¹CXar mi ne volas, fratoj, ke vi ne sciu, ke niaj prapatroj estis cxiuj sub la nubo, kaj cxiuj trairis la maron;

¹Perché, fratelli, non voglio che ignoriate che i nostri padri furon tutti sotto la nuvola, e tutti passarono attraverso il mare,

²kaj cxiuj baptigxis en Moseon en la nubo kaj en la maro;

²e tutti furon battezzati, nella nuvola e nel mare, per esser di Mosè,

³kaj cxiuj mangxis la saman spiritan mangxajxon;

³e tutti mangiarono lo stesso cibo spirituale,

⁴kaj cxiuj trinkis la saman spiritan trinkajxon; cxar ili trinkis el spirita roko, kiu ilin sekvis; kaj la roko estis Kristo.

⁴e tutti bevvero la stessa bevanda spirituale, perché beveano alla roccia spirituale che li seguiva; e la roccia era Cristo.

⁵Tamen la plejmulto el ili ne placxis al Dio; ili ja disjxetigxis en la dezerto.

⁵Ma della maggior parte di loro Iddio non si compiacque, poiché furono atterrati nel deserto.

⁶Sed tio okazis kiel ekzemploj por ni, por ke ni ne deziregu malbonajxojn, kiel ili ankaux deziregis.

⁶Or queste cose avvennero per servir d’esempio a noi, onde non siam bramosi di cose malvage, come coloro ne furon bramosi;

⁷Kaj vi ne estu idolanoj, kiel estis kelkaj el ili; kiel estas skribite:La popolo sidigxis, por mangxi kaj trinki, kaj ili levigxis, por ludi.

⁷onde non diventiate idolatri come alcuni di loro, secondo che è scritto: Il popolo si sedette per mangiare e per bere, poi s’alzò per divertirsi;

⁸Kaj ni ne malcxastadu, kiel kelkaj el ili faris, kaj falis en unu tago dudek tri mil.

⁸onde non fornichiamo come taluni di loro fornicarono, e ne caddero, in un giorno solo, ventitremila;

⁹Kaj ni ne incitu la Eternulon, kiel kelkaj el ili incitis, kaj pereis per serpentoj.

⁹onde non tentiamo il Signore, come alcuni di loro lo tentarono, e perirono morsi dai serpenti.

¹⁰Kaj vi ne murmuru, kiel kelkaj el ili murmuris, kaj pereis per la ekstermanto.

¹⁰E non mormorate come alcuni di loro mormorarono, e perirono colpiti dal distruttore.

¹¹Tio okazis al ili kiel ekzemploj, kaj gxi estas skribita kiel admono por ni, sur kiujn venis la finoj de la mondagxoj.

¹¹Or queste cose avvennero loro per servire d’esempio, e sono state scritte per ammonizione di noi, che ci troviamo agli ultimi termini dei tempi.

¹²Tiu do, kiu opinias, ke li staras, sin gardu, por ke li ne falu.

¹²Perciò, chi si pensa di stare ritto, guardi di non cadere.

¹³Nenia tento vin prenis, krom laux homa forto; sed fidela estas Dio, kiu ne lasos vin esti tentataj super via forto; sed kune kun la tento ankaux faros la forkurejon, por ke vi povu gxin elporti.

¹³Niuna tentazione vi ha còlti, che non sia stata umana; or Iddio è fedele e non permetterà che siate tentati al di là delle vostre forze; ma con la tentazione vi darà anche la via d’uscirne, onde la possiate sopportare.

¹⁴Tial, miaj amataj, forsavu vin de idolservado.

¹⁴Perciò, cari miei, fuggite l’idolatria.

¹⁵Mi parolas kiel al sagxuloj; vi jugxu tion, kion mi diras.

¹⁵Io parlo come a persone intelligenti; giudicate voi di quello che dico.

¹⁶CXu ne estas la kaliko de beno, kiun ni benas, partopreno en la sango de Kristo? CXu ne estas la pano, kiun ni dispecigas, partopreno en la korpo de Kristo?

¹⁶Il calice della benedizione che noi benediciamo, non è egli la comunione col sangue di Cristo? Il pane, che noi rompiamo, non è egli la comunione col corpo di Cristo?

¹⁷pro tio, ke ni, kiuj estas multaj, estas unu pano, unu korpo; cxar ni cxiuj prenas parton el la unu pano.

¹⁷Siccome v’è un unico pane, noi, che siam molti, siamo un corpo unico, perché partecipiamo tutti a quell’unico pane.

¹⁸Rigardu Izraelon laux la karno:cxu ne estas tiuj, kiuj mangxas la oferojn, partoprenantoj en la altaro?

¹⁸Guardate l’Israele secondo la carne; quelli che mangiano i sacrifici non hanno essi comunione con l’altare?

¹⁹Kion do mi diras? ke idoloferitajxo estas io, aux ke idolo estas io?

¹⁹Che dico io dunque? Che la carne sacrificata agl’idoli sia qualcosa? Che un idolo sia qualcosa?

²⁰Sed mi diras, ke tion, kion oferas la nacianoj, ili oferas al demonoj, kaj ne al Dio; kaj mi ne volas, ke vi partoprenu kun demonoj.

²⁰Tutt’altro; io dico che le carni che i Gentili sacrificano, le sacrificano ai demoni e non a Dio; or io non voglio che abbiate comunione coi demoni.

²¹Vi ne povas trinki la kalikon de la Sinjoro kaj la kalikon de demonoj; vi ne povas partopreni cxe la tablo de la Sinjoro kaj cxe la tablo de demonoj.

²¹Voi non potete bere il calice del Signore e il calice de’ demoni; voi non potete partecipare alla mensa del Signore e alla mensa dei demoni.

²²Aux cxu ni jxaluzigas la Sinjoron? cxu ni estas pli fortaj ol li?

²²O vogliamo noi provocare il Signore a gelosia? Siamo noi più forti di lui?

²³CXio estas permesata; sed ne cxio estas oportuna. CXio estas permesata; sed ne cxio edifas.

²³Ogni cosa è lecita ma non ogni cosa è utile; ogni cosa è lecita ma non ogni cosa edifica.

²⁴Neniu celu sian bonon, sed cxiu la bonon de sia proksimulo.

²⁴Nessuno cerchi il proprio vantaggio, ma ciascuno cerchi l’altrui.

²⁵Kion oni vendas en la bucxejo, cxion mangxu, demandante nenion pro konscienco;

²⁵Mangiate di tutto quello che si vende al macello senza fare inchieste per motivo di coscienza;

²⁶cxar al la Eternulo apartenas la tero, kaj cxio, kio gxin plenigas.

²⁶perché al Signore appartiene la terra e tutto quello ch’essa contiene.

²⁷Se iu el la nekredantoj invitas vin al festeno, kaj vi volas iri, kion oni metas antaux vi, cxion mangxu, demandante nenion pro konscienco.

²⁷Se qualcuno de’ non credenti v’invita, e voi volete andarci, mangiate di tutto quello che vi è posto davanti, senza fare inchieste per motivo di coscienza.

²⁸Sed se iu diras al vi:CXi tio estas oferitajxo-ne mangxu, pro la montrinto, kaj pro konscienco:

²⁸Ma se qualcuno vi dice: Questa è cosa di sacrifici, non ne mangiate per riguardo a colui che v’ha avvertito, e per riguardo alla coscienza;

²⁹konscienco, mi diras, ne via propra, sed de la alia; cxar kial mia libereco estus jugxata per alia konscienco?

²⁹alla coscienza, dico, non tua, ma di quell’altro; infatti, perché la mia libertà sarebb’ella giudicata dalla coscienza altrui?

³⁰Se mi danke partoprenas, kial mi estus mallauxdata pri tio, pro kio mi donas dankon?

³⁰E se io mangio di una cosa con rendimento di grazie, perché sarei biasimato per quello di cui io rendo grazie?

³¹CXu do vi mangxas, aux trinkas, aux kion ajn vi faras, faru cxion por la gloro de Dio.

³¹Sia dunque che mangiate, sia che beviate, sia che facciate alcun’altra cosa, fate tutto alla gloria di Dio.

³²Ne metu faligilon, cxu por Judoj, aux por Grekoj, aux por la eklezio de Dio;

³²Non siate d’intoppo né ai Giudei, né ai Greci, né alla Chiesa di Dio:

³³tiel same, kiel mi ankaux placxas al cxiuj en cxio, celante ne mian propran utilon, sed la utilon de la multaj, por ke ili savigxu.

³³sì come anch’io compiaccio a tutti in ogni cosa, non cercando l’utile mio proprio, ma quello de’ molti, affinché siano salvati.