj paroloj kaj iliaj faroj estas kontraux la Eternulo kaj ofendas la okulojn de Lia majesto.

⁸Sest Jeruusalemm komistab ja Juuda langeb, kuna nende keel ja teod on Issanda vastu, et trotsida Aulise silme ees.

⁹La signoj de iliaj vizagxoj atestis kontraux ili, kaj sian pekon, simile al la Sodomanoj, ili proklamas, ne kasxas. Ve al iliaj animoj! cxar ili mem repagis al si malbonon.

⁹Nende näoilme tunnistab nende endi vastu, nad kuulutavad oma pattu salgamata otsekui Soodom. Häda nende hingedele! Sest nad teevad iseendile kurja.

¹⁰Parolu pri la justulo, ke estas bone al li; cxar ili mangxas la fruktojn de siaj faroj.

¹⁰Öelge õigele, et tema käsi käib hästi, sest nad saavad süüa oma tegude vilja!

¹¹Ve al la malbona malvirtulo! cxar la faroj de liaj manoj estos repagitaj al li.

¹¹Häda õelale! Tema käsi käib halvasti, sest ta kätetöö tasutakse talle.

¹²Mian popolon premas infanoj, kaj virinoj regas gxin. Mia popolo! viaj gvidantoj erarigas vin kaj ruinigas la vojon de via irado.

¹²Mu rahva sundijaks on laps ja teda valitsevad naised. Mu rahvas! Su juhid on eksitajad, nad muudavad valeks su radade suuna.

¹³La Eternulo starigxis, por jugxi; Li staras, por jugxi popolojn.

¹³Issand tõuseb nõutama õigust, ta asub kohut mõistma rahvastele.

¹⁴La Eternulo faros jugxan proceson kontraux la plejagxuloj de Lia popolo kaj kontraux gxiaj estroj:Vi ruinigis la vinbergxardenon; havo, kiun vi rabis de malricxuloj, estas en viaj domoj.

¹⁴Issand läheb kohtusse oma rahva vanemate ja vürstidega: Te olete laastanud viinamäed ja teie kodades on vaestelt röövitu.

¹⁵Kial vi premas Mian popolon kaj ofendas la malricxulojn? diras la Sinjoro, la Eternulo Cebaot.

¹⁵Mida te ometi mõtlete, tallates mu rahvast ja rutjudes vaeste nägu? küsib Jumal, vägede Issand.

¹⁶Kaj la Eternulo diras:Pro tio, ke la filinoj de Cion fierigxis, kaj iras kun etendita kolo kaj kun malmodesta rigardo, iras kaj koketas, kaj tintas per cxenetoj sur la piedoj:

¹⁶Ja Issand ütleb: Sellepärast et Siioni tütred on upsakad, käivad kange kaelaga ja pööritavad silmi, käies astuvad tippamisi ja kliristavad jalarõngaid,

¹⁷la Sinjoro senharigos la verton de la filinoj de Cion, kaj la Eternulo nudigos ilian hontindajxon.

¹⁷teeb Issand Siioni tütarde pealae kärnaseks ja Issand paljastab nende häbeme.

¹⁸En tiu tago la Sinjoro forigos la ornamon de la cxenetoj kaj la steletojn kaj la lunetojn,

¹⁸Sel päeval võtab Issand ära toredad jalarõngad, laubaehted ja kaelakeed,

¹⁹la orelringojn, la cxenetojn kaj la cxirkauxligojn,

¹⁹kõrvarõngad, käevõrud ja loorid,

²⁰la brilajxetojn kaj la bukojn kaj la lacxojn kaj la parfumujojn kaj la talismanojn,

²⁰peamähised, sammuahelakesed, rinnavööd, lõhnatoosid ja amuletid,

²¹la ringojn kaj la nazringojn,

²¹sõrmused ja ninarõngad,

²²la multekostajn vestojn kaj la mantelojn kaj la vualojn kaj la saketojn,

²²riided, pealisrüüd, suurrätikud ja kukrud,

²³la spegulojn kaj la delikatajn sxtofojn kaj la kapornamojn kaj la kaptukojn.

²³peeglid, särgid, peakatted ja hõlstid.

²⁴Kaj anstataux bonodoro estos malbonodoro, kaj anstataux zono estos sxnuro, kaj anstataux krispaj haroj estos kalvo, kaj anstataux eleganta mantelo estos sako, anstataux beleco estos brulmakuloj.

²⁴Ja siis sünnib, et palsamilõhna asemel on kõdunemise lehk, vöö asemel nöör, palmitud juuste asemel paljas pea, peene lõuendi asemel kotiriidest kate, ilu asemel põletusmärk.

²⁵Viaj viroj falos de glavo, kaj viaj fortuloj en la milito.

²⁵Su mehed langevad mõõga läbi ja su sangarid sõjas.

²⁶Kaj gxiaj pordegoj ploros kaj funebros, kaj mizere gxi sidos sur la tero.

²⁶Siis kurvastavad ja leinavad ta väravad, ta istub maa peal tühjaks tehtuna.