1Al la hxorestro. Psalmo de David. Auxdu, ho Dio, mian krion en mia malgxojo; De la teruro pri malamiko gardu mian vivon.
1Laulujuhatajale: Taaveti laul.
2SXirmu min kontraux la konspiro de maliculoj, Kontraux la amaso de krimuloj,
2Kuule, Jumal, mu häält, kui ma kaeblen, hoia mu elu vaenlase hirmu eest!
3Kiuj akrigis sian langon kiel glavon, Direktis vortojn maldolcxajn, kvazaux siajn sagojn,
3Pane mind varjule tigedate salanõu eest, nende möllu eest, kes teevad nurjatust,
4Por pafi kasxe kontraux senkulpulon; Subite ili pafas kontraux lin kaj ne timas.
4kes oma keelt ihuvad nagu mõõka, sihivad kibedaid sõnu nagu nooli,
5Ili fortikigas sin en malbona intenco, Ili konsiligxas, por meti sekrete retojn; Ili diras:Kiu ilin vidos?
5et salajas maha lasta laitmatu! Äkitselt nad lasevadki ta maha ega karda midagi.
6Ili elpensas krimojn, kasxas ilin tre zorge interne en si, En la profundeco de la koro.
6Neid kinnitatakse kurjades kavatsustes, nad õhutavad üksteist salajasi võrke panema, nad ütlevad: 'Kes meid näeb?'
7Sed Dio pafos kontraux ilin; Per sago subita ili estos frapitaj.
7Nemad mõtlevad jultunud tegudele: 'Me oleme valmis, kava on hästi kavatsetud!' Sest sügav on mehe sisemus ning süda.
8Kaj ili falos per sia propra lango; CXiuj, kiuj ilin vidos, balancos la kapon.
8Kuid Jumal laseb nad maha, neid haavatakse äkilise noolega.
9Kaj ektimos cxiuj homoj, Kaj ili rakontos la agon de Dio Kaj komprenos Liajn farojn.
9Ta paneb nad komistama nende keele pärast, kõik, kes neid näevad, vangutavad pead.
10La virtulo gxojos per la Eternulo, kaj fidos Lin; Kaj triumfos cxiuj, kiuj havas pian koron.
10Ja kõik inimesed hakkavad kartma ja kuulutama Jumala tööd ning aru saama tema tegudest.
11Õige rõõmustab Issandas ja otsib pelgupaika tema juures; ja kõik hõiskavad, kes on õiglased südamelt.