1Al la hxorestro. Por Al-tasxhxet. Verko de David. CXu efektive vi parolas veron, vi potenculoj? CXu vi juste jugxas, homidoj?
1Laulujuhatajale: viisil 'Ära hävita!'; Taaveti mõistulaul.
2Kontrauxe, en la koro vi faras krimajxojn, Sur la tero vi pesas per manoj rabemaj.
2Kas te tõesti räägite õigust, kohtunikud? Kas te õiglaselt mõistate kohut, inimlapsed?
3De la momento de sia naskigxo la malvirtuloj devojigxis; De el la ventro de sia patrino la mensogantoj ekeraris.
3Küll te teete südames ülekohut, oma käte vägivalda te kaalute välja maa peal.
4Ilia veneno estas simila al la veneno de serpento, De surda aspido, kiu sxtopas sian orelon,
4Õelad on loobunud Jumalast lapsekojast alates, valetajad on eksinud sünnist saadik.
5Kiu ne auxskultas la vortojn de sorcxistoj, Kiel ajn lertaj en sia arto.
5Neil on mürki nagu ussi mürk, nagu kurdil rästikul, kes oma kõrvad kinni topib,
6Ho Dio, frakasu iliajn dentojn en ilia busxo; Frakasu la makzelojn de la junaj leonoj, ho Eternulo!
6et ta ei kuuleks lausujate häält, osava võluri võlumist.
7Ili forversxigxu kiel akvo, kiu malaperas; Kiam Li jxetos Siajn sagojn, ili estu kiel bucxitaj.
7Jumal! Purusta hambad nende suus; kisu välja noorte lõvide hambad, Issand!
8Kiel limako konsumigxanta ili malaperu, Kiel abortajxo virina, kiu ne vidis la sunon;
8Hääbugu nad nagu vesi, mis laiali voolab; lasku ta välja oma nooled, kuid need olgu otsekui teravikuta!
9Antaux ol viaj kaldronoj eksentos la dornojn, Ilin vivajn kaj fresxajn pereigu la ventego.
9Nagu tigu, kes sulab, nad kadugu, nagu nurisünnitis, mis ei ole näinud päikest!
10GXojos la virtulo, kiam li vidos vengxon; Li lavos siajn piedojn en la sango de la malvirtulo.
10Enne kui teie pajad saavad tunda kibuvitsa leeki, viigu torm nad laiali, olgu toorelt või kuumalt!
11Kaj la homoj diros:Ekzistas rekompenco por la virtulo, Ekzistas Dio, jugxanto sur la tero.
11Õige rõõmustab, nähes kättemaksmist; ta peseb oma jalad õela veres.
12Ja inimesed ütlevad: 'Ometi on õigel kasu; tõesti on olemas Jumal, kes mõistab kohut maa peal.'