1Kaj Li diris al mi:Ho filo de homo, starigxu sur viaj piedoj, kaj Mi parolos al vi.
1Li Kâcuaß quixye cue: —At ralal cuînk, cuaclin. Lâin tinâtinak âcuiqßuin, chan.
2Kaj kiam Li parolis al mi, venis en min spirito kaj starigis min sur miaj piedoj; kaj mi auxskultis Tiun, kiu parolis al mi.
2Ut nak quinrâtina li Kâcuaß, quichal cuiqßuin lix musikß ut quinixxakab ut lâin quicuabi nak quinrâtina.
3Kaj Li diris al mi:Ho filo de homo, Mi sendas vin al la Izraelidoj, al la defalintaj gentoj, kiuj defalis de Mi; ili kaj iliaj patroj perfidis Min gxis la nuna tago.
3Ut li Kâcuaß quixye cue: —At ralal cuînk, yôquin châtaklanquil riqßuineb li ralal xcßajol laj Israel. Eb li tenamit aßan kßaxal kßetkßeteb ut queßxkßet li cuâtin. Eb aßan joß eb ajcuiß lix xeßtônil yucuaßeb yôqueb chi mâcobc chicuu toj chalen anakcuan.
4La filoj havas malmolan vizagxon kaj obstinan koron; Mi sendas vin al ili, por ke vi diru al ili:Tiele diras la Sinjoro, la Eternulo.
4Kßaxal joskßeb ut kßaxal cauheb xchßôl. Lâin yôquin châtaklanquil riqßuineb re nak tâye reheb: Joßcaßin xye li Kâcuaß Dios.
5CXu ili auxskultos, cxu ili ne auxskultos (cxar ili estas domo malobeema), ili almenaux sciu, ke profeto estis inter ili.
5Mâre chan nak teßrabi. Cui ut incßaß, mâcßaß xjalenquil, xban nak aßaneb jun tenamit kßaxal kßetkßeteb. Abanan teßxnau nak quicuan jun profeta saß xyânkeb re xchßolobanquil lix yâlal chiruheb.
6Kaj vi, ho filo de homo, ne timu ilin, kaj ne timu iliajn parolojn; kvankam ili estas por vi dornoj kaj pikiloj kaj vi logxas inter skorpioj, tamen ne timu iliajn vortojn, kaj ne sentu teruron antaux ilia vizagxo, cxar ili estas domo malobeema.
6Ut lâat, ralal cuînk, matxucuac chiruheb chi moco tatxucuak xban li cßaßru teßxye âcue. Kßaxal ra tânak cuiß li cßaßru teßxye âcue. Chanchan li qßuix ut chanchan nak cuancat saß xyânkeb laj xôcß nak cuânkat saß xyânkeb. Abanan matxucuac xban li cßaßru teßxye âcue chi moco tatxucuak chiruheb xban nak li tenamit aßan kßaxal kßetkßeteb.
7Kaj diru al ili Miajn vortojn, cxu ili auxskultos aux cxu ili ne auxskultos, cxar ili estas malobeemaj.
7Tâye li cuâtin reheb, usta teßrabi usta incßaß, xban nak li tenamit aßan aj kßetoleb âtin.
8Kaj vi, ho filo de homo, auxskultu tion, kion Mi diras al vi; ne estu malobeema, kiel la malobeema domo; malfermu vian busxon, kaj mangxu tion, kion Mi donos al vi.
8Abanan lâat, at ralal cuînk, abi li cßaßru yôquin chixyebal âcue. Mâkßetkßeti âcuib joß yôqueb li tenamit aßan. Te lâ cue ut tzaca li cßaßru tinqßue âcue, chan.
9Kaj mi ekvidis, jen mano estas etendita al mi, kaj en gxi estas skribrulajxo.
9Ut quicuil jun li ukßej yô chixqßuebal cue jun li botbil hu.Quixte li hu chicuu ut tzßîbanbil ru li hu xcaß pacßalil. Saß li hu aßan tzßîbanbil retalil chixjunil li yâbac ut li raylal li tâchâlk saß xbêneb laj Israel.
10Kaj Li disvolvis gxin antaux mi, kaj gxi estis skribkovrita interne kaj ekstere, kaj sur gxi estis skribitaj lamentoj, gxemoj, kaj veoj.
10Quixte li hu chicuu ut tzßîbanbil ru li hu xcaß pacßalil. Saß li hu aßan tzßîbanbil retalil chixjunil li yâbac ut li raylal li tâchâlk saß xbêneb laj Israel.