1Al la hxorestro. Kanto-psalmo. GXoje kriu al Dio tuta la tero.
1Laulujuhatajale: laul ja lauluviis. Hõisake Jumalale, kõik ilmamaa!
2Muziku la gloron de Lia nomo, Faru honoron al Lia gloro.
2Ülistage mängides tema nime au, andke temale au ja kiitust!
3Diru al Dio:Kiel timindaj estas Viaj faroj! Pro Via granda forto kasxigxas antaux Vi Viaj malamikoj.
3Öelge Jumalale: Kui kardetavad on sinu teod! Su suure väe pärast teesklevad su vaenlased su ees,
4La tuta tero klinigxas antaux Vi kaj kantas al Vi, Kantas Vian nomon. Sela.
4kõik ilmamaa kummardab sind ja mängib sulle kiitust, ta mängib kiitust su nimele. Sela.
5Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, Kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.
5Tulge ja vaadake Jumala tegusid, kes on kardetav oma tegemistes inimlaste juures.
6Li faris el maro sekan teron; Riveron oni transpasxis piede; Tie ni gxojis pro Li.
6Tema muudab mere kuivaks maaks; jalgsi minnakse läbi jõe; rõõmutsegem siis temast!
7Li regas per Sia potenco eterne; Liaj okuloj rigardas la popolojn; La ribelantoj ne levigxu. Sela.
7Tema valitseb oma vägevuses igavesti, ta silmad on valvel paganarahvaste üle; kangekaelsed ärgu tõstku endid kõrgeks! Sela.
8Lauxdu, ho popoloj, nian Dion, Kaj lauxte auxdigu Lian gloron.
8Tänage, rahvad, meie Jumalat, kostku valjusti tema kiitus!
9Li donis vivon al nia animo, Kaj ne lasis falsxanceligxi nian piedon.
9Tema paneb elama meie hinge ega lase meie jalgu kõikuda.
10CXar Vi esploris nin, ho Dio; Vi refandis nin, kiel oni refandas argxenton.
10Sest sina, Jumal, oled meid läbi katsunud, sa oled meid sulatanud, nagu hõbedat sulatatakse.
11Vi enirigis nin en kaptilon, Vi metis sxargxon sur niajn lumbojn;
11Sa vedasid meid võrku, sa panid vaotise meie niuetele.
12Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; Ni trapasis fajron kaj akvon, Sed Vi elirigis nin en bonstaton.
12Sa lasksid inimesi sõita meie pea peal, me sattusime tulle ja vette. Kuid sina viisid meid välja küllusesse.
13Mi eniros en Vian domon kun bruloferoj; Mi plenumos al Vi miajn promesojn,
13Ma lähen su kotta põletusohvritega, ma tasun sinule oma tõotused,
14Kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia busxo, Kiam mi estis en premo.
14milleks mu huuled avanesid ja mida mu suu ütles mu kitsikuses.
15Grasajn bruloferojn mi alportos al Vi kun fumo de virsxafoj; Mi oferos bovidojn kaj kaprojn. Sela.
15Ma toon sulle lihavaid põletusohvreid koos jäärade ohvrisuitsuga; ma valmistan sulle ohvriks veiseid koos sikkudega. Sela.
16Venu, auxskultu, cxiuj, kiuj timas Dion; Kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.
16Tulge, kuulge kõik, kes kardate Jumalat, ma jutustan, mis tema on teinud mu hingele!
17Al Li mi vokis per mia busxo, Kaj Lia glorado estis sub mia lango.
17Tema poole ma hüüdsin oma suuga ja tema ülistus oli mu keelel.
18Se mi vidus maljustajxon en mia koro, Mia Sinjoro min ne auxskultus;
18Kui oleksin näinud oma südames nurjatust, ei oleks Issand mind kuulnud.
19Sed Dio auxskultis, Li atentis la vocxon de mia pregxo.
19Ent mu Jumal on mind kuulnud, ta on pannud tähele mu palvehäält.
20Glorata estu Dio, Kiu ne forpusxis mian pregxon kaj ne rifuzis al mi Sian bonecon.
20Tänu olgu Jumalale, kes ei ole heitnud kõrvale mu palvet ega ole mult ära võtnud oma heldust!