¹Kaj David eldiris antaux la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de cxiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.

¹Davide rivolse all’Eterno le parole di questo cantico quando l’Eterno l’ebbe riscosso dalla mano di tutti i suoi nemici e dalla mano di Saul. Egli disse:

²Li diris: La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikajxo, kaj mia Savanto.

²"L’Eterno è la mia ròcca, la mia fortezza, il mio liberatore;

³Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia sxildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifugxejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontraux maljusteco.

³l’Iddio ch’è la mia rupe, in cui mi rifugio, il mio scudo, il mio potente salvatore, il mio alto ricetto, il mio asilo. O mio salvatore, tu mi salvi dalla violenza!

⁴Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi savigxas de miaj malamikoj.

⁴Io invocai l’Eterno ch’è degno d’ogni lode, e fui salvato dai miei nemici.

⁵CXar cxirkauxis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;

⁵Le onde della morte m’avean circondato e i torrenti della distruzione m’aveano spaventato.

⁶La sxnuroj de SXeol min cxirkauxis; La retoj de la morto min atingis.

⁶I legami del soggiorno de’ morti m’aveano attorniato, i lacci della morte m’aveano còlto.

⁷En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li auxdis mian vocxon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.

⁷Nella mia distretta invocai l’Eterno, e gridai al mio Dio. Egli udì la mia voce dal suo tempio, e il mio grido pervenne ai suoi orecchi.

⁸Ektremis kaj ekskuigxis la tero, La fundamentoj de la cxielo ekmovigxis Kaj eksxanceligxis, cxar Li koleris.

⁸Allora la terra fu scossa e tremò i fondamenti de’ cieli furono smossi e scrollati, perch’egli era acceso d’ira.

⁹Levigxis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia busxo; Karboj ekflamis de gxi.

⁹Un fumo saliva dalle sue nari; un fuoco consumante gli usciva dalla bocca, e ne procedevano carboni accesi.

¹⁰Li klinis la cxielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.

¹⁰Egli abbassò i cieli e discese, avendo sotto i piedi una densa caligine.

¹¹Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portigxis sur la flugiloj de la vento.

¹¹Cavalcava sopra un cherubino e volava ed appariva sulle ali del vento.

¹²Li cxirkauxigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.

¹²Avea posto intorno a sé, come un padiglione, le tenebre, le raccolte d’acque, le dense nubi de’ cieli.

¹³De la brilo antaux Li Ekbrulis karboj per fajro.

¹³Dallo splendore che lo precedeva, si sprigionavano carboni accesi.

¹⁴El la cxielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo auxdigis Sian vocxon.

¹⁴L’Eterno tuonò dai cieli e l’Altissimo diè fuori la sua voce.

¹⁵Li jxetis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.

¹⁵Avventò saette, e disperse i nemici; lanciò folgori, e li mise in rotta.

¹⁶Kaj malkovrigxis la kusxujoj de la maro, Nudigxis la fundamentoj de la universo, De la minaca vocxo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.

¹⁶Allora apparve il letto del mare, e i fondamenti del mondo furono scoperti allo sgridare dell’Eterno, al soffio del vento delle sue nari.

¹⁷Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;

¹⁷Egli distese dall’alto la mano mi prese, mi trasse fuori dalle grandi acque.

¹⁸Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, cxar ili estas pli fortaj ol mi.

¹⁸Mi riscosse dal mio potente nemico, da quelli che mi odiavano; perch’eran più forti di me.

¹⁹Ili atingis min en la tago de mia malfelicxo; Sed la Eternulo farigxis mia subteno.

¹⁹Essi m’eran piombati addosso nel dì della mia calamità, ma l’Eterno fu il mio sostegno.

²⁰Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, cxar Li estas favora al mi.

²⁰Egli mi trasse fuori al largo, mi liberò perché mi gradisce.

²¹La Eternulo rekompencas min laux mia justeco; Laux la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.

²¹L’Eterno mi ha retribuito secondo la mia giustizia, mi ha reso secondo la purità dello mie mani,

²²CXar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaux mia Dio.

²²poiché ho osservato le vie dell’Eterno e non mi sono empiamente sviato dal mio Dio.

²³CXar cxiuj Liaj legxoj estis antaux mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.

²³Poiché ho tenuto tutte le sue leggi davanti a me, e non mi sono allontanato dai suoi statuti.

²⁴Mi estis senkulpa antaux Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.

²⁴E sono stato integro verso di lui, e mi son guardato dalla mia iniquità.

