¹Kaj mi sciigas vin, ke tiel longe, kiel la heredanto estas infano, li neniel malsimilas sklavon, kvankam li estas estro de cxio;

¹Or io dico: Fin tanto che l’erede è fanciullo, non differisce in nulla dal servo, benché sia padrone di tutto;

²sed li estas sub guvernantoj kaj administrantoj, gxis la templimo difinita de la patro.

²ma è sotto tutori e curatori fino al tempo prestabilito dal padre.

³Tiel ankaux ni, dum ni estis infanoj, estis en sklaveco sub la elementoj de la mondo;

³Così anche noi, quando eravamo fanciulli, eravamo tenuti in servitù sotto gli elementi del mondo;

⁴sed kiam venis la pleneco de la tempo, Dio elsendis Sian Filon, el virino naskitan, sub legxo naskitan,

⁴ma quando giunse la pienezza de’ tempi, Iddio mandò il suo Figliuolo, nato di donna, nato sotto la legge,

⁵por reacxeti tiujn, kiuj estas sub la legxo, por ke ni ricevu la filadopton.

⁵per riscattare quelli che erano sotto la legge, affinché noi ricevessimo l’adozione di figliuoli.

⁶Kaj cxar vi estas filoj, Dio elsendis la Spiriton de Sia Filo en niajn korojn, kriantan, Aba, Patro!

⁶E perché siete figliuoli, Dio ha mandato lo Spirito del suo Figliuolo nei nostri cuori, che grida: Abba, Padre.

⁷Tiel ke cxiu el vi estas jam ne sklavo, sed filo; kaj se filo, ankaux heredanto per Dio.

⁷Talché tu non sei più servo, ma figliuolo; e se sei figliuolo, sei anche erede per grazia di Dio.

⁸Tamen, tiam ne konante Dion, vi estis en sklaveco al tiuj, kiuj nature ne estas dioj;

⁸In quel tempo, è vero, non avendo conoscenza di Dio, voi avete servito a quelli che per natura non sono dèi;

⁹sed jam nun konante Dion, aux pli gxuste, de Dio konate, kial vi returnigxas al la malfortaj kaj mizeraj elementoj, al kiuj vi deziras denove sklavigxi?

⁹ma ora che avete conosciuto Dio, o piuttosto che siete stati conosciuti da Dio, come mai vi rivolgete di nuovo ai deboli e poveri elementi, ai quali volete di bel nuovo ricominciare a servire?

¹⁰Vi observas tagojn kaj monatojn kaj tempojn kaj jarojn.

¹⁰Voi osservate giorni e mesi e stagioni ed anni.

¹¹Mi timas pri vi, ke eble mi vane laboris cxe vi.

¹¹Io temo, quanto a voi, d’essermi invano affaticato per voi.

¹²Mi petegas vin, fratoj, estu kiel mi, cxar mi ankaux estas kiel vi. Vi neniel al mi malbonfaris;

¹²Siate come son io, fratelli, ve ne prego, perché anch’io sono come voi.

¹³sed vi scias, ke pro malforteco de la karno mi la unuan fojon predikis al vi la evangelion;

¹³Voi non mi faceste alcun torto; anzi sapete bene che fu a motivo di una infermità della carne che vi evangelizzai la prima volta;

¹⁴kaj vian elprovon en mia karno vi ne malestimis nek abomenis, sed kvazaux angxelon de Dio vi akceptis min, kvazaux Kriston Jesuon.

¹⁴e quella mia infermità corporale che era per voi una prova, voi non la sprezzaste né l’aveste a schifo; al contrario, mi accoglieste come un angelo di Dio, come Cristo Gesù stesso.

¹⁵Kie do estas via singratulado? mi atestas al vi, ke se estus eble, vi estus elsxirintaj viajn okulojn kaj donintaj ilin al mi.

¹⁵Dove son dunque le vostre proteste di gioia? Poiché io vi rendo questa testimonianza: che, se fosse stato possibile, vi sareste cavati gli occhi e me li avreste dati.

¹⁶CXu mi do per verdirado farigxis al vi malamiko?

¹⁶Son io dunque divenuto vostro nemico dicendovi la verità?

¹⁷Ili fervore sercxas vin, ne bone; ili ecx volas elsxlosi vin, por ke vi sercxu ilin.

¹⁷Costoro son zelanti di voi, ma non per fini onesti; anzi vi vogliono staccare da noi perché il vostro zelo si volga a loro.

¹⁸Sed estas bone esti fervore sercxata cxiam en bona afero, kaj ne nur tiam, kiam mi estas cxe vi.

¹⁸Or è una bella cosa essere oggetto dello zelo altrui nel bene, in ogni tempo, e non solo quando son presente fra voi.

¹⁹Miaj infanetoj, pro kiuj mi denove suferas naskodoloron, gxis Kristo formigxos en vi,

¹⁹Figliuoletti miei, per i quali io son di nuovo in doglie finché Cristo sia formato in voi,

²⁰mi tute deziris esti cxe vi nun, kaj sxangxi mian vocxon; cxar vere mi dubas pri vi.

²⁰oh come vorrei essere ora presente fra voi e cambiar tono perché son perplesso riguardo a voi!

²¹Diru al mi, vi, kiuj volas esti sub la legxo, cxu vi ne auxskultas la legxon?

²¹Ditemi: Voi che volete esser sotto la legge, non ascoltate voi la legge?

²²CXar estas skribite, ke Abraham havis du filojn, unu el la sklavino kaj unu el la liberulino.

²²Poiché sta scritto che Abramo ebbe due figliuoli: uno dalla schiava, e uno dalla donna libera;

²³Tamen tiu el la sklavino naskigxis laux la karno, sed cxi tiu el la liberulino naskigxis per promeso.

²³ma quello dalla schiava nacque secondo la carne; mentre quello dalla libera nacque in virtù della promessa.

²⁴CXi tio enhavas alegorion; cxar la du virinoj estas du interligoj, unu el la monto Sinaj, por sklaveco naskante, kiu estas Hagar.

²⁴Le quali cose hanno un senso allegorico; poiché queste donne sono due patti, l’uno, del monte Sinai, genera per la schiavitù, ed è Agar.

²⁵CXar tiu Hagar estas la monto Sinaj en Arabujo, kaj prezentas la nunan Jerusalemon, cxar sxi estas sklavigita kune kun siaj infanoj.

²⁵Infatti Agar è il monte Sinai in Arabia, e corrisponde alla Gerusalemme del tempo presente, la quale è schiava coi suoi figliuoli.

²⁶Sed la supera Jerusalem estas libera, kiu estas patrino nia.

²⁶Ma la Gerusalemme di sopra è libera, ed essa è nostra madre.

²⁷Estas ja skribite: GXoju, ho senfruktulino, kiu ne naskis, Sonigu kanton kaj gxojkriu, ho vi, kiu ne suferas naskodoloron; CXar la forlasitino havos pli da infanoj, ol la havanta edzon.

²⁷Poich’egli è scritto: Rallegrati, o sterile che non partorivi! Prorompi in grida, tu che non avevi sentito doglie di parto! Poiché i figliuoli dell’abbandonata saranno più numerosi di quelli di colei che aveva il marito.

²⁸Sed ni, fratoj, estas filoj de promeso tiel same, kiel Isaak.

²⁸Ora voi, fratelli, siete figliuoli della promessa alla maniera d’Isacco.

²⁹Sed kiel tiam la laux karno naskita persekutis la lauxspiritulon, tiel estas ankaux nuntempe.

²⁹Ma come allora colui ch’era nato secondo la carne perseguitava il nato secondo lo Spirito, così succede anche ora.

³⁰Sed kion diras la Skribo? Forpelu la sklavinon kaj sxian filon; cxar la filo de la sklavino ne heredos kun la filo de la liberulino.

³⁰Ma che dice la Scrittura? Caccia via la schiava e il suo figliuolo; perché il figliuolo della schiava non sarà erede col figliuolo della libera.

³¹Tial, fratoj, ni estas filoj ne de sklavino, sed de la liberulino.

³¹Perciò, fratelli, noi non siamo figliuoli della schiava, ma della libera.