1Al la hxorestro. Por Al-tasxhxet. Psalmo de Asaf. Kanto. Ni gloras Vin, ho Dio, ni gloras Vin; Proksima estas Via nomo; Oni rakontas Viajn miraklojn.
1Laulujuhatajale: viisil 'Ära hävita!'; Aasafi lugu ja laul.
2Kiam Mi elektos tempon, Mi faros justan jugxon.
2Me ülistame sind, Jumal, me ülistame sind, sest su nimi on ligi; sinu imeasju jutustatakse!
3Tremas la tero kaj cxiuj gxiaj logxantoj; Mi fortikigis gxiajn kolonojn. Sela.
3'Kui ma määran paraja aja, siis ma mõistan kohut õiglaselt.
4Mi diras al la fanfaronuloj:Ne fanfaronu; Kaj al la malvirtuloj:Ne levu kornon;
4Ilmamaa vabiseb ja kõik selle elanikud, aga mina olen selle sambad pannud paigale.' Sela.
5Ne levu supren vian kornon, Ne parolu kun nefleksebla kolo;
5Ma ütlen hooplejaile: Ärge hoobelge! Ja õelatele: Ärge tõstke sarve üles!
6CXar ne de oriento kaj ne de okcidento Kaj ne de la dezerto venas alteco.
6Ärge tõstke oma sarve kõrgele, ärge rääkige kangekaelselt, jultunult!
7Nur Dio estas jugxanto; Unu homon Li malaltigas, kaj alian Li altigas.
7Sest ei idast ega läänest ega kõrbe poolt tule ülendamist,
8CXar la pokalo estas en la mano de la Eternulo, Kaj la vino sxauxmas, plena de aromajxo, kaj Li versxas el gxi; Sed nur gxian fecxon elsucxos kaj trinkos cxiuj malvirtuloj de la tero.
8vaid Jumal on, kes mõistab kohut; ta alandab ühte ja ülendab teist.
9Kaj mi eterne predikos, Mi kantos al la Dio de Jakob.
9Sest Issanda käes on karikas ja see vahutab veinist; see on täis tembitud jooki. Ja tema kallab sealt seest; isegi selle pära peavad kõik õelad maa peal ära jooma viimse tilgani.
10Kaj cxiujn kornojn de la malvirtuloj mi rompos; Altigxos la kornoj de virtulo.
10Aga mina kuulutan igavesti, ma mängin Jaakobi Jumalale.
11Ja ma raiun maha kõik õelate sarved, aga õigete sarved tõusevad kõrgele.