1Al la hxorestro. Por kordaj instrumentoj. Instruo de David. Auxskultu, ho Dio, mian pregxon, Kaj ne kasxu Vin de mia petego.
1Laulujuhatajale: keelpillil mängida; Taaveti õpetuslaul.
2Atentu min, kaj respondu al mi; Mi gxemas en mia malgxojo, kaj mi ploregas,
2Jumal, pane tähele mu palvet ja ära peida ennast mu anumise eest!
3Pro la kriado de la malamiko, Pro la premado de la malbonulo, CXar ili preparas kontraux mi malicon Kaj kolere min malamas.
3Pane tähele mind ja vasta mulle! Ma ekslen ümber ägades ja jooksen uisapäisa
4Mia koro tremas en mi; Kaj teruroj de morto min atakis;
4vaenlase hääle tõttu, õela rõhumise pärast, sest nad veeretavad mu peale nurjatust ja vihas kiusavad nad mind taga.
5Timo kaj tremo venis sur min, Kaj konsternego min kovris.
5Mu süda vabiseb mu sees ja surma koledused on langenud mu peale.
6Kaj mi diris:Ho, se mi havus flugilojn kiel kolombo! Mi forflugus kaj mi ie eklogxus;
6Kartus ja värin tulid mu peale ja õudus kattis mind.
7Malproksimen mi forigxus, Mi eklogxus en dezerto. Sela.
7Siis ma ütlesin: Oh oleksid mul tuvi tiivad, ma lendaksin minema ja asuksin kuhugi elama.
8Mi rapidus al rifugxejo For de ventego kaj fulmotondro.
8Vaata, ma põgeneksin kaugele ja viibiksin kõrbes. Sela.
9Pereigu, ho mia Sinjoro, disigu ilian langon; CXar mi vidas rabadon kaj malpacon en la urbo.
9Ma tõttaksin pääsema pakku tuulepöörise, maru eest.
10Tage kaj nokte ili cxirkauxas gxiajn murojn; Kaj malbonfaroj estas interne de gxi;
10Hävita nad, Issand, sega nende keeled, sest ma näen linnas vägivalda ja riidu!
11Pereigemo estas interne de gxi, Kaj trompo kaj falso ne forlasas gxian straton.
11Ööd ja päevad nad käivad piki tema müüre, nurjatus ja vaev on ta keskel.
12Ne malamiko min ja insultas-mi tion tolerus; Ne mia malamanto tenas sin grande kontraux mi-mi kasxus min de li;
12Kadu on ta keskel ja ta turult ei tagane rõhumine ja pettus.
13Sed vi, kiu estas tia sama homo, kiel mi, Mia amiko, mia kamarado,
13Sest mitte vaenlane ei laima mind, seda ma taluksin; mitte mu vihamees ei suurusta mu vastu, tema eest ma peidaksin ennast,
14Vi, kun kiu ni kune intime paroladis, Iradis en la domon de Dio en la homamaso.
14vaid sina, inimene nagu mina, mu sõber ja tuttav,
15La morto ilin kaptu, Ili iru vivaj en SXeolon; CXar malbonagado estas en iliaj logxejoj, en ilia mezo.
15kellega meil oli armas osadus, Jumala kotta läksime koos rahvahulgaga.
16Mi vokas al Dio, Kaj la Eternulo min savos.
16Karaku surm nende kallale, mingu nad elusalt alla surmavalda, sest selge kurjus on nende elamuis, nende põues!
17Vespere kaj matene kaj tagmeze mi plendas kaj gxemas; Kaj Li auxskultas mian vocxon.
17Aga mina hüüan Jumala poole ja Issand aitab mind.
18Li liberigis pace mian animon de atako kontraux mi, Kiam ili grandanombre estis kontraux mi.
18Õhtul ja hommikul ja lõunaajal ma kurdan ja ägan, ja ta kuuleb mu häält.
19Dio auxskultos, kaj Li humiligos ilin, La vivanto de eterne; Sela. CXar ili ne sxangxigxas Kaj ili ne timas Dion.
19Ta lunastab mu hinge rahusse kallalekippujaist, sest need on hulgani mu ümber.
20Li metis sian manon sur siajn amikojn, Li rompis sian interligon;
20Jumal kuuleb ja vastab neile, tema, kes istub aujärjel iidsest ajast. Sela. Sest nad ei muuda meelt ega hakka kartma Jumalat.
21Pli glata ol butero estas lia busxo, Sed milito estas en lia koro; Liaj vortoj estas pli delikataj ol oleo, Sed ili estas nudigitaj glavoj.
21See mees oli pistnud oma käed nende külge, kes pidasid temaga rahu, ta rikkus oma lepingut.
22Metu vian sxargxon sur la Eternulon, Kaj Li vin subtenos; Neniam Li lasos fali piulon.
22Pehmem kui või on tema suu, aga südames ta tuleb kallale; libedamad kui õli on tema sõnad, kuid need on siiski nagu paljastatud mõõgad.
23Vi, ho Dio, malsuprenigos ilin en la foson de pereo; La homoj de sango kaj falso ne atingos la duonon de siaj tagoj; Sed mi fidas Vin.
23Heida Issanda peale oma koorem, ja tema hoolitseb sinu eest; ta ei lase iialgi kõikuda õiget!
24Jah, sina, Jumal, tõukad nad hukatuse auku; mõrtsukad ja petised ei saa oma elupäevi poolegi peale. Aga mina loodan sinu peale!