²⁵Kaj la Eternulo rekompencis min laux mia justeco, Laux mia pureco antaux Liaj okuloj.

²⁵Ond’è che l’Eterno m’ha reso secondo la mia giustizia, secondo la mia purità nel suo cospetto.

²⁶Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;

²⁶Tu ti mostri pietoso verso il pio, integro verso l’uomo integro;

²⁷Kun purulo Vi agas laux lia pureco, Kaj kun maliculo laux lia maliceco.

²⁷ti mostri puro col puro e ti mostri astuto col perverso;

²⁸Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.

²⁸tu salvi la gente afflitta, e il tuo sguardo si ferma sugli alteri, per abbassarli.

²⁹CXar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.

²⁹Sì, tu sei la mia lampada, o Eterno, e l’Eterno illumina le mie tenebre.

³⁰CXar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.

³⁰Con te io assalgo tutta una schiera, col mio Dio salgo sulle mura.

³¹La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas sxildo por cxiuj, kiuj Lin fidas.

³¹La via di Dio è perfetta, la parola dell’Eterno è purgata col fuoco. Egli è lo scudo di tutti quelli che sperano in lui.

³²CXar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?

³²Poiché chi è Dio fuor del l’Eterno? E chi è Ròcca fuor del nostro Dio?

³³Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.

³³Iddio è la mia potente fortezza, e rende la mia via perfetta.

³⁴Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altajxoj.

³⁴Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve e mi rende saldo sui miei alti luoghi.

³⁵Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn strecxi kupran pafarkon.

³⁵Egli ammaestra le mie mani alla battaglia e le mie braccia tendono un arco di rame.

³⁶Vi donis al mi la sxildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.

³⁶Tu m’hai anche dato lo scudo della tua salvezza, e la tua benignità m’ha fatto grande.

³⁷Vi largxigas mian pasxon sub mi, Por ke ne sxanceligxu miaj piedoj.

³⁷Tu hai allargato la via ai miei passi; e i miei piedi non hanno vacillato.

³⁸Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, gxis mi ilin pereigas.

³⁸Io ho inseguito i miei nemici e li ho distrutti, e non son tornato addietro prima d’averli annientati.

³⁹Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu levigxi; Ili falas sub miajn piedojn.

³⁹Li ho annientati, schiacciati; e non son risorti; son caduti sotto i miei piedi.

⁴⁰Vi cxirkauxzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi jxetas sub min.

⁴⁰Tu m’hai cinto di forza per la guerra, tu hai fatto piegare sotto di me i miei avversari;

⁴¹Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.

⁴¹hai fatto voltar le spalle davanti a me ai miei nemici, a quelli che m’odiavano, ed io li ho distrutti.

⁴²Ili rigardas cxirkauxen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.

⁴²Hanno guardato, ma non vi fu chi li salvasse; han gridato all’Eterno, ma egli non rispose loro;

⁴³Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.

⁴³io li ho tritati come polvere della terra, li ho pestati, calpestati, come il fango delle strade.

⁴⁴Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu cxefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.

⁴⁴Tu m’hai liberato dalle dissensioni del mio popolo, m’hai conservato capo di nazioni; un popolo che non conoscevo m’è stato sottoposto.

⁴⁵Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.

⁴⁵I figli degli stranieri m’hanno reso omaggio, al solo udir parlare di me, m’hanno prestato ubbidienza.

⁴⁶Aligentuloj senfortigxas, Kaj kuras terurite el siaj fortikajxoj.

⁴⁶I figli degli stranieri son venuti meno, sono usciti tremanti dai loro ripari.

⁴⁷Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:

⁴⁷Viva l’Eterno! Sia benedetta la mia ròcca! e sia esaltato Iddio, la ròcca della mia salvezza!

⁴⁸Tiu Dio, kiu donas al mi vengxon Kaj submetas al mi popolojn;

⁴⁸l’Iddio che fa la mia vendetta, e mi sottomette i popoli,

⁴⁹Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.

⁴⁹che mi trae dalle mani dei miei nemici. Sì, tu mi sollevi sopra i miei avversari mi riscuoti dall’uomo violento.

⁵⁰Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.

⁵⁰Perciò, o Eterno, ti loderò fra le nazioni, e salmeggerò al tuo nome.

⁵¹Li donas grandan helpon al Sia regxo, Kaj faras favorajxon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.

⁵¹Grandi liberazioni egli accorda al suo re, ed usa benignità verso il suo unto, verso Davide e la sua progenie in perpetuo".