1Al la hxorestro. Por la gitito. De Asaf. Lauxte kantu al Dio, nia forto; GXoje kriu al la Dio de Jakob.
1Laulujuhatajale, gati pillil mängijale: Aasafi laul.
2Sonigu kanton, donu tamburinon, CXarman harpon, kaj psalteron.
2Hõisake Jumalale, kes on meie tugevus, hüüdke rõõmuga Jaakobi Jumala poole!
3Muziku per korno en novmonato, Je la plenluno, en la tago de nia festo.
3Alake kiituslaulu, lööge trummi, pange hüüdma kannel ja naabel!
4CXar gxi estas legxo por Izrael Kaj ordono de la Dio de Jakob.
4Puhuge pasunat noorel kuul, täiskuu ajal, meie pidupäeval!
5Li arangxis gxin kiel ateston por Jozef, Kiam Li eliris kontraux la landon Egiptan. Lingvon, kiun mi ne konas, mi auxdis:
5Sest see on määrus Iisraelis ja kohustus Jaakobi Jumala jaoks.
6Mi liberigis lian dorson de sxargxo, Liaj manoj liberigxis de korboj.
6Selle ta seadis tunnistuseks Joosepi sekka, kui ta läks välja Egiptusemaa vastu. Seal ma kuulsin keelt, mida ma ei tundnud.
7En la mizero vi vokis, kaj Mi vin helpis; Mi respondis al vi en mistera loko de tondro; Mi esploris vin cxe la akvo de Malpaco. Sela.
7'Mina vabastasin tema õla koorma alt, tema käed pääsesid korvide kandmisest.
8Auxdu, ho Mia popolo, Mi atestos al vi; Ho Izrael, se vi Min auxskultus!
8Kui kitsas käes oli, hüüdsid sa, ja ma päästsin sinu; ma vastasin sulle kõuepilvest, proovisin sind Meriba vee ääres.' Sela.
9Ne estu cxe vi alia dio; Kaj ne adoru fremdan dion.
9'Kuule, mu rahvas, ma hoiatan sind! Iisrael, kui sa ometi kuulaksid mind!
10Mi estas la Eternulo, via Dio, Kiu elkondukis vin el la lando Egipta; Malfermu largxe vian busxon, kaj Mi gxin plenigos.
10Ärgu olgu su seas võõrast jumalat ja ära kummarda võõramaa jumala ette!
11Sed Mia popolo ne auxskultis Mian vocxon, Izrael ne obeis Min.
11Mina olen Issand, sinu Jumal, kes tõin sind Egiptusemaalt; tee lahti oma suu, siis täidan ta!
12Kaj Mi lasis ilin al la kaprico de ilia koro, Ke ili iru laux siaj intencoj.
12Aga mu rahvas ei võtnud kuulda mu häält, Iisrael ei tahtnud teha mu meelt mööda.
13Ho, se Mia popolo auxskultus Min, Se Izrael irus per Miaj vojoj!
13Siis ma andsin nad nende südame paadumusse ja nad käisid oma arvamiste järgi.
14Rapide Mi faligus iliajn malamikojn, Kaj kontraux iliajn premantojn Mi direktus Mian manon.
14Oh et mu rahvas mind kuulaks ja Iisrael käiks minu teedel!
15La malamantoj de la Eternulo humiligxus antaux Li, Kaj ilia bonstato estus eterna.
15Ma alistaksin varsti nende vaenlased ja pööraksin oma käe nende rõhujate vastu.'
16Kaj Mi mangxigus al ili grason de tritiko, Kaj Mi satigus vin per mielo el roko.
16Kes Issandat vihkavad, peaksid lömitama tema ees, ja nende saatus oleks igavene.
17Aga teda ta toidaks nisutuumadega, ja meega kaljust ma söödaksin sind küllaga.