1Al la hxorestro. De David. CXe la Eternulo mi rifugxas. Kial vi diras al mia animo: Flugu kiel birdo sur vian monton?
1Laulujuhatajale: Taaveti laul. Ma otsin pelgupaika Issanda juures. Kuidas te ütlete mu hingele: 'Põgene mägedele nagu lind!'
2CXar jen la malbonuloj strecxis pafarkon, Almetis sagon sian al la tendeno, Por pafi kasxe kontraux la honestajn korojn.
2Sest vaata, õelad tõmbavad ammu vinna, nad asetavad nooled nöörile, et pimedas lasta siirameelsete pihta.
3Kiam la fundamentoj estas detruitaj, Kion povas fari la justulo?
3Kui alussambad maha kistakse, mida siis õige saab teha?
4La Eternulo estas en Sia sankta templo; La trono de la Eternulo estas en la cxielo; Liaj okuloj vidas, Liaj palpebroj esploras la homidojn.
4Issand on oma pühas templis, Issand, kelle aujärg on taevas; tema silmad näevad igale poole, ta pilgud katsuvad läbi inimlapsi.
5La Eternulo elprovas justulon; Sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas.
5Issand katsub läbi õige, aga õelat ja vägivalla armastajat vihkab ta hing.
6Sur la malpiulojn Li pluvigos brulantajn karbojn, fajron kaj sulfuron; Brula vento estos kaliko, destinita por ili.
6Ta laseb sadada õelate peale süsi, tuld ja väävlit; ja kõrvetav tuul on nende karikaosa.
7CXar la Eternulo estas justa, Li amas justecon; La piulo vidos Lian vizagxon.
7Sest Issand on õiglane, ta armastab õiglust; õiged saavad näha ta palet.