¹Ne estu multaj instruistoj, miaj fratoj, sciante, ke ni ricevos pli severan jugxon.

¹Fratelli miei, non siate molti a far da maestri, sapendo che ne riceveremo un più severo giudicio.

²CXar multokaze ni cxiuj falpusxigxas. Se iu ne falpusxigxas parole, tiu estas perfekta homo, kapabla bridi ankaux la tutan korpon.

²Poiché tutti falliamo in molte cose. Se uno non falla nel parlare, esso è un uomo perfetto, capace di tenere a freno anche tutto il corpo.

³Se ni al la cxevaloj enmetas la bridojn en la busxojn, por ke ili obeu al ni, ni ankaux cxirkauxturnas ilian tutan korpon.

³Se mettiamo il freno in bocca ai cavalli perché ci ubbidiscano, noi guidiamo anche tutto quanto il loro corpo.

⁴Jen ankaux la sxipoj, kiuj, kvankam ili estas tiel grandaj kaj estas kurepelataj de fortaj ventoj, tamen per tre malgranda direktilo turnigxadas, kien ajn la volo de la direktilisto decidas.

⁴Ecco, anche le navi, benché siano così grandi e sian sospinte da fieri venti, son dirette da un piccolissimo timone, dovunque vuole l’impulso di chi le governa.

⁵Tiel ankaux la lango estas malgranda membro, kaj fanfaronas grandajxojn. Jen, kiel grandan arbaron ekbruligas fajrero!

⁵Così anche la lingua è un piccol membro, e si vanta di gran cose. Vedete un piccol fuoco, che gran foresta incendia!

⁶Kaj la lango estas fajro; mondo da maljusteco inter niaj membroj estas la lango, kiu malpurigas la tutan korpon kaj ekbruligas la radon de la naturo kaj estas ekbruligita de Gehena.

⁶Anche la lingua è un fuoco, è il mondo dell’iniquità. Posta com’è fra le nostre membra, contamina tutto il corpo e infiamma la ruota della vita, ed è infiammata dalla geenna.

⁷CXar cxiun specon de bestoj kaj birdoj, de rampajxoj kaj enmarajxoj la homa raso al si subigas kaj subigis;

⁷Ogni sorta di fiere e d’uccelli, di rettili e di animali marini si doma, ed è stata domata dalla razza umana;

⁸sed la langon neniu povas subigi; gxi estas malkvieta malbono, plena de mortiga veneno.

⁸ma la lingua, nessun uomo la può domare; è un male senza posa, è piena di mortifero veleno.

⁹Per gxi ni benas la Sinjoron kaj Patron; kaj per gxi ni malbenas homojn, faritajn laux la bildo de Dio;

⁹Con essa benediciamo il Signore e Padre; e con essa malediciamo gli uomini che son fatti a somiglianza di Dio.

¹⁰el la sama busxo eliras beno kaj malbeno. Miaj fratoj, tio devus ne tiel esti.

¹⁰Dalla medesima bocca procede benedizione e maledizione.

¹¹CXu la fonto elsxprucigas el la sama aperturo dolcxan akvon kaj maldolcxan?

¹¹Fratelli miei, non dev’essere così. La fonte getta essa dalla medesima apertura il dolce e l’amaro?

¹²cxu figarbo, miaj fratoj, povas doni olivojn, aux vinberarbo figojn? kaj sala akvo ne donas dolcxajxon.

¹²Può, fratelli miei, un fico fare ulive, o una vite fichi? Neppure può una fonte salata dare acqua dolce.

¹³Kiu inter vi estas sagxa kaj prudenta? tiu elmontru per honesta vivado siajn farojn en mildeco de sagxeco.

¹³Chi è savio e intelligente fra voi? Mostri con la buona condotta le sue opere in mansuetudine di sapienza.

¹⁴Sed se vi havas akran jxaluzon kaj malpacon en via koro, ne fieru, kaj ne mensogu kontraux la vero.

¹⁴Ma se avete nel cuor vostro dell’invidia amara e uno spirito di contenzione, non vi gloriate e non mentite contro la verità.

¹⁵CXi tiu sagxeco ne devenas de supre, sed estas monda, lauxsenta, demona.

¹⁵Questa non è la sapienza che scende dall’alto, anzi ella è terrena, carnale, diabolica.

¹⁶CXar kie estas jxaluzo kaj malpaco, tie estas konfuzo kaj cxia malnobla ago.

¹⁶Poiché dove sono invidia e contenzione, quivi è disordine ed ogni mala azione.

¹⁷Sed la sagxeco, kiu estas de supre, estas unue cxasta, poste pacema, milda, cedema, plena de kompatemo kaj bonaj fruktoj, sen partieco, sen hipokriteco.

¹⁷Ma la sapienza che è da alto, prima è pura; poi pacifica, mite, arrendevole, piena di misericordia e di buoni frutti, senza parzialità senza ipocrisia.

¹⁸Kaj la frukto de justeco estas semata en paco por tiuj, kiuj faras pacon.

¹⁸Or il frutto della giustizia si semina nella pace per quelli che s’adoprano alla pace